Sahih al-Bukhari, hedîsa 5332
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Nafi'
- 1Qutaybaji al‑Bukhari re vegotقُتَيْبَةُ
- 2Al‑Laythاللَّيْثُ
- 3Nafi'نَافِعٍ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنهما ـ طَلَّقَ امْرَأَةً لَهُ وَهْىَ حَائِضٌ تَطْلِيقَةً وَاحِدَةً، فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُرَاجِعَهَا، ثُمَّ يُمْسِكَهَا حَتَّى تَطْهُرَ، ثُمَّ تَحِيضَ عِنْدَهُ حَيْضَةً أُخْرَى، ثُمَّ يُمْهِلَهَا حَتَّى تَطْهُرَ مِنْ حَيْضِهَا، فَإِنْ أَرَادَ أَنْ يُطَلِّقَهَا فَلْيُطَلِّقْهَا حِينَ تَطْهُرُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُجَامِعَهَا، فَتِلْكَ الْعِدَّةُ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ أَنْ تُطَلَّقَ لَهَا النِّسَاءُ. وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ إِذَا سُئِلَ عَنْ ذَلِكَ قَالَ لأَحَدِهِمْ إِنْ كُنْتَ طَلَّقْتَهَا ثَلاَثًا فَقَدْ حَرُمَتْ عَلَيْكَ، حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُ. وَزَادَ فِيهِ غَيْرُهُ عَنِ اللَّيْثِ حَدَّثَنِي نَافِعٌ قَالَ ابْنُ عُمَرَ لَوْ طَلَّقْتَ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ، فَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَمَرَنِي بِهَذَا.
Nafi‘ ragihand: Îbn ‘Umerê kurê Xettab (razîbûna Xwedê li ser wan be) jina xwe di dema mehniyê de carekê berda. Wê demê Resûlullah ﷺ ferman da wî ku wê vegerîne û heta ku pak bibe wê li nik xwe bihêle, paşê heta ku careke din mehniyê bibîne li bendê bimîne, dûv re heta ku ji wê mehniyê pak bibe jê re bide sekinandin. Eger bixwaze wê berde, divê berî ku têkiliya zayendî pê re bike, di dema pakiyê de wê berde. Ev ew ‘îddet e ku Xwedê ji bo berdana jinan diyar kiriye. Dema ku ji ‘Ebdullah (Îbn ‘Umer) di derbarê vê yekê de dipirsîn, wî ji yekî re digot:
"Eger te ew sê caran berdaye, êdî ew li ser te heram e, heta ku ew mêrekî din nezewice." Di riwayeteke din a ji Leys de Nafi‘ got: Îbn ‘Umer got: "Eger te carekê an du caran berdaya (bes bû), çimkî Pêxember ﷺ wiha ferman dabû min."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Divê talaq di demeke destûrî de pêk were, ne di dema heyzdariyê de.
Demê bendewarî yê ku piştî talaqê hatiye destnîşankirin; rêzikên wê, di nav tiştên din de, diyar dikin kengê peymaneke nû ya zewacê dikare were kirin.
Mêr di dema bendewariya ku talaq dikare were betalkirin de zewacê ji nû ve saz dike, bêyî ku peymaneke nû ya zewacê bike.
Zanyar ji vê rîwayetê derdixin ku talaq di dema heyzdariyê de qedexe ye û ku mêr di vê rewşê de divê jina xwe vegerîne. Rêberiya pêxemberî talaqê di demeke paqijiyê de, berî têkiliya zewacê, rave dike; ev wekî awayê talaqê yê sunnî tê naskirin. Mezhebên fikhê di derbarê derbasdariya hiqûqî ya talaqê ku li dijî vê rêberiyê ye de cuda dibînin, her çend ew wext wekî gunehkarî an qedexe binirxînin. Zêdekirin herwiha hişyar dike ku sê talaq derfetê vegerandinê bi dawî dikin, heta ku jin piştî zewaceke rastîn bi mêrê din re dîsa azad bibe.
- Di nakokiya zewacê de demê bigirin û rêzikên diyarkirî yên talaqê bişopînin; di dema heyzdariyê de talaqê nedin.
- Di doza taybet a talaqê de şîreta zanyarekî pispor bistînin, ji ber ku hûrguliyên wekî hejmara gotinên talaqê encamên hiqûqî hene.
- Demê bendewariyê wekî demekê bibînin ku divê mafên her du hevjînan bi baldarî û rêzê bên parastin.
Ev rîwayet jî dibêje ku Ibn ‘Umer di dema heyzdariya jina xwe de ji wê cuda bû û Pêxember ﷺ ferman da ku wê vegerîne.
Sahih al-Bukhari · #5253 (Sahih)Ev rîwayet dibêje ku talaqa Ibn ‘Umer wekî yek talaqê hatiye hesibandin; ev bi yek talaqa ku li vir hatiye gotin re li hev tê.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.