Sahih al-Bukhari, hedîsa 1077
Umar ibn al-Khattab rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Umar ibn al-Khattab hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، أَنَّ ابْنَ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ التَّيْمِيِّ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهُدَيْرِ التَّيْمِيِّ ـ قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ رَبِيعَةُ مِنْ خِيَارِ النَّاسِ عَمَّا حَضَرَ رَبِيعَةُ مِنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ قَرَأَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ عَلَى الْمِنْبَرِ بِسُورَةِ النَّحْلِ حَتَّى إِذَا جَاءَ السَّجْدَةَ نَزَلَ فَسَجَدَ وَسَجَدَ النَّاسُ، حَتَّى إِذَا كَانَتِ الْجُمُعَةُ الْقَابِلَةُ قَرَأَ بِهَا حَتَّى إِذَا جَاءَ السَّجْدَةَ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا نَمُرُّ بِالسُّجُودِ فَمَنْ سَجَدَ فَقَدْ أَصَابَ، وَمَنْ لَمْ يَسْجُدْ فَلاَ إِثْمَ عَلَيْهِ. وَلَمْ يَسْجُدْ عُمَرُ ـ رضى الله عنه. وَزَادَ نَافِعٌ عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما إِنَّ اللَّهَ لَمْ يَفْرِضِ السُّجُودَ إِلاَّ أَنْ نَشَاءَ.
Îbrahîm bîn Mûsa ji me re got: Hişam bîn Yûsif ji me re ragihand ku Îbn Cureyc ji wan re ragihandiye û gotiye: Ebû Bekr bîn Ebû Mulayke ji min re ragihand, ji Usman bîn Ebdurrahman ê Tejmî, ji Rebîa bîn Ebdullah bîn el-Hudêr ê Tejmî — Ebû Bekr got: Rebîa ji baştirîn mirovan bû — li ser tiştê ku Rebîa di dema Umer bîn el-Xettab de amade bûbû: Di rojeke Înê de Umer bîn el-Xettab (ezîzê Xwedê lê be) li ser mîmberê Sûretu'n-Nehl xwend heta ku gihîşt ayeta secdeyê, ji mîmberê daket û secde kir û xelkê jî secde kirin. Heta ku Îna din hat, wî dîsa ew sûre xwend û gava gihîşt ayeta secdeyê got:
"Ey xelkê! Em di ber ayetên secdeyê de derbas dibin; kî secde bike, rastiyê kiriye, û kî