Sahih al-Bukhari، حدیث 2914
روایتشده توسط Abu Qatadah. متن عربی همراه با ترجمه و توضیح اختصاصی.
به روایت Abu Qatadah
صحيح البخاري در مجموع معتبر دانسته میشود.
روایت
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ الأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى إِذَا كَانَ بِبَعْضِ طَرِيقِ مَكَّةَ تَخَلَّفَ مَعَ أَصْحَابٍ لَهُ مُحْرِمِينَ وَهْوَ غَيْرُ مُحْرِمٍ، فَرَأَى حِمَارًا وَحْشِيًّا فَاسْتَوَى عَلَى فَرَسِهِ، فَسَأَلَ أَصْحَابَهُ أَنْ يُنَاوِلُوهُ سَوْطَهُ فَأَبَوْا، فَسَأَلَهُمْ رُمْحَهُ فَأَبَوْا، فَأَخَذَهُ ثُمَّ شَدَّ عَلَى الْحِمَارِ فَقَتَلَهُ، فَأَكَلَ مِنْهُ بَعْضُ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، وَأَبَى بَعْضٌ، فَلَمَّا أَدْرَكُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَأَلُوهُ عَنْ ذَلِكَ قَالَ " إِنَّمَا هِيَ طُعْمَةٌ أَطْعَمَكُمُوهَا اللَّهُ ". وَعَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ فِي الْحِمَارِ الْوَحْشِيِّ مِثْلُ حَدِيثِ أَبِي النَّضْرِ قَالَ " هَلْ مَعَكُمْ مِنْ لَحْمِهِ شَىْءٌ ".
عبدالله بن یوسف برای ما حدیث کرد، مالک به ما خبر داد، از ابوالنضر، مولای عمر بن عبیدالله، از نافع، مولای ابوقتاده انصاری، از ابوقتاده ـ رضی الله عنه ـ که او همراه رسول خدا ﷺ بود تا اینکه در بخشی از راه مکه، با گروهی از یارانش که مُحرم بودند عقب ماند، در حالی که خودش مُحرم نبود. سپس خر وحشیای دید و بر اسبش سوار شد و از یارانش خواست که تازیانهاش را به او بدهند، اما آنان امتناع کردند. سپس نیزهاش را طلب کرد، باز هم امتناع ورزیدند. پس خود آن را برداشت و به سوی خر وحشی حمله کرد و آن را کشت. برخی از یاران پیامبر ﷺ از گوشت آن خوردند و برخی امتناع کردند. وقتی به رسول خدا ﷺ رسیدند، درباره این موضوع از ایشان پرسیدند. فرمودند:
«این تنها طعامی است که خداوند شما را بدان اطعام کرده است.» و از زید بن اسلم، از عطاء بن یسار، از ابوقتاده درباره خر وحشی روایتی مشابه حدیث ابوالنضر آمده است که فرمودند: «آیا چیزی از گوشت آن نزد شما باقی مانده است؟»
ترجمه و توضیح توسط Khutba World، ترجمهشده از عربی.
شکاری که در حالت احرام نیست، میتواند برای زائران مُحرِم شکار کند.
حالت آیینیای که فرد در حج یا عمره، مقررات ویژهای را رعایت میکند.
حیوانی وحشی که در اینجا منظور از شکار حلال است، نه الاغ اهلی.
عالمان کلاسیک از این روایت چنین برداشت کردهاند که فردی که در احرام نیست میتواند شکار کند و زائران مُحرِم نیز میتوانند از آن بخورند، به شرط آنکه خودشان حیوان را نترسانده باشند، در شکار یاری نکرده باشند یا آن را نکشته باشند. مذاهب فقهی دربارهٔ حدود دقیق یاری در شکار و خوردن گوشت بحث کردهاند؛ این حدیث روشن میکند که صرف مُحرِم بودن، خوردن آن را خودبهخود ممنوع نمیکند.
- هنگام بررسی خوردن غذا در احرام، تنها به آنچه خورده شده توجه نکنید؛ بررسی کنید چه کسی حیوان را ترسانده و کشته است.
- اگر دربارهٔ حکمی دینی تردید دارید، پیش از اقدام توضیح بخواهید.
- محدودیتهای احرام را رعایت کنید و دیگران را در کارهایی که برایشان ممنوع است یاری نکنید.
هر روز یک حدیث، به زبان خودت
اپلیکیشن هر روز یک حدیث همراه با توضیح به تو ارائه میدهد؛ حتی بهصورت ویجت روی تلفنت. استفاده از آن رایگان است.