Sahih al-Bukhari, hadisi na 4847
An rawaito daga Abdullah ibn al-Zubair. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Abdullah ibn al-Zubair
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ، أَخْبَرَهُمْ أَنَّهُ، قَدِمَ رَكْبٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَمِّرِ الْقَعْقَاعَ بْنَ مَعْبَدٍ. وَقَالَ عُمَرُ بَلْ أَمِّرِ الأَقْرَعَ بْنَ حَابِسٍ. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا أَرَدْتَ إِلَى ـ أَوْ إِلاَّ ـ خِلاَفِي. فَقَالَ عُمَرُ مَا أَرَدْتُ خِلاَفَكَ. فَتَمَارَيَا حَتَّى ارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا، فَنَزَلَ فِي ذَلِكَ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَىِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ} حَتَّى انْقَضَتِ الآيَةُ.
Ya ba mu labari Al-Hasan bin Muhammad, ya ba mu labari Hajjaj, daga Ibn Jurayj, ya ce: Ya ba ni labari Ibn Abi Mulaykah cewa Abdullah bin Az-Zubair ya gaya musu cewa wata tawagar Bani Tamim ta zo wurin Annabi ﷺ. Sai Abu Bakr ya ce, 'Naɗa Al-Qaqa' bin Ma'bad.' Amma Umar ya ce, 'A'a, naɗa Al-Aqra' bin Habis.' Sai Abu Bakr ya ce, 'Ba ka so sai ka saba mini!' Umar ya amsa, 'Ban yi son saba maka ba!' Sai suka yi jayayya har sautukan su sun ɗaga. Saboda haka, aka saukar da wannan Ayar: {Yanku waɗanda suka yi imani! Kada ku gabatar da ra'ayinku kafin Allah da Manzonsa} har zuwa ƙarshen Ayar.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Abu Bakr da Umar sun ɗaga muryoyinsu yayin shawarwari, sannan aka saukar da wata aya.
Wata tawaga daga Banu Tamim ta zo wurin Annabi ﷺ. Abu Bakr da Umar sun saɓa ra’ayi kan wanda za a naɗa musu shugaba, muryoyinsu kuma suka ƙara ƙarfi. Sai aka saukar da ayar: ‘Ya ku waɗanda suka yi imani, kada ku rigayi Allah da ManzonSa’ (Alƙur’ani 49:1).
Wata ƙabilar Larabawa wadda wasu daga cikinta suka zo wurin Annabi ﷺ.
Zaɓar mutum domin ya gudanar da aiki ko ya riƙe muƙamin shugabanci.
Saƙon Allah da Ya sanar da Annabinsa ﷺ.
Masu tafsiri na farko sun danganta wannan lamari da Alƙur’ani 49:1, kuma sun jaddada cewa muminai kada su rigayi Allah da ManzonSa ﷺ a al’amuran addini da yanke shawara. Lamarin ya kuma nuna cewa saɓanin ra’ayi tsakanin Sahabbai ba haramun ba ne da kansa, amma mu’amala cikin girmamawa da kiyaye ɗaga murya a gaban Annabi ﷺ suna da matuƙar muhimmanci. Mazhabobin fiƙihu huɗu na Ahlus-Sunnah ba su fitar da wani hukuncin ibada na musamman daga wannan ba; ƙa’idar gama-gari ita ce bin wahayi da girmama Annabi ﷺ.
- Ku tattauna saɓanin ra’ayi cikin natsuwa, kuma kada ku zargi wani da mugun nufi ba tare da hujja ba.
- Idan Alƙur’ani da Sunnah ingantacciya sun fayyace wani al’amari, ku fifita shiriyarsu a kan son zuciyarku.
- Ku yi magana game da Annabi ﷺ cikin girmamawa, kuma ku guji salon magana da ke rage martabarsa.
Wannan ruwayar sahih tana bayyana yadda aka yi wa Sahabbai na gari biyu, Abu Bakr da Umar, gargaɗi mai tsanani saboda ɗaga muryoyinsu; idan aka haɗa ruwayoyin, suna fayyace dalilin saukar Alƙur’ani 49:1 da darasinsa.
Sahih al-Bukhari · #4846 (Sahih)Wannan ruwayar sahih tana ba da labarin Thabit ibn Qays da damuwar da ta taso sa’ad da ya rage muryarsa a gaban Annabi ﷺ. Tana jaddada muhimmancin mu’amala cikin girmamawa.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.