Sunan Abi Dawud, hedîsa 1921
Usamah ibn Zayd rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Usamah ibn Zayd hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، - وَهَذَا لَفْظُ حَدِيثِ زُهَيْرٍ - حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عُقْبَةَ، أَخْبَرَنِي كُرَيْبٌ، أَنَّهُ سَأَلَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ قُلْتُ أَخْبِرْنِي كَيْفَ، فَعَلْتُمْ - أَوْ صَنَعْتُمْ - عَشِيَّةَ رَدِفْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ جِئْنَا الشِّعْبَ الَّذِي يُنِيخُ النَّاسُ فِيهِ لِلْمُعَرَّسِ فَأَنَاخَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَاقَتَهُ ثُمَّ بَالَ - وَمَا قَالَ زُهَيْرٌ أَهْرَاقَ الْمَاءَ - ثُمَّ دَعَا بِالْوَضُوءِ فَتَوَضَّأَ وُضُوءًا لَيْسَ بِالْبَالِغِ جِدًّا قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ الصَّلاَةَ . قَالَ " الصَّلاَةُ أَمَامَكَ " . قَالَ فَرَكِبَ حَتَّى قَدِمْنَا الْمُزْدَلِفَةَ فَأَقَامَ الْمَغْرِبَ ثُمَّ أَنَاخَ النَّاسُ فِي مَنَازِلِهِمْ وَلَمْ يَحِلُّوا حَتَّى أَقَامَ الْعِشَاءَ وَصَلَّى ثُمَّ حَلَّ النَّاسُ . زَادَ مُحَمَّدٌ فِي حَدِيثِهِ قَالَ قُلْتُ كَيْفَ فَعَلْتُمْ حِينَ أَصْبَحْتُمْ قَالَ رَدِفَهُ الْفَضْلُ وَانْطَلَقْتُ أَنَا فِي سُبَّاقِ قُرَيْشٍ عَلَى رِجْلَىَّ .
Ehmed kurê Ebdullah kurê Yûnis ji me re vegot, Zuheyr ji me re vegot; û her wiha Mihemed kurê Kesîr ji me re vegot, Sufyan ji me re agahî da - ev gotina hedîsa Zuheyr e - Îbrahîm kurê Uqbe ji me re vegot, Kureyb ji min re agahî da: Wî ji Usame kurê Zeyd pirsî, min got:
"Ji min re bibêje we çawa kir - an çi kir - êvara ku te li pişt Resûlullah ﷺ siwar bû?" Got: "Em hatin wê newalê ku xelk tê de deveên xwe didin rûniştandin ji bo cihê şevbuhêrkê. Resûlullah ﷺ devê xwe da rûniştandin û paşê mîst (Zuheyr negot 'av rijand'). Paşê daxwaza ava destnimêjê kir û destnimêjek girt ku ne temam bû. Min got: 'Ya Resûlallah! Nimêj?' Got: 'Nimêj li pêşiya te ye.' Paşê siwar bû heta em gihîştin Muzdelîfeyê. Li wir ji bo nimêja êvarê bang hate kirin. Xelkê deveên xwe li cihên xwe dan rûniştandin û barên xwe danenîn heta ku wî ji bo nimêja îşayê bang kir û nimêj kir. Piştre xelkê barên xwe danîn." Mihemed di hedîsa xwe de zêde kir û got: Min pirsî: "Dema sibeh vebû we çawa kir?" Got: "Fazl li pişt wî siwar bû û ez bi lingên xwe di nav pêşengên Qureyş de meşiyam."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Dema gihîşt Muzdelifeyê, Pêxember ﷺ nimêjên êvarê û şevê kir.
Cihek di navbera Arefat û Minayê de ye ku hecî di dema hecê de lê dimînin.
Bangek e ku hinekî berî destpêkirina nimêja farz tê gotin.
Abdesteke kurtkirî ye ku Pêxember ﷺ di rêwîtiyê de girt.
Zanyar ji vê veguhastinê derdixin ku Pêxember ﷺ di rêya Muzdelifeyê de abdest girtiye û nimêj heta gihîştinê paşxistiye. Li Muzdelifeyê wî nimêjên êvarê û şevê li pey hev kirin, û berî her nimêjê îqamet hate gotin. Veguhastin herwiha vedibêje ku rêwiyan pêşî deveyên xwe danîn ku li ser çokan rûnin, û piştî nimêjê barên xwe daxistin. Mercên hiqûqî yên rast û hûrguliyên cemkirina van nimêjan ji aliyê mezhebên hiqûqî yên Îslamî ve bi berfirehî tên şirovekirin.
- Kesê ku hecê dike dikare bi fêrbûna rêberiyên ayînan re xwe ji bo nimêj û demên bêhnvedanê yên rêwîtiyê amade bike.
- Di rêwîtiyê de demên nimêjan bixe ber çavan û rêgezên ji bo rewşa xwe pêk bîne.
- Ji bo bêhnvedan û rêxistina pratîkî cihê pêwîst çêke, lê nehêle ev yek bibe sedema paşguhkirina nimêjê.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.