Lokutan Sallah · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadisi na 602

An rawaito daga Abdur Rahman ibn Abi Bakr. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.

Sahih (ingantacce)Littafi: Lokutan Sallah
صحيح البخاري
Wa ya ruwaito?

Daga al‑Bukhari har zuwa ga Annabi ﷺ

Sahih (ingantacce)
  1. 1Abu an‑Nu'manya ruwaito wa al‑Bukhariأَبُو النُّعْمَانِ
  2. 2Mu'tamir ibn Sulaymanمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ
  3. 3Mahaifinsa, Sulaymanأَبِي
  4. 4Abu Uthmanأَبُو عُثْمَانَ
  5. 5Abd ar‑Rahman ibn Abu Bakrعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ
  6. 6Manzon Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

Jerin yana yadda ya zo a rubutun Larabci na wannan riwayar. An sauya sunayen daga Larabci zuwa rubutun Latin. Ana ɗaukar Sahih al-Bukhari gaba ɗaya a matsayin ingantacce.

Riwayar

Rubutun Larabci

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، أَنَّ أَصْحَابَ الصُّفَّةِ، كَانُوا أُنَاسًا فُقَرَاءَ، وَأَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ طَعَامُ اثْنَيْنِ فَلْيَذْهَبْ بِثَالِثٍ، وَإِنْ أَرْبَعٌ فَخَامِسٌ أَوْ سَادِسٌ ‏"‏‏.‏ وَأَنَّ أَبَا بَكْرٍ جَاءَ بِثَلاَثَةٍ فَانْطَلَقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِعَشَرَةٍ، قَالَ فَهْوَ أَنَا وَأَبِي وَأُمِّي، فَلاَ أَدْرِي قَالَ وَامْرَأَتِي وَخَادِمٌ بَيْنَنَا وَبَيْنَ بَيْتِ أَبِي بَكْرٍ‏.‏ وَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ تَعَشَّى عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ لَبِثَ حَيْثُ صُلِّيَتِ الْعِشَاءُ، ثُمَّ رَجَعَ فَلَبِثَ حَتَّى تَعَشَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَ بَعْدَ مَا مَضَى مِنَ اللَّيْلِ مَا شَاءَ اللَّهُ، قَالَتْ لَهُ امْرَأَتُهُ وَمَا حَبَسَكَ عَنْ أَضْيَافِكَ ـ أَوْ قَالَتْ ضَيْفِكَ ـ قَالَ أَوَمَا عَشَّيْتِيهِمْ قَالَتْ أَبَوْا حَتَّى تَجِيءَ، قَدْ عُرِضُوا فَأَبَوْا‏.‏ قَالَ فَذَهَبْتُ أَنَا فَاخْتَبَأْتُ فَقَالَ يَا غُنْثَرُ، فَجَدَّعَ وَسَبَّ، وَقَالَ كُلُوا لاَ هَنِيئًا‏.‏ فَقَالَ وَاللَّهِ لاَ أَطْعَمُهُ أَبَدًا، وَايْمُ اللَّهِ مَا كُنَّا نَأْخُذُ مِنْ لُقْمَةٍ إِلاَّ رَبَا مِنْ أَسْفَلِهَا أَكْثَرُ مِنْهَا‏.‏ قَالَ يَعْنِي حَتَّى شَبِعُوا وَصَارَتْ أَكْثَرَ مِمَّا كَانَتْ قَبْلَ ذَلِكَ، فَنَظَرَ إِلَيْهَا أَبُو بَكْرٍ فَإِذَا هِيَ كَمَا هِيَ أَوْ أَكْثَرُ مِنْهَا‏.‏ فَقَالَ لاِمْرَأَتِهِ يَا أُخْتَ بَنِي فِرَاسٍ مَا هَذَا قَالَتْ لاَ وَقُرَّةِ عَيْنِي لَهِيَ الآنَ أَكْثَرُ مِنْهَا قَبْلَ ذَلِكَ بِثَلاَثِ مَرَّاتٍ‏.‏ فَأَكَلَ مِنْهَا أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ إِنَّمَا كَانَ ذَلِكَ مِنَ الشَّيْطَانِ ـ يَعْنِي يَمِينَهُ ـ ثُمَّ أَكَلَ مِنْهَا لُقْمَةً، ثُمَّ حَمَلَهَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَصْبَحَتْ عِنْدَهُ، وَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمٍ عَقْدٌ، فَمَضَى الأَجَلُ، فَفَرَّقَنَا اثْنَا عَشَرَ رَجُلاً، مَعَ كُلِّ رَجُلٍ مِنْهُمْ أُنَاسٌ، اللَّهُ أَعْلَمُ كَمْ مَعَ كُلِّ رَجُلٍ فَأَكَلُوا مِنْهَا أَجْمَعُونَ، أَوْ كَمَا قَالَ‏.‏

