Sunan an-Nasa'i, hadithi 103
Transmetuar nga Abdullah As-Sunabihi. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abdullah As-Sunabihi
Transmetimi
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، وَعُتْبَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ الصُّنَابِحِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ الْمُؤْمِنُ فَتَمَضْمَضَ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ فِيهِ فَإِذَا اسْتَنْثَرَ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ أَنْفِهِ فَإِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ وَجْهِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَشْفَارِ عَيْنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ يَدَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ يَدَيْهِ فَإِذَا مَسَحَ بِرَأْسِهِ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ رَأْسِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ أُذُنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ رِجْلَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ رِجْلَيْهِ ثُمَّ كَانَ مَشْيُهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَصَلاَتُهُ نَافِلَةً لَهُ " . قَالَ قُتَيْبَةُ عَنِ الصُّنَابِحِيِّ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ .
Kutejbe dhe Utbe ibn Abdullah transmetojnë nga Maliku, nga Zejd ibn Eslemi, nga Ata ibn Jesari, nga Abdullah es-Sunabihij se i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë:
"Kur robi besimtar merr abdes dhe shpërlan gojën, mëkatet dalin nga goja e tij. Kur thith ujë në hundë dhe e nxjerr atë, mëkatet dalin nga hunda e tij. Kur lan fytyrën, mëkatet dalin nga fytyra e tij, madje edhe nga rrënjët e qerpikëve. Kur lan duart, mëkatet dalin nga duart e tij, madje edhe nga rrënjët e thonjve të duarve. Kur fërkon kokën, mëkatet dalin nga koka e tij, madje edhe nga veshët. Kur lan këmbët, mëkatet dalin nga këmbët e tij, madje edhe nga rrënjët e thonjve të këmbëve. Më pas, ecja e tij drejt xhamisë dhe namazi i tij bëhen shkak për shpërblim shtesë për të." Kutejbe transmeton nga es-Sunabihij se Pejgamberi ﷺ e ka thënë këtë.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Abdesi pastron nga gjynahet dhe edhe rruga drejt namazit sjell shpërblim.
Pastrimi ritual që një musliman kryen para namazit.
Futja e ujit në hundë dhe nxjerrja e tij më pas; kjo është pjesë e pastrimit të përcaktuar.
Kalimi i duarve të lagura mbi kokë gjatë abdesit.
Dijetarët nxjerrin prej kësaj se veprimet e përcaktuara të abdesit shoqërohen me faljen e gjynaheve. Përmendja e gjynaheve që zhduken edhe nga poshtë qerpikëve dhe thonjve thekson meritën e madhe; ajo nuk nënkupton se mund të lihen pa bërë pjesë të larjes. Hadithi e lidh gjithashtu pastrimin me shpërblim shtesë për rrugën drejt xhamisë dhe namazin. Medhhebet i shqyrtojnë veçmas pjesët që janë të detyrueshme dhe ato që janë të rekomanduara; ky transmetim, më vete, nuk lejon neglizhimin e kushteve të abdesit.
- Kryeje abdesin me kujdes dhe mos lër pa bërë asnjë pjesë të përcaktuar.
- Shfrytëzoje kohën para namazit për të shkuar qetësisht dhe me vetëdije në xhami.
- Konsideroje abdesin adhurim dhe kërkoji Allahut falje dhe pranim.
Edhe ky transmetim nga e njëjta seri përshkruan lidhjen e abdesit me faljen e gjynaheve.
Sunan an-Nasa'i · #102 (Hasan Sahih)Ky transmetim i lidhur ka të njëjtin zinxhir transmetuesish dhe trajton meritën pastruese të abdesit.
Sunan an-Nasa'i · #104 (Sahih)Ky transmetim gjendet menjëherë pranë këtij hadithi në kapitullin për pastrimin dhe thekson gjithashtu meritën e larjes rituale.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.