Sahih al-Bukhari, hadisi na 5127
An rawaito daga Aisha. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Aisha
Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
قَالَ يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ،. حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ، حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهُ أَنَّ النِّكَاحَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ كَانَ عَلَى أَرْبَعَةِ أَنْحَاءٍ فَنِكَاحٌ مِنْهَا نِكَاحُ النَّاسِ الْيَوْمَ، يَخْطُبُ الرَّجُلُ إِلَى الرَّجُلِ وَلِيَّتَهُ أَوِ ابْنَتَهُ، فَيُصْدِقُهَا ثُمَّ يَنْكِحُهَا، وَنِكَاحٌ آخَرُ كَانَ الرَّجُلُ يَقُولُ لاِمْرَأَتِهِ إِذَا طَهُرَتْ مِنْ طَمْثِهَا أَرْسِلِي إِلَى فُلاَنٍ فَاسْتَبْضِعِي مِنْهُ. وَيَعْتَزِلُهَا زَوْجُهَا، وَلاَ يَمَسُّهَا أَبَدًا، حَتَّى يَتَبَيَّنَ حَمْلُهَا مِنْ ذَلِكَ الرَّجُلِ الَّذِي تَسْتَبْضِعُ مِنْهُ، فَإِذَا تَبَيَّنَ حَمْلُهَا أَصَابَهَا زَوْجُهَا إِذَا أَحَبَّ، وَإِنَّمَا يَفْعَلُ ذَلِكَ رَغْبَةً فِي نَجَابَةِ الْوَلَدِ، فَكَانَ هَذَا النِّكَاحُ نِكَاحَ الاِسْتِبْضَاعِ، وَنِكَاحٌ آخَرُ يَجْتَمِعُ الرَّهْطُ مَا دُونَ الْعَشَرَةِ فَيَدْخُلُونَ عَلَى الْمَرْأَةِ كُلُّهُمْ يُصِيبُهَا. فَإِذَا حَمَلَتْ وَوَضَعَتْ، وَمَرَّ عَلَيْهَا لَيَالِيَ بَعْدَ أَنْ تَضَعَ حَمْلَهَا، أَرْسَلَتْ إِلَيْهِمْ فَلَمْ يَسْتَطِعْ رَجُلٌ مِنْهُمْ أَنْ يَمْتَنِعَ حَتَّى يَجْتَمِعُوا عِنْدَهَا تَقُولُ لَهُمْ قَدْ عَرَفْتُمُ الَّذِي كَانَ مِنْ أَمْرِكُمْ، وَقَدْ وَلَدْتُ فَهُوَ ابْنُكَ يَا فُلاَنُ. تُسَمِّي مَنْ أَحَبَّتْ بِاسْمِهِ، فَيَلْحَقُ بِهِ وَلَدُهَا، لاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَمْتَنِعَ بِهِ الرَّجُلُ. وَنِكَاحُ الرَّابِعِ يَجْتَمِعُ النَّاسُ الْكَثِيرُ فَيَدْخُلُونَ عَلَى الْمَرْأَةِ لاَ تَمْتَنِعُ مِمَّنْ جَاءَهَا وَهُنَّ الْبَغَايَا كُنَّ يَنْصِبْنَ عَلَى أَبْوَابِهِنَّ رَايَاتٍ تَكُونُ عَلَمًا فَمَنْ أَرَادَهُنَّ دَخَلَ عَلَيْهِنَّ، فَإِذَا حَمَلَتْ إِحْدَاهُنَّ وَوَضَعَتْ حَمْلَهَا جُمِعُوا لَهَا وَدَعَوْا لَهُمُ الْقَافَةَ ثُمَّ أَلْحَقُوا وَلَدَهَا بِالَّذِي يَرَوْنَ فَالْتَاطَ بِهِ، وَدُعِيَ ابْنَهُ لاَ يَمْتَنِعُ مِنْ ذَلِكَ، فَلَمَّا بُعِثَ مُحَمَّدٌ صلى الله عليه وسلم بِالْحَقِّ هَدَمَ نِكَاحَ الْجَاهِلِيَّةِ كُلَّهُ، إِلاَّ نِكَاحَ النَّاسِ الْيَوْمَ.