Fassara

Abu Nu’man ya ruwaito mana, ya ce Mu’tamir bin Sulaiman ya ruwaito mana, ya ce Mahaifina ya ruwaito mana, Abu Uthman ya ruwaito daga Abdurrahman bin Abi Bakr, cewa Ashabu as-Suffa mutane ne talakawa, kuma Annabi ﷺ ya ce:

“Duk wanda yake da abincin mutane biyu, ya dauki na uku, idan kuma hudu ne, to na biyar ko na shida.” Kuma Abu Bakr ya zo da mutane uku, Annabi ﷺ kuma ya tafi da goma. Ya ce: “Su ne ni, mahaifina da mahaifiyata,” (mai ruwaito yana shakkar ko ya ce: “da matata da bayinmu da ke tsakanin gidanmu da gidan Abu Bakr”). Abu Bakr ya ci abincin dare tare da Annabi ﷺ, ya zauna har an yi sallar Isha’a, sannan ya dawo ya zauna har Annabi ﷺ ya ci abinci, sai ya dawo gida bayan wani lokaci na dare ya wuce kamar yadda Allah ya so. Matarsa ta ce masa: “Me ya hana ka zuwa ga baƙinka – ko ta ce baƙinanka?” Ya ce: “Shin ba ku ciyar da su ba?” Ta ce: “Sun ƙi cin abinci har sai ka zo; an gabatar musu amma sun ƙi.” Ya ce: “Na je na ɓuya, sai ya kira ni: ‘Ya Ghunthar!’ ya tsawata mini ya zage ni, sannan ya ce: ‘Ku ci, babu maraba.’ Na rantsa da Allah ban taɓa cin wannan abincin ba. Wallahi, duk lokacin da muka ɗauki guntun abinci, sai ya ƙaru daga ƙasa fiye da yadda yake. Mun ci har mun ƙoshi, abincin kuma ya zama mai yawa fiye da da. Abu Bakr ya kalle shi, ya gan shi kamar yadda yake ko ma fi haka. Ya ce wa matarsa: ‘Ya ’yar Bani Firas, menene wannan?’ Ta ce: ‘A’a, da farin idona! Yanzu ya ninka sau uku fiye da da.’ Abu Bakr ya ci daga ciki, ya ce: ‘Wancan (rantsuwarmu) daga Shaiɗan ne’ – yana nufin rantsuwarsa. Sannan ya sake cin guntu, ya kai sauran ga Annabi ﷺ, ya kasance a wurinsa da safe. Akwai alkawari tsakaninmu da wasu mutane, lokacinsa ya cika, Annabi ﷺ ya rarrabe mu zuwa rukuni goma sha biyu, kowane rukuni yana da jagora ɗaya, Allah ya fi sani yawan mutanen da ke tare da kowane jagora. Dukansu sun ci daga cikin abincin, ko kamar yadda ya ce.

Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.

Babban saƙo

Raba abinci cikin karimci ya wadatar da mutane da yawa, ya kuma nuna albarkar Allah.

Bayani kan kalmomi masu wuya
As-Suffah

Wani wuri a cikin masallacin Annabi ﷺ da matalautan sahabbai suke zama.

Isha’i

Sallar farilla ta dare.

Rantsuwa

Magana mai ƙarfi wadda mutum ke kira Allah a matsayin shaida.

Abin da malamai suka fahimta daga gare shi

Malamai sun fahimci daga wannan cewa ana ƙarfafa mai wadataccen abinci ya ba mai buƙata damar cin abinci tare da shi. Kiran Annabi ﷺ ƙarfafawa ce ga karamci, ba wajibi ba ne a riƙa karɓar baƙi adadi takamaimai a kowane lokaci. Malamai sun kuma yarda da mu’ujizojin da Allah yake bai wa annabawa; abincin ya ƙaru da izinin Allah. Abu Bakr ya nuna cewa bai kamata rantsuwar da ke hana mutum aikata alheri ta sa ya bar alherin ba: ya ci abincin daga baya, sannan ya yi kaffarar da aka wajabta saboda rantsuwarsa.

Darussa na yau
  1. Ka gayyaci mai buƙata ya ci abinci tare da kai idan kana da abin da za ka raba.
  2. Ka ba baƙi abinci ba tare da matsa musu ba, kuma ka yi haƙuri idan suna jiran mai masaukinsu.
  3. Kada ka bari fushi ko rantsuwar da ba a yi tunani ba ta hana ka aikata alheri; ka bi ƙa’idojin warware rantsuwa.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Hadisi kowace rana, a harshenka

Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.