Kitêba Rêwîtiyê · Jami at-Tirmidhi

Jami at-Tirmidhi, hedîsa 583

Jabir ibn Abdullah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.

Sahih (pêbawer)Pirtûk: Kitêba Rêwîtiyê
جامع الترمذي
Kê ew vegot?

Ji at‑Tirmidhi heta Pêxember ﷺ

Sahih (pêbawer)
  1. 1Qutaybaji at‑Tirmidhi re vegotقُتَيْبَةُ
  2. 2Hammad ibn Zaydحَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ
  3. 3Amr ibn Dinarعَمْرِو بْنِ دِينَارٍ
  4. 4Jabir ibn Abdullahجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ
  5. 5Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.

Rîwayet

Nivîsa erebî

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ، كَانَ يُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَغْرِبَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى قَوْمِهِ فَيَؤُمُّهُمْ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَصْحَابِنَا الشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ قَالُوا إِذَا أَمَّ الرَّجُلُ الْقَوْمَ فِي الْمَكْتُوبَةِ وَقَدْ كَانَ صَلاَّهَا قَبْلَ ذَلِكَ أَنَّ صَلاَةَ مَنِ ائْتَمَّ بِهِ جَائِزَةٌ ‏.‏ وَاحْتَجُّوا بِحَدِيثِ جَابِرٍ فِي قِصَّةِ مُعَاذٍ وَهُوَ حَدِيثٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ جَابِرٍ ‏.‏ وَرُوِيَ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ رَجُلٍ دَخَلَ الْمَسْجِدَ وَالْقَوْمُ فِي صَلاَةِ الْعَصْرِ وَهُوَ يَحْسَبُ أَنَّهَا صَلاَةُ الظُّهْرِ فَائْتَمَّ بِهِمْ قَالَ صَلاَتُهُ جَائِزَةٌ ‏.‏ وَقَدْ قَالَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ إِذَا ائْتَمَّ قَوْمٌ بِإِمَامٍ وَهُوَ يُصَلِّي الْعَصْرَ وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهَا الظُّهْرُ فَصَلَّى بِهِمْ وَاقْتَدَوْا بِهِ فَإِنَّ صَلاَةَ الْمُقْتَدِي فَاسِدَةٌ إِذِ اخْتَلَفَ نِيَّةُ الإِمَامِ وَنِيَّةُ الْمَأْمُومِ ‏.‏

Werger

Quteybe ji me re vegot, Hemmad kurê Zeyd ji me re vegot, ji Emr kurê Dînar, ji Cabir kurê Ebdullah, ku Mûaz kurê Cebel bi Resûlullah ﷺ re nimêja êvarê (Mexrib) dikir, paşê vedigeriya cem qewmê xwe û dibû îmamê wan. Ebû Îsa got: Ev hedîseke hesen û sehîh e. Li gorî vê yekê, nêzîkatiya hevalên me yên wekî Şafiî, Ehmed û Îshaq ev e: Gava mirovek piştî ku berê nimêja ferz kiriye, dîsa dibe îmamê qewmekî di wê nimêja nivîskî de, nimêja kesên ku li pey wî nimêj kirine caiz e. Wan hedîsa Cabir a di derbarê çîroka Mûaz de wek delîl anîn ziman; ev hedîseke sehîh e û ji gelek aliyan ve ji Cabir hatiye rivayetkirin. Ji Ebû Derda jî hatiye rivayetkirin ku jê hat pirsîn: Mêrekî ket mizgeftê û qewm di nimêja eyniyê de bûn, lê wî guman kir ku ew nimêja nîvro ye û li pey wan nimêj kir. Wî got: Nimêja wî caiz e. Lê komek ji xelkê Kûfeyê gotine: Gava qewmek li pey îmakekî nimêj bike û ew nimêja eyniyê dike, lê ew guman dikin ku ew nimêja nîvro ye, û wisa li pey wî nimêj bikin, nexwe nimêja yê ku li pey îmam e batil e, ji ber ku niyeta îmam û niyeta yê ku li pey wî ye ji hev cuda ne.

Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.

Peyama bingehîn

Muʿaz pêşî bi Pêxember ﷺ re nimêj kir, paşê jî gelê xwe di nimêjê de pêşengî kir.

Wateya peyvên dijwar
Mezrib (Maghrib)

Nimêja êvarê ya ferz e ku piştî rojavabûnê tê kirin.

Îmam

Kesê ku nimêja bi cemaatê pêşengî dike û yên din wî dişopînin.

Zanyar ji vê çi derdixin

At-Tirmidhi dibêje ku al-Shafi'i, Ahmad û Ishaq ji vê bûyerê derdixin ku kesek dikare nimêjeke ferz careke din bi cemaatê re bike, ger berê ew bi tena serê xwe kiri be; di vê rewşê de nimêja cemaatê derbasdar e. Di nivîsê de cihê nêrînê jî tê gotin: hin alimên Kûfeyê nimêja kesên ku li pey îmamê bûn nederbasdar dihesibandin, dema ku niyeta wan a nimêjê ji ya îmamê cuda bû.

Dersên ji bo îro
  1. Li gorî alimên navborî, kesê ku nimêjeke ferz berê kiriye dikare paşê bi cemaatê re jî nimêj bike.
  2. Bi baldarî li pey îmamê biçin û li ser cudahiyên di niyeta nimêjê de bi alimekî pêbawer re biaxivin.
  3. Îmam berpirsiyarê cemaatê ye û divê nimêjê bi baldarî pêşengî bike.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Her roj hedîsek, bi zimanê te

Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.