Jami at-Tirmidhi, hadisi na 24
An rawaito daga Abu Hurairah. Rubutun Larabci tare da fassararmu da bayani.
An ruwaito daga Abu Hurairah
Riwayar
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، أَحْمَدُ بْنُ بَكَّارٍ الدِّمَشْقِيُّ - يُقَالُ هُوَ مِنْ وَلَدِ بُسْرِ بْنِ أَرْطَاةَ صَاحِبِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنِ الأَوْزَاعِيِّ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا اسْتَيْقَظَ أَحَدُكُمْ مِنَ اللَّيْلِ فَلاَ يُدْخِلْ يَدَهُ فِي الإِنَاءِ حَتَّى يُفْرِغَ عَلَيْهَا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا فَإِنَّهُ لاَ يَدْرِي أَيْنَ بَاتَتْ يَدُهُ " . وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَجَابِرٍ وَعَائِشَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . قَالَ الشَّافِعِيُّ وَأُحِبُّ لِكُلِّ مَنِ اسْتَيْقَظَ مِنَ النَّوْمِ قَائِلَةً كَانَتْ أَوْ غَيْرَهَا أَنْ لاَ يُدْخِلَ يَدَهُ فِي وَضُوئِهِ حَتَّى يَغْسِلَهَا فَإِنْ أَدْخَلَ يَدَهُ قَبْلَ أَنْ يَغْسِلَهَا كَرِهْتُ ذَلِكَ لَهُ وَلَمْ يُفْسِدْ ذَلِكَ الْمَاءَ إِذَا لَمْ يَكُنْ عَلَى يَدِهِ نَجَاسَةٌ . وَقَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ إِذَا اسْتَيْقَظَ مِنَ النَّوْمِ مِنَ اللَّيْلِ فَأَدْخَلَ يَدَهُ فِي وَضُوئِهِ قَبْلَ أَنْ يَغْسِلَهَا فَأَعْجَبُ إِلَىَّ أَنْ يُهَرِيقَ الْمَاءَ . وَقَالَ إِسْحَاقُ إِذَا اسْتَيْقَظَ مِنَ النَّوْمِ بِاللَّيْلِ أَوْ بِالنَّهَارِ فَلاَ يُدْخِلْ يَدَهُ فِي وَضُوئِهِ حَتَّى يَغْسِلَهَا .
Abu al-Walid, Ahmad ibn Bakkar al-Dimashqi ya ruwaito mana – ana cewa yana daga cikin zuriyar Busr ibn Aratah, Sahabin Manzon Allah ﷺ – ya ce al-Walid ibn Muslim ya ruwaito mana daga al-Awza'i, daga al-Zuhri, daga Sa'id ibn al-Musayyib da Abu Salamah, daga Abu Hurairah, daga Manzon Allah ﷺ wanda ya ce:
"Idan ɗayanku ya tashi daga barci da dare, kada ya saka hannunsa a cikin kwano har sai ya zuba masa ruwa sau biyu ko uku, domin bai san inda hannunsa ya kwana ba." Kuma a wannan babi akwai hadisi daga Ibn Umar, Jabir da Aishah. Abu Isa ya ce: Wannan hadisin Hasan Sahih ne. Al-Shafi'i ya ce: Ina son duk wanda ya tashi daga barci, ko barcin rana ne ko wani, kada ya saka hannunsa a cikin ruwan wankinsa har sai ya wanke shi. Idan ya saka hannunsa kafin ya wanke shi, ina kyamar hakan a gare shi, amma hakan ba ya bata ruwan sai idan akwai najasa a hannunsa. Ahmad ibn Hanbal ya ce: Idan ya tashi daga barcin dare ya saka hannunsa a cikin ruwan wankinsa kafin ya wanke shi, ina son ya zubar da ruwan. Ishak kuwa ya ce: Idan ya tashi daga barci da dare ko da rana, kada ya saka hannunsa a cikin ruwan wankinsa har sai ya wanke shi.
Khutba World ce ta fassara da bayyana shi, daga Larabci.
Ka wanke hannuwanka bayan farkawa kafin ka saka su cikin kwandon ruwa.
Kwantena, tulu ko wani wurin ajiye ruwan da ake amfani da shi.
Ruwan da ake amfani da shi wajen alwala kafin sallah.
Ash-Shafi'i ya ga cewa wanke hannuwa abin so ne bayan farkawa daga kowane irin barci. Idan mutum ya saka hannunsa cikin ruwa kafin ya wanke shi, bai amince da wannan ba, amma ruwan yana nan mai tsarki muddin babu najasa a hannun. Ahmad ibn Hanbal ya fi son a zubar da ruwan idan abin ya faru da dare. Ishaq ya yi amfani da wannan kariya bayan barci, da rana ko da dare. Saboda haka, ruwayar tana koyar da kula da ruwa, ba tare da ɗauka cewa duk taɓawa tana sa ruwan ya zama marar amfani kai tsaye ba.
- Ka wanke hannuwanka bayan farkawa kafin ka saka su cikin tulu ko kwandon ruwan da jama'a ke tarayya da shi.
- Zuba ruwa a kan kowane hannu sau biyu ko uku, kana amfani da kofi ko famfo.
- Ka kiyaye tsaftar ruwa, amma kada ka ɗauka ba tare da dalili ba cewa ya najastu.
Hadisi kowace rana, a harshenka
Manhajar tana ba ka hadisi tare da bayani kowace rana, har ma a matsayin widget a wayarka. Ana amfani da ita kyauta.