Sahih al-Bukhari, hadisi na 4122
An rawaito daga Aisha. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Aisha
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ أُصِيبَ سَعْدٌ يَوْمَ الْخَنْدَقِ، رَمَاهُ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ يُقَالُ لَهُ حِبَّانُ ابْنُ الْعَرِقَةِ، رَمَاهُ فِي الأَكْحَلِ، فَضَرَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم خَيْمَةً فِي الْمَسْجِدِ لِيَعُودَهُ مِنْ قَرِيبٍ، فَلَمَّا رَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْخَنْدَقِ وَضَعَ السِّلاَحَ وَاغْتَسَلَ، فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ ـ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ـ وَهْوَ يَنْفُضُ رَأْسَهُ مِنَ الْغُبَارِ فَقَالَ قَدْ وَضَعْتَ السِّلاَحَ وَاللَّهِ مَا وَضَعْتُهُ، اخْرُجْ إِلَيْهِمْ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " فَأَيْنَ ". فَأَشَارَ إِلَى بَنِي قُرَيْظَةَ، فَأَتَاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَنَزَلُوا عَلَى حُكْمِهِ، فَرَدَّ الْحُكْمَ إِلَى سَعْدٍ، قَالَ فَإِنِّي أَحْكُمُ فِيهِمْ أَنْ تُقْتَلَ الْمُقَاتِلَةُ، وَأَنْ تُسْبَى النِّسَاءُ وَالذُّرِّيَّةُ، وَأَنْ تُقْسَمَ أَمْوَالُهُمْ. قَالَ هِشَامٌ فَأَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ سَعْدًا قَالَ اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَعْلَمُ أَنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ أَحَبَّ إِلَىَّ أَنْ أُجَاهِدَهُمْ فِيكَ مِنْ قَوْمٍ كَذَّبُوا رَسُولَكَ صلى الله عليه وسلم وَأَخْرَجُوهُ، اللَّهُمَّ فَإِنِّي أَظُنُّ أَنَّكَ قَدْ وَضَعْتَ الْحَرْبَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ، فَإِنْ كَانَ بَقِيَ مِنْ حَرْبِ قُرَيْشٍ شَىْءٌ، فَأَبْقِنِي لَهُ حَتَّى أُجَاهِدَهُمْ فِيكَ، وَإِنْ كُنْتَ وَضَعْتَ الْحَرْبَ فَافْجُرْهَا، وَاجْعَلْ مَوْتَتِي فِيهَا. فَانْفَجَرَتْ مِنْ لَبَّتِهِ، فَلَمْ يَرُعْهُمْ وَفِي الْمَسْجِدِ خَيْمَةٌ مِنْ بَنِي غِفَارٍ إِلاَّ الدَّمُ يَسِيلُ إِلَيْهِمْ فَقَالُوا يَا أَهْلَ الْخَيْمَةِ مَا هَذَا الَّذِي يَأْتِينَا مِنْ قِبَلِكُمْ فَإِذَا سَعْدٌ يَغْذُو جُرْحُهُ دَمًا، فَمَاتَ مِنْهَا رضى الله عنه.
