Sahih al-Bukhari, hadisi na 4953
An rawaito daga Aisha. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Aisha
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ مَرْوَانَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي رِزْمَةَ، أَخْبَرَنَا أَبُو صَالِحٍ، سَلْمَوَيْهِ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ، أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ كَانَ أَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الرُّؤْيَا الصَّادِقَةُ فِي النَّوْمِ، فَكَانَ لاَ يَرَى رُؤْيَا إِلاَّ جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ، ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلاَءُ فَكَانَ يَلْحَقُ بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ ـ قَالَ وَالتَّحَنُّثُ التَّعَبُّدُ ـ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَرْجِعَ إِلَى أَهْلِهِ، وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ، ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ بِمِثْلِهَا، حَتَّى فَجِئَهُ الْحَقُّ وَهْوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا أَنَا بِقَارِئٍ ". قَالَ " فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجُهْدُ ثُمَّ أَرْسَلَنِي. فَقَالَ اقْرَأْ. قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ. فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيِةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجُهْدُ، ثُمَّ أَرْسَلَنِي. فَقَالَ اقْرَأْ. قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ. فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجُهْدُ ثُمَّ أَرْسَلَنِي. فَقَالَ {اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ * خَلَقَ الإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ * اقْرَأْ وَرَبُّكَ الأَكْرَمُ * الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ} ". الآيَاتِ إِلَى قَوْلِهِ {عَلَّمَ الإِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ} فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَرْجُفُ بَوَادِرُهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ فَقَالَ " زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي ". فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ قَالَ لِخَدِيجَةَ " أَىْ خَدِيجَةُ مَا لِي، لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي ". فَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ. قَالَتْ خَدِيجَةُ كَلاَّ أَبْشِرْ، فَوَاللَّهِ لاَ يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا، فَوَاللَّهِ إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ، وَتَصْدُقُ الْحَدِيثَ، وَتَحْمِلُ الْكَلَّ، وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ، وَتَقْرِي الضَّيْفَ، وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ. فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلٍ وَهْوَ ابْنُ عَمِّ خَدِيجَةَ أَخِي أَبِيهَا، وَكَانَ امْرَأً تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ، وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعَرَبِيَّ وَيَكْتُبُ مِنَ الإِنْجِيلِ بِالْعَرَبِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ، وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنِ ابْنِ أَخِيكَ. قَالَ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم خَبَرَ مَا رَأَى. فَقَالَ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي أُنْزِلَ عَلَى مُوسَى، لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا، لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا. ذَكَرَ حَرْفًا. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ ". قَالَ وَرَقَةُ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ بِمَا جِئْتَ بِهِ إِلاَّ أُوذِيَ، وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ حَيًّا أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا. ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ، وَفَتَرَ الْوَحْىُ، فَتْرَةً حَتَّى حَزِنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Yahya ya ba mu labari, Al-Lais ya ba mu labari, daga Uqail, daga Ibn Shihab, Sa'id bin Marwan ya ba ni labari, Muhammad bin Abdul-Aziz bin Abi Rizma ya ba mu labari, Abu Salih Salmawaih ya sanar da mu, ya ce Abdullah ya ba ni labari, daga Yunus bin Yazid, ya ce Ibn Shihab ya sanar da ni cewa Urwa bin Az-Zubair ya sanar da shi cewa Aisha matar Annabi ﷺ ta ce:
