Sahih al-Bukhari, hadisi na 4318
An rawaito daga Al-Miswar ibn Makhrama. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Al-Miswar ibn Makhrama
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي لَيْثٌ، حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ،. وَحَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ،، قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ شِهَابٍ وَزَعَمَ عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ مَرْوَانَ، وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ، أَخْبَرَاهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ حِينَ جَاءَهُ وَفْدُ هَوَازِنَ مُسْلِمِينَ، فَسَأَلُوهُ أَنْ يَرُدَّ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ وَسَبْيَهُمْ، فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَعِي مَنْ تَرَوْنَ، وَأَحَبُّ الْحَدِيثِ إِلَىَّ أَصْدَقُهُ، فَاخْتَارُوا إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ إِمَّا السَّبْىَ، وَإِمَّا الْمَالَ، وَقَدْ كُنْتُ اسْتَأْنَيْتُ بِكُمْ ". وَكَانَ أَنْظَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِضْعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً، حِينَ قَفَلَ مِنَ الطَّائِفِ، فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَيْرُ رَادٍّ إِلَيْهِمْ إِلاَّ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ قَالُوا فَإِنَّا نَخْتَارُ سَبْيَنَا. فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمُسْلِمِينَ، فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ إِخْوَانَكُمْ قَدْ جَاءُونَا تَائِبِينَ، وَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّ إِلَيْهِمْ سَبْيَهُمْ، فَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يُطَيِّبَ ذَلِكَ فَلْيَفْعَلْ، وَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يَكُونَ عَلَى حَظِّهِ، حَتَّى نُعْطِيَهُ إِيَّاهُ مِنْ أَوَّلِ مَا يُفِيءُ اللَّهُ عَلَيْنَا، فَلْيَفْعَلْ ". فَقَالَ النَّاسُ قَدْ طَيَّبْنَا ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّا لاَ نَدْرِي مَنْ أَذِنَ مِنْكُمْ فِي ذَلِكَ مِمَّنْ لَمْ يَأْذَنْ فَارْجِعُوا حَتَّى يَرْفَعَ إِلَيْنَا عُرَفَاؤُكُمْ أَمْرَكُمْ ". فَرَجَعَ النَّاسُ فَكَلَّمَهُمْ عُرَفَاؤُهُمْ ثُمَّ رَجَعُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرُوهُ أَنَّهُمْ قَدْ طَيَّبُوا وَأَذِنُوا. هَذَا الَّذِي بَلَغَنِي عَنْ سَبْىِ هَوَازِنَ.
Sa’id bin ‘Ufair ya ba mu labari, ya ce Laith ya ba ni labari, ‘Uqail ya ba ni labari daga Ibn Shihab. Kuma Is-haq ya ba ni labari, Ya’qub bin Ibrahim ya ba mu labari, dan uwan Ibn Shihab ya ba mu labari. Muhammad bin Shihab ya ce, kuma ‘Urwa bin Zubair ya yi ikirarin cewa Marwan da Miswar bin Makhrama sun shaida masa cewa Rasûlullah ﷺ ya tsaya lokacin da wakilan Hawazin suka zo gare shi a matsayin Musulmai, suka roƙe shi ya mayar musu da dukiyoyinsu da fursunoninsu. Sai Rasûlullah ﷺ ya ce musu:
“Ina tare da mutanen da kuke gani, kuma maganar da ta fi so a gare ni ita ce gaskiya. Don haka zaɓi ɗaya daga cikin rukuni biyu: ko dai fursunoni ko kuwa dukiya. Lallai na jira don jin ra’ayinku.” Rasûlullah ﷺ ya jira su tsawon dare goma sha biyar bayan dawowarsa daga Ta’if. Sa’ad da suka gane cewa Rasûlullah ﷺ ba zai mayar musu da komai ba sai ɗaya daga cikin rukunin biyu, suka ce: “To mun zaɓi fursunoninmu.” Sai Rasûlullah ﷺ ya tsaya a tsakanin Musulmai, ya yabi Allah da yabin da Ya cancanta, sannan ya ce: “Amma bayan haka, lallai ’yan’uwanku sun zo mana masu tuba, kuma na ga ya kamata a mayar musu da fursunoninsu. Don haka duk wanda a cikinku ya so ya yi hakan a matsayin sadaka, ya yi hakan. Kuma duk wanda a cikinku ya so ya riƙe rabonsa har sai mun ba shi daga farkon ganimar da Allah zai azurta mu, ya yi hakan.” Mutane suka ce: “Mun yarda da hakan cikin sauƙi, ya Rasûlullah ﷺ!” Sai Rasûlullah ﷺ ya ce: “Ba mu san wanene a cikinku ya yarda da hakan da wanda bai yarda ba; don haka ku koma baya har shugabanninku su sanar da mu hukuncinku.” Sai mutane suka koma, shugabanninsu suka yi musu magana, sannan suka koma zuwa ga Rasûlullah ﷺ suka sanar da shi cewa sun yarda da farin ciki kuma sun ba da izini. Wannan shi ne abin da ya iso gare ni game da fursunonin Hawazin.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya sa Hawazin sun amince da son rai a mayar musu da fursunoni.
Bayan dawowa daga Ta’if, wata tawaga daga Hawazin ta zo wurin Annabi ﷺ, suka nemi a mayar musu da dukiyoyinsu da fursunoninsu. Ya ba su zaɓi tsakanin biyun, sannan ya nemi Musulmi daban-daban su amince da son rai a mayar da fursunonin.
Wata ƙabilar Larabawa da ta aika tawaga zuwa ga Annabi ﷺ bayan yaƙin Hunayn.
Mutanen Hawazin da aka kama a lokacin rikicin.
Ba da izini bisa zaɓin mutum, ba tare da tilasta masa ba.
Malamai sun fahimci daga wannan cewa shugaba yana kula da haƙƙoƙi da muradun mutane a hankali, kuma yana yin shawarwari idan hukunci ya shafi dukiyoyinsu. Annabi ﷺ ya ba da zaɓi, ya bayyana cewa mayarwar ta kasance bisa son rai, sannan ya tabbatar da amincewar ta hannun wakilai. Riwayar tana jaddada cewa bai kamata a ɗauka cewa an amince ba tare da tambaya ba, kuma ya kamata yarjejeniya ta kasance a sarari. Malaman fikihu kuma suna tattauna rabon ganimar yaƙi da iyakokin mayar da haƙƙoƙin da aka riga aka ba wasu, bisa wannan riwaya.
- Ka nemi izini a sarari kafin ka bar haƙƙi ko dukiyar wasu.
- Ka bayyana zaɓuɓɓuka da yarjejeniyoyi a sarari domin kowa ya san abin da yake amincewa da shi.
- Ka yi amfani da shawara da amintattun wakilai domin tabbatar da amincewar rukuni cikin kulawa.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.