Sahih Muslim, hadisi na 3336
An rawaito daga Abu Sa'id al-Khudri. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Abu Sa'id al-Khudri
Ana ɗaukar Sahih Muslim gaba ɗaya a matsayin ingantacce.
Riwayar
حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ابْنِ عُلَيَّةَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ وُهَيْبٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي، إِسْحَاقَ أَنَّهُ حَدَّثَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، مَوْلَى الْمَهْرِيِّ أَنَّهُ أَصَابَهُمْ بِالْمَدِينَةِ جَهْدٌ وَشِدَّةٌ وَأَنَّهُ أَتَى أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فَقَالَ لَهُ إِنِّي كَثِيرُ الْعِيَالِ وَقَدْ أَصَابَتْنَا شِدَّةٌ فَأَرَدْتُ أَنْ أَنْقُلَ عِيَالِي إِلَى بَعْضِ الرِّيفِ . فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ لاَ تَفْعَلِ الْزَمِ الْمَدِينَةَ فَإِنَّا خَرَجْنَا مَعَ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - أَظُنُّ أَنَّهُ قَالَ - حَتَّى قَدِمْنَا عُسْفَانَ فَأَقَامَ بِهَا لَيَالِيَ فَقَالَ النَّاسُ وَاللَّهِ مَا نَحْنُ هَا هُنَا فِي شَىْءٍ وَإِنَّ عِيَالَنَا لَخُلُوفٌ مَا نَأْمَنُ عَلَيْهِمْ . فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا هَذَا الَّذِي بَلَغَنِي مِنْ حَدِيثِكُمْ - مَا أَدْرِي كَيْفَ قَالَ - وَالَّذِي أَحْلِفُ بِهِ أَوْ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ هَمَمْتُ أَوْ إِنْ شِئْتُمْ - لاَ أَدْرِي أَيَّتَهُمَا قَالَ - لآمُرَنَّ بِنَاقَتِي تُرْحَلُ ثُمَّ لاَ أَحُلُّ لَهَا عُقْدَةً حَتَّى أَقْدَمَ الْمَدِينَةَ - وَقَالَ - اللَّهُمَّ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ حَرَّمَ مَكَّةَ فَجَعَلَهَا حَرَمًا وَإِنِّي حَرَّمْتُ الْمَدِينَةَ حَرَامًا مَا بَيْنَ مَأْزِمَيْهَا أَنْ لاَ يُهَرَاقَ فِيهَا دَمٌ وَلاَ يُحْمَلَ فِيهَا سِلاَحٌ لِقِتَالٍ وَلاَ يُخْبَطَ فِيهَا شَجَرَةٌ إِلاَّ لِعَلْفٍ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي مَدِينَتِنَا اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي صَاعِنَا اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي مُدِّنَا اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي صَاعِنَا اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي مُدِّنَا اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي مَدِينَتِنَا اللَّهُمَّ اجْعَلْ مَعَ الْبَرَكَةِ بَرَكَتَيْنِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا مِنَ الْمَدِينَةِ شِعْبٌ وَلاَ نَقْبٌ إِلاَّ عَلَيْهِ مَلَكَانِ يَحْرُسَانِهَا حَتَّى تَقْدَمُوا إِلَيْهَا - ثُمَّ قَالَ لِلنَّاسِ - ارْتَحِلُوا " . فَارْتَحَلْنَا فَأَقْبَلْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ فَوَالَّذِي نَحْلِفُ بِهِ أَوْ يُحْلَفُ بِهِ - الشَّكُّ مِنْ حَمَّادٍ - مَا وَضَعْنَا رِحَالَنَا حِينَ دَخَلْنَا الْمَدِينَةَ حَتَّى أَغَارَ عَلَيْنَا بَنُو عَبْدِ اللَّهِ بْنِ غَطَفَانَ وَمَا يَهِيجُهُمْ قَبْلَ ذَلِكَ شَىْءٌ .