Zakariyya bn Yahya ya ba mu labari, Abdullah bn Numair ya ba mu labari, Hisham ya ba mu labari daga wajen mahaifinsa, daga wajen Aisha - Allah ya yarda da ita - ta ce: An harbi Sa'a ranar Khandaq, wani mutumi daga Quraish mai suna Hibban bn Al-Araqa ne ya harbe shi da kibiya a babban jijiyar hannunsa. Sai Annabi ﷺ ya kafa tantani a cikin Masallaci don ya kasance kusa da shi yayin ziyara. Lokacin da Manzon Allah ﷺ ya dawo daga Khandaq, ya ajiye makamai ya yi wanka, sai Jibril - zaman lafiya ya tabbata gare shi - ya zo masa yana girgizar kura daga kansa, ya ce: 'Ka ajiye makamai? Wallahi ban ajiye su ba! Fito zuwa gare su.' Annabi ﷺ ya ce: 'A ina?' Jibril ya nuna alama zuwa ga Banu Quraiza. Sai Manzon Allah ﷺ ya tafi wurinsu, suka sauka kan hukuncinsa, sai ya mayar da hukuncin zuwa ga Sa'a. Sa'a ya ce: 'Ina yanke hukunci cewa a kashe mayakansu, a kama matansu da yara a matsayin fursuna, kuma a raba dukiyoyinsu.' Hisham ya ce: Mahaifina ya ba ni labari daga wajen Aisha cewa Sa'a ya ce: 'Ya Allah! Kai ka san babu abin da ya fi so a zuciyata fiye da yin jihadi a hanya Ka da mutanen da suka kafirtar da Manzonka ﷺ suka fitar da shi. Ya Allah! Ina tsammanin ka kawo karshen yaki tsakaninmu da su. Idan har yanzu akwai ragowar yaki da Quraish, to rayar da ni har in yi musu jihadi a hanya Ka. Amma idan ka kawo karshen yaki, to fashe wannan raunin, ka sanya mutuwata ta kasance a cikinsa.' Sai raunin ya fashe daga kirjinsa. Mutanen tantanin Banu Ghifar da ke cikin Masallaci ba su gane komai ba sai jini yana gudana zuwa gare su. Suka ce: 'Ya ahlan tantani! Menene wannan abu da ke zuwa mana daga bangarenku?' Sai ga jini yana zubowa da yawa daga raunin Sa'a, sai ya mutu saboda hakan - Allah ya yarda da shi.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Raunin Sa‘d, hukuncinsa da addu’arsa suna nuna biyayyarsa ga Allah.
Sa‘d ibn Mu‘adh ya ji rauni a lokacin Yaƙin Haƙaƙƙen Rami. Bayan da aka kewaye Banu Qurayza, Annabi ﷺ ya miƙa masa alhakin yanke hukunci. Hadisin ya ambaci cewa rauninsa daga baya ya yi ta zubar da jini sosai, kuma ya rasu saboda wannan rauni.
Haƙaƙƙen rami, wani shingen kariya da aka haƙa kusa da Madina a lokacin kewaye.
Wata ƙabilar Yahudawa da ta zauna a Madina a zamanin Annabi ﷺ.
Babbar jijiyar jini a hannun Sa‘d da kibiyar ta same shi a cikinta.
Malaman farko sun fahimci daga wannan cewa ana iya kula da wanda ya ji rauni kuma a ziyarce shi a masallaci, kuma shugaba na iya ba alƙali mai cancanta alhakin yanke hukunci. Bayanin Banu Qurayza ya shafi wani takamaiman rikici na tarihi, ba izini na gama-gari ga mutane su yi amfani da ƙarfi ba. Addu’ar Sa‘d tana nuna cewa ya miƙa al’amarinsa ga hukuncin Allah.
- Ziyarci marasa lafiya da waɗanda suka ji rauni, kuma ka ba su taimako na zahiri.
- Roki Allah ya ba ka tsayin daka, ka kuma miƙa sakamakon gareshi.
- Bar batun shari’a ga hukumomin da suka cancanta, kuma kada ka taɓa amfani da labaran yaƙe-yaƙen tarihi a matsayin hujjar yin tashin hankali da kanka.
Wannan riwaya ta kusa da ita a cikin wannan babi tana ƙara bayani game da Sa‘d da abubuwan da suka faru a Yaƙin Haƙaƙƙen Rami.
Sahih al-Bukhari · #4121 (Sahih)Wannan riwaya daga wannan babi tana da alaƙa da abubuwan da suka faru game da hukuncin Banu Qurayza.
Sahih al-Bukhari · #4123 (Sahih)Wannan riwayar Sahih tana ba da ƙarin bayani game da abubuwan yaƙi da aka tattauna a wannan sashe na Sahih al-Bukhari.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.