Yahya bin Sulaiman ya ce: Ibn Wahb ya ba mu labari, daga Yunus. Ahmad bin Salih ya ba mu labari, Anbasah ya ba mu labari, Yunus ya ba mu labari, daga Ibn Shihab, ya ce: Urwah bin Az-Zubair ya shaida mini cewa Aishah, matar Annabi ﷺ, ta shaida masa cewa aure a zamanin Jahiliyya yana da nau'i huɗu. Ɗaya daga cikinsu yayi kama da auren mutane a yau: namiji yana neman wani don ya nema masa 'yar uwarsa ko 'yarsa da ke ƙarƙashin kulawarsa, sai ya ba ta sadaki, sannan ya auri ta. Wani nau'in aure kuma shi ne namiji ya ce wa matarsa idan ta yi tsabta bayan haila: 'Aika ga wane ka yi jima'i da shi don samun ɗa.' Mijinta zai yi nisanta da ita, ba zai taɓa kusantarta ba har sai an tabbatar da cikin tayin da ta ɗauka daga wajen wancan namijin. Idan an tabbatar da cikin tayinta, mijinta zai kusance ta idan ya so. Yana yin hakan ne don sha'awar samun ɗa mai inganci; wannan shi ne auren Istibda'. Wani nau'in aure kuma shi ne gungun maza ƙasa da goma su taru su shiga wurin mace, dukansu su yi jima'i da ita. Idan ta yi ciki ta haifi ɗa, kwanaki sun wuce bayan haihuwa, sai ta aika musu, babu ɗayansu da zai iya ƙin zuwa har su taru a wurinta. Ta ce musu: 'Kun san abin da ya faru tsakaninku, kuma yanzu na haifi ɗa, to wannan ɗanka ne, ya wane!' Ta sanya wa duk wanda ta so suna, ɗanta ya bi shi, kuma namijin ba zai iya ƙin karɓar ɗan ba. Nau'i na huɗu na aure shi ne mutane masu yawa su taru su shiga wurin mace wacce ba ta hana duk wanda ya zo wurinta. Waɗannan mata ne masu karuwanci waɗanda suke sa tutoci a ƙofofinsu a matsayin alama, duk wanda ya so su sai ya shiga wurinsu. Idan ɗayarsu ta yi ciki ta haifi ɗa, sai a tara su domin ta, a kira ma-Qa'if (masana tantance nasaba), sai su danganta ɗanta ga wanda suka ga ya dace, shi ma ya yarda da shi a kira shi ɗansa, kuma bai ƙi hakan ba. Amma lokacin da aka tura Muhammad ﷺ da Gaskiya, ya rushe duk nau'o'in auren Jahiliyya, sai dai auren mutane a yau.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Musulunci ya soke nau’o’in dangantaka huɗu na kafin Musulunci, ya kuma bar aure halal.
Wata al’ada ta kafin Musulunci inda miji yake aika matarsa wurin wani mutum da nufin ta haifi yaro wanda zai ɗauka mai daraja ta fuskar asali.
Mutumin da yake ganin zai iya tantance dangantakar dangi ko uba bisa kamannin jiki.
Kyautar aure ta wajibi da miji yake bin matarsa da ita.
Masu sharhi na gargajiya sun nuna cewa wannan riwayar ta bambanta auren halal da neman aure, sadaki da ingantacciyar alaƙar aure. An soke sauran al’adun da aka bayyana saboda ba su da ingantaccen tushe na auren Musulunci. Hadisin ya kuma yi bayani ne kan al’adun tarihi da suka kasance kafin dokokin Musulunci game da aure da nasaba; wannan ba izini ba ne ga mutum ya danganta nasaba yadda ya ga dama.
- Ka gina aure bisa yardar juna a sarari, ingantacciyar alaƙar aure da haƙƙoƙin da suka rataya a kanta.
- Ka kula da nasaba sosai, kada ka danganta yaro ga wani bisa son rai ko zato marar tabbas.
- Ka yi magana kan al’adun tarihi cikin mutunci, kuma ka guji jan hankali kan munanan ayyukan da aka bayyana.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.