"Abin da aka fara farawa ga Manzon Allah ﷺ shi ne mafarki na gaskiya a cikin barci. Ba ya ganin mafarki sai ya zo kamar hasken asuba. Sannan ya so zama shi kaɗai, don haka ya riƙa zuwa kogon Hira yana yin ibada a cikinsa — kuma tahannuthi yana nufin ibada — tsawon dare masu yawa kafin ya dawo ga iyalinsa, kuma yana ɗaukar abinci don hakan. Sannan ya dawo ga Khadija ya ɗauki irin wannan abincin, har sai wahayi ya zo masa yayin da yake cikin kogon Hira. Mala'ika ya zo masa ya ce: 'Karanta!' Manzon Allah ﷺ ya amsa: 'Ni ba mai karatu ba ne.' Ya ce: 'Sai ya ƙwace ni ya danne ni har na yi wahala sosai, sannan ya sake ni. Ya ce: Karanta! Na ce: Ni ba mai karatu ba ne. Sai ya ƙwace ni ya danne ni a karo na biyu har na yi wahala sosai, sannan ya sake ni. Ya ce: Karanta! Na ce: Ni ba mai karatu ba ne. Sai ya ƙwace ni ya danne ni a karo na uku har na yi wahala sosai, sannan ya sake ni. Ya ce: {Karanta da sunan Ubangijinka wanda ya halitta * Ya halitta ɗan adam daga jini mai ɗare * Karanta, kuma Ubangijinka shi ne Mafi Girma * Wanda ya koya da alƙalami}.' Har zuwa faɗinsa: {Ya koya wa ɗan adam abin da bai sani ba}." Sai Manzon Allah ﷺ ya dawo da wannan, jikinsa yana rawa, har ya shiga wurin Khadija ya ce: 'Rufe ni! Rufe ni!' Sai suka rufe shi har tsoron ya wuce. Ya ce wa Khadija: 'Ya Khadija, menene ya same ni? Na ji tsoron rayuwata.' Sai ya ba ta labarin. Khadija ta ce: 'A'a! Yi farin ciki! Wallahi, Allah ba zai taɓa wulakanka ba. Wallahi, kai tana haɗa zumunta, kana gaskiya magana, kana ɗaukar nauyi, kana samun maras abu, kana baƙi mai kyau, kuma kana taimakawa wajen matsalolin gaskiya.' Sai Khadija ta tafi da shi har ta kawo shi wurin Waraqa bin Naufil, ɗan'uwan mahaifin Khadija. Shi mutum ne da ya zama Kirista a zamanin Jahiliyya, kuma yana rubuta Littafin Larabci da kuma rubuta Injila da Larabci gwargwadon yadda Allah ya so. Tsoho ne makaho. Khadija ta ce: 'Ya ɗan'uwa, saurari ɗan'uwan ki.' Waraqa ya ce: 'Ya ɗan'uwa, me ka gani?' Sai Annabi ﷺ ya ba shi labarin abin da ya gani. Waraqa ya ce: 'Wannan shi ne Namusu (Mala'ika Jibril) wanda aka saukar wa Musa. Da ace ina saurayi ne! Da ace ina raye!' Ya ambaci wata kalma. Manzon Allah ﷺ ya ce: 'Za su fitar da ni?' Waraqa ya ce: 'Ee, babu wanda ya zo da irin abin da ka zo da shi sai an cutar da shi. Idan ranarka ta same ni ina raye, zan taimake ka taimako mai ƙarfi.' Bayan ɗan lokaci kaɗan Waraqa ya mutu, kuma wahayi ya tsaya na ɗan lokaci, har Manzon Allah ﷺ ya yi baƙin ciki sosai.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Wahayin farko ya fara da mafarkai na gaskiya da umarnin karantawa.
Mafarkai da suka bayyana a sarari cewa sun tabbata, kuma suka zama farkon shirin zuwan wahayi.
Janye kai daga rayuwar yau da kullum domin bautar Allah cikin natsuwa.
Sunan da Waraqa ya yi amfani da shi ga mala’ikan da ya kawo wahayi, Jibril.
Malaman farko, ciki har da Ibn Hajar, sun bayyana cewa mafarkai na gaskiya sun yi bushara da zuwan wahayi, kuma ayoyin farko da aka saukar sun fito ne daga suratul al-‘Alaq. Kalmomin Khadija sun nuna cewa kyawawan ɗabi’u da yi wa mutane hidima alamu ne na nagarta, yayin da martanin Waraqa ke jaddada tsananin adawar da annabawa ke fuskanta. Riwayar tana bayyana tarihin annabci, kuma ita kaɗai ba ta kafa wata ƙa’ida ta musamman da ta shafi mazhabobin fikihu huɗu ba.
- A lokacin damuwa, nemi goyon bayan amintaccen mutum mai hikima, kamar yadda Annabi ﷺ ya sami goyon bayan Khadija.
- Mayar da kyawawan ɗabi’u zuwa aiki: kiyaye zumunci, faɗin gaskiya da taimaka wa masu buƙata.
- Idan ka fara aiki mai muhimmanci, ka shirya fuskantar adawa kuma ka dage kan gaskiya da haƙuri.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.