Sahih al-Bukhari, hadisi na 3057
An rawaito daga Abdullah ibn Umar. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Abdullah ibn Umar
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
قَالَ ابْنُ عُمَرَ انْطَلَقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ يَأْتِيَانِ النَّخْلَ الَّذِي فِيهِ ابْنُ صَيَّادٍ، حَتَّى إِذَا دَخَلَ النَّخْلَ طَفِقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَتَّقِي بِجُذُوعِ النَّخْلِ وَهْوَ يَخْتِلُ ابْنَ صَيَّادٍ أَنْ يَسْمَعَ مِنِ ابْنِ صَيَّادٍ شَيْئًا قَبْلَ أَنْ يَرَاهُ، وَابْنُ صَيَّادٍ مُضْطَجِعٌ عَلَى فِرَاشِهِ فِي قَطِيفَةٍ لَهُ فِيهَا رَمْزَةٌ، فَرَأَتْ أُمُّ ابْنِ صَيَّادٍ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ يَتَّقِي بِجُذُوعِ النَّخْلِ، فَقَالَتْ لاِبْنِ صَيَّادٍ أَىْ صَافِ ـ وَهْوَ اسْمُهُ ـ فَثَارَ ابْنُ صَيَّادٍ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَوْ تَرَكَتْهُ بَيَّنَ ". وَقَالَ سَالِمٌ قَالَ ابْنُ عُمَرَ ثُمَّ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي النَّاسِ فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ، ثُمَّ ذَكَرَ الدَّجَّالَ فَقَالَ " إِنِّي أُنْذِرُكُمُوهُ، وَمَا مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ قَدْ أَنْذَرَهُ قَوْمَهُ، لَقَدْ أَنْذَرَهُ نُوحٌ قَوْمَهُ، وَلَكِنْ سَأَقُولُ لَكُمْ فِيهِ قَوْلاً لَمْ يَقُلْهُ نَبِيٌّ لِقَوْمِهِ، تَعْلَمُونَ أَنَّهُ أَعْوَرُ وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِأَعْوَرَ ".
Ibn Umar ya ce: Manzon Allah ﷺ ya tafi tare da Ubayy bin Ka'ab zuwa gonakin dabino inda Ibn Sayyad yake. Lokacin da Manzo ﷺ ya shiga cikin gonakin, ya fara ɓuya a bayan gangaroyin dabino yana son ya ji wani abu daga gare shi kafin ya gan shi. A lokacin Ibn Sayyad yana kwance a kan gadonsa, an rufe shi da bargo mai kauri, kuma ana jin gunaguni daga gare shi. Mahaifiyar Ibn Sayyad ta gan Manzon Allah ﷺ yana ɓuya a bayan gangaroyin dabino, sai ta kira ɗanta ta ce,
"Ya Saf!" (wanda shine sunansa). Ibn Sayyad ya tsaya nan take. Manzo ﷺ ya ce: "Da kin bar shi, da gaskiyar lamarinsa ta bayyana karara." Bayan haka, Manzo ﷺ ya tsaya a cikin jama'a, ya yabi Allah yadda Ya cancanta, sannan ya ambaci Dajjal. Ya ce: "Ina gargadarku game da shi, kuma babu Annabi da bai yi wa al'ummarsa gargadi game da shi ba; Nuhu ya yi wa al'ummarsa gargadi, amma zan faɗa muku wani magana da babu Annabin da ya faɗa wa al'ummarsa irinta: Ku sani cewa shi makaho ne mai ido ɗaya, kuma Allah ba makaho bane."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya yi gargaɗi game da Dajjal kuma ya bayyana cewa yana da ido ɗaya ne kawai.
Babban mai ruɗi wanda, bisa ga riwayoyin, zai bayyana kafin Sa’a kuma ya jarrabi mutane.
Dajjal yana da nakasa a ido ɗaya; Allah Maɗaukaki ya tsarkaka daga kowane aibi.
Annabi ﷺ ya so ya saurari Ibn Sayyad a ɓoye domin ya ƙara sanin abin da yake furtawa.
Malamai suna jaddada cewa Dajjal halitta ce mai nakasu, alhali Allah cikakke ne kuma babu wata halitta da take kama da Shi. Annabi ﷺ ya yi gargaɗi game da shi, kamar yadda annabawan da suka gabata suka gargaɗi al’ummominsu, kuma ya koya wa muminai wata alama bayyananniya ta gane shi. Ganawarsa da Ibn Sayyad tana nuna irin kulawar da Annabi ﷺ ya yi wajen bincike; tashiwar Ibn Sayyad bayan gargaɗin mahaifiyarsa ta sa lura da aka yi niyya ba ta kammala yadda ya kamata ba.
- Koyi gargaɗin Annabi ﷺ game da Dajjal daga sahihan tushe, kuma ku tattauna su ba tare da son tayar da hankali ba.
- Ka tuna cewa Allah cikakke ne, kuma babu wata halitta da za a kwatanta da Shi.
- Yi hankali wajen yanke hukunci game da mutane: ka bambanta abin da ka gani da gaske da abin da kake zato kawai.
Wannan riwaya ma tana bayyana ziyarar Annabi ﷺ ga Ibn Sayyad kuma tana taimakawa wajen fahimtar ganawar a cikin mahallin wannan hadisi.
Sahih al-Bukhari · #3055 (Sahih)Wannan hadisi yana magana ne kan irin gargaɗin nan game da Ibn Sayyad da alamomin da ake dangantawa da Dajjal.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.