Sahih al-Bukhari, hadisi na 5391
An rawaito daga Khalid ibn al-Walid. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
Daga al‑Bukhari har zuwa ga Ibn Abbas
- 1Muhammad ibn Muqatil Abu al‑Hasanya ruwaito wa al‑Bukhariمُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ أَبُو الْحَسَنِ
- 2Abdullahعَبْدُ اللَّهِ
- 3Yunusيُونُسُ
- 4Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 5Abu Umama ibn Sahl ibn Hunayf al‑Ansariأَبُو أُمَامَةَ بْنُ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ الأَنْصَارِيُّ
- 6Ibn Abbasابْنَ عَبَّاسٍ
Jerin yana yadda ya zo a rubutun Larabci na wannan riwayar. An sauya sunayen daga Larabci zuwa rubutun Latin. Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ أَبُو الْحَسَنِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو أُمَامَةَ بْنُ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ الأَنْصَارِيُّ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ الَّذِي يُقَالُ لَهُ سَيْفُ اللَّهِ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، دَخَلَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى مَيْمُونَةَ ـ وَهْىَ خَالَتُهُ وَخَالَةُ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ فَوَجَدَ عِنْدَهَا ضَبًّا مَحْنُوذًا، قَدِمَتْ بِهِ أُخْتُهَا حُفَيْدَةُ بِنْتُ الْحَارِثِ مِنْ نَجْدٍ، فَقَدَّمَتِ الضَّبَّ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ قَلَّمَا يُقَدِّمُ يَدَهُ لِطَعَامٍ حَتَّى يُحَدَّثَ بِهِ وَيُسَمَّى لَهُ، فَأَهْوَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ إِلَى الضَّبِّ، فَقَالَتِ امْرَأَةٌ مِنَ النِّسْوَةِ الْحُضُورِ أَخْبِرْنَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا قَدَّمْتُنَّ لَهُ، هُوَ الضَّبُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ عَنِ الضَّبِّ، فَقَالَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ أَحَرَامٌ الضَّبُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " لاَ وَلَكِنْ لَمْ يَكُنْ بِأَرْضِ قَوْمِي فَأَجِدُنِي أَعَافُهُ ". قَالَ خَالِدٌ فَاجْتَرَرْتُهُ فَأَكَلْتُهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْظُرُ إِلَىَّ.
Khalid bin Al-Walid ya ruwaito cewa ya shiga tare da Manzon Allah ﷺ gidan Maimuna, wacce take 'yar'uwar mahaifiyarsa da ta Ibn Abbas. Ya samu a wurinta wani dan kada (dabb) da aka gasa wacce 'yar'uwarta Hufaida bint Al-Harith ta kawo daga Najd. An gabatar da shi ga Manzon Allah ﷺ, kuma da wuya ya miƙa hannunsa zuwa abinci har sai an bayyana masa sunansa da irinsa. Sai Manzon Allah ﷺ ya miƙa hannunsa zuwa ga dan kadan, sai wata mata daga cikin matan da suke wurin ta ce:
"Ku gaya wa Manzon Allah ﷺ abin da kuka gabatar masa! Dan kada ne, ya Manzon Allah!" Sai Manzon Allah ﷺ ya ɗauke hannunsa daga kan dan kadan. Khalid bin Al-Walid ya ce: "Ya Manzon Allah, shin dan kada haramun ne?" Ya ce: "A'a, amma ba a samunsa a ƙasar mutanena ba, don haka ina jin ƙyamar sa." Khalid ya ce: "Sai na jawo shi kusa da ni na ci shi alhali Manzon Allah ﷺ yana kallona."
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya bar abinci halal saboda shi da kansa bai so shi ba.
Dabbar hamada, wadda ake yawan fassara ta da ƙadangare ko dabbar mastigure; ba ƙadangaren gida ko na lambu na yau da kullum ba.
Wani yanki a Tsibirin Larabawa inda abincin ya fito.
A Larabci yana nufin ‘Takobin Allah’; laƙabin Khalid ibn al-Walid ne.
Malaman gargajiya sun fahimci daga wannan cewa ḍabb halal ne: Annabi ﷺ bai ci ba saboda ɗanɗanonsa bai yi masa ba, kuma bai bayyana shi a matsayin haramun ba. Mai masaukin baki ba sai ya ci abincin da ya ajiye wa baƙi da kansa ba, kuma ƙin son wani abinci ba ya mai da shi haramun. Malamai sun kuma jaddada cewa bayyana sunan abinci yana da amfani idan baƙi ba su san abin da aka kawo musu ba.
- Kada ka ce abinci haramun ne kawai don ba ka son ɗanɗanonsa ko ƙamshinsa.
- Ka gaya wa baƙi irin abincin da aka kawo musu idan ba su gane shi ba.
- Ka mutunta zaɓin mutum game da abinci ba tare da ɗora shi a matsayin ƙa’idar addini ga wasu ba.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.