Sunan Abi Dawud, hedîsa 3178
Jabir ibn Samurah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Jabir ibn Samurah hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكٍ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ سَمُرَةَ، قَالَ صَلَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى ابْنِ الدَّحْدَاحِ وَنَحْنُ شُهُودٌ ثُمَّ أُتِيَ بِفَرَسٍ فَعُقِلَ حَتَّى رَكِبَهُ فَجَعَلَ يَتَوَقَّصُ بِهِ وَنَحْنُ نَسْعَى حَوْلَهُ .
Cabir bîn Semure got: Pêxember ﷺ li ser cenazeyê Îbn ed-Dahdah nimêja cenaze kir û em jî amade bûn. Paşê hespek ji bo wî hat anîn û hate girêdan heta ku siwar bû; hingê hesp dest bi bazdan û xweavêtinê kir û em li dora wî direviyan.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Piştî nimêja cenazeyê, Pêxember ﷺ bi hespekî bêaram siwar bû û çû.
Nimêja ku misilmanan ji bo kesekî mirî dikin.
Kesê mirî ku li gorî rîwayetê Pêxember ﷺ nimêja cenazeyê li ser kir.
Hesp bi bêaramî dimeşiya û bi gavên bilez û bihêz ber bi pêş ve çû.
Zanyar vê rîwayetê wekî vegotinekê ji bo nimêja cenazeyê ya ku Pêxember ﷺ ji bo Ibn ad-Dahdah kir û ji bo çûna wî ya bi hespê bikar tînin. Nivîs bûyerê vedibêje, lê bi tena xwe rêgezeke hiqûqî ya hûrgulî derbarê awayê çûna piştî veşartinê nade. Mezhebên hiqûqî van rêgezên pratîk li gorî tevahiya delîlên têkildar dinirxînin.
- Beşdarî nimêja cenazeyê bibe û bi vî awayî piştgiriyê nîşanî malbata xemgîn bide.
- Bûyerên ku te bi çavê xwe dîtine bi baldarî vegêre û ti hûrguliyan lê zêde neke.
- Dema heywanek bêaram e, ewlehiya kesên li dora xwe biparêze û dûrahiya têr bigire.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.