Hammad bin Isma'il bin Ulayyah ya ba mu labari, mahaifina ya ba mu labari, daga Wuhaib, daga Yahya bin Abi Ishaq, cewa ya ruwaito daga Abu Sa'id, mawali na Mahri, cewa sun samu wahala da tsananin matsala a Madina. Sai ya je wurin Abu Sa'id al-Khudri ya ce masa:
"Ina da yawan iyalai kuma mun samu tsananin wahala, don haka na yi niyyar canja iyalaina zuwa wani fili mai albarka." Abu Sa'id ya ce: "Kar ka yi hakan; zauna a Madina. Domin mun fito tare da Manzon Allah ﷺ har muka zo Usfan, ya zauna a can dare-da-dare. Mutane suka ce: 'Wallahi, ba mu da komai a nan yayin da iyalanmu ke baya ba tare da kariya ba, kuma ba mu da tabbas game da tsaronsu.' Wannan magana ta kai ga Manzon Allah ﷺ sai ya ce: 'Menene wannan da na ji game da maganarku? Ban san yadda ya faɗa ba—Wanda nake rantsuwa da shi, ko Wanda raina yake hannunsa—na yi niyya, ko idan kun so (ban san wanne ne ya faɗa ba), zan umurci rakimana a ɗora kaya a kansa kuma ba zan warware masa igiya ba har in iso Madina.' Ya kuma ce: 'Ya Allah, lallai Ibrahim ya haramta Makka ya mayar da ita Harami, kuma ni na haramta Madina tsakanin duwatsu biyu, cewa kada a zubar da jini a cikinta, kada a ɗauki makamin yaƙi a cikinta, kuma kada a sare itace a cikinta sai don ciyawar dabbobi. Ya Allah, yi mana albarka a birninmu; Ya Allah, yi mana albarka a sa'unmu; Ya Allah, yi mana albarka a muddunmu; Ya Allah, yi mana albarka a sa'unmu; Ya Allah, yi mana albarka a muddunmu; Ya Allah, yi mana albarka a birninmu. Ya Allah, sa albarka ta zama sau biyu. Rantsuwa da Wanda raina yake hannunsa, babu kwari ko hanyar dutse a Madina sai akwai Mala'iku biyu suna tsaron ta har ku iso gare ta.' Sannan ya wa mutane: 'Ku tashi.' Sai muka tashi muka dawo Madina. Rantsuwa da Wanda muke rantsuwa da shi—akwai shakka daga Hammad—da zarar mun shiga Madina, kafin ma mu sauke kayanmu, sai dangin Abdullah bin Ghatafan suka farmake mu, alhali babu abin da ya motsa su kafin hakan.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Annabi ﷺ ya bayyana Madina a matsayin wuri mai alfarma kuma ya roƙi Allah ya albarkace ta.
A lokacin tsananin ƙunci a Madina, wani mutum ya yi tunanin ƙaura da iyalinsa zuwa ƙasa mafi albarka. Abū Saʿīd al-Khudrī ya shawarce shi ya zauna a Madina, sannan ya ba shi labarin yadda Annabi ﷺ, a lokacin tafiya, ya sanar da dawowarsa Madina, ya tabbatar da alfarmarta, kuma ya roƙi Allah ya albarkace ta.
Wuri mai alfarma wanda yake da dokoki da kariya ta musamman.
Ma'aunan awo na ƙara da ake amfani da su a wancan lokaci wajen abinci da sauran kayayyaki.
Hanya ko kwari tsakanin tuddai; rubutun ya ambaci tsaron hanyoyin shiga Madina.
Malaman gargajiya sun fahimci daga wannan riwaya cewa Madina wuri ne mai alfarma, kuma an haramta zubar da jini a cikinta, ɗaukar makamai domin yaƙi, da lalata bishiyoyi, sai dai abin da ake amfani da shi a matsayin abincin dabbobi. Addu'ar tana roƙon albarka ga birnin da ma'aunansa. Malamai sun tattauna iyakar shari'a ta waɗannan dokoki da keɓancewarsu; wannan rubutu ba umarni ba ne na gaba ɗaya na hana ƙaura idan akwai haɗari ko matsananciyar buƙata.
- Ka girmama Madina da sauran wurare masu alfarma, kuma ka bi dokokin da ke tabbatar da kariyarsu.
- Ka roƙi Allah ya albarkaci wurin da kake zaune, kuma ka gode masa saboda abubuwan more rayuwa da kake da su.
- Idan rayuwa ta zama rashin tabbas, ka ɗauki matakai na zahiri domin iyalinka, kuma ka nemi shawara daga amintattun mutane.
Wannan sahihiyar riwaya ma tana magana kan kariya da dokoki na musamman na Madina.
Sahih Muslim · #3335 (Sahih)Tana tabbatar da matsayi na musamman na Madina kuma tana da alaƙa da addu'ar neman albarka.
Sahih Muslim · #3337 (Sahih)Wannan riwaya daga babi ɗaya tana ƙara bayani kan alfarmar Madina da kariyarta.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.