Sunan Abi Dawud, hedîsa 1929
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Umar hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ الْمَغْرِبَ ثَلاَثًا وَالْعِشَاءَ رَكْعَتَيْنِ فَقَالَ لَهُ مَالِكُ بْنُ الْحَارِثِ مَا هَذِهِ الصَّلاَةُ قَالَ صَلَّيْتُهُمَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْمَكَانِ بِإِقَامَةٍ وَاحِدَةٍ .
Mihemed kurê Kesîr ji me re vegot, Sufyan ji me re vegot, ji Ebû Îshaq, ji Ebdullah kurê Malik, got: Min bi Ibn Umer re nimêja êvarê sê rik'et û nimêja şevê du rik'et kirin. Hingê Malik kurê Haris jê pirsî: Ev çi nimêj e? Wî got: Min ev her du nimêj li gel Resûlullah ﷺ li vî cihî bi yek îqameyê kirin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ibn Umer di vê cihê de nimêjên mexrîb û îşayê bi yek îqametê cem kir.
Nimêja ferz a piştî rojavabûnê ye û ji sê rekatan pêk tê.
Nimêja ferz a şevê ye; di rêwîtiyê de dibe du rek'et.
Bang e ku rasterast berî destpêka nimêja ferz tê gotin.
Zanyar ji vê yekê digirin ku di dema hecê de li vê cihê dikarî nimêjên mexrîb û îşayê cem bikî; mexrîb sê rek'et dimîne û îşa wek nimêja rêwî bi du rek'etan tê kirin. Di rivayetê de ji bo her du nimêjan yek îqamet hatiye gotin. Faqîhan li gorî rêzikên cemkirina nimêjan di dema hecê de li ser sepandina vê rivayetê nîqaş dikin; hûrgulî di nav mezhebên fiqhê de cuda ne.
- Dema tu nimêjên mexrîb û îşayê cem dikî, hejmara rek'etên destnîşankirî biparêze: sê ji bo mexrîb û du ji bo îşa di rêwîtiyê de.
- Rêzikên cemkirina nimêjan ji berê ve fêr bibe, da ku di dema hecê de wan rast pêk bînî.
- Li gorî pratîka nimêjê ya hatî veguhestin tevbigerre û dema awayê sepandina wê ne diyar be, ji alimê pêbawer şîret bixwaze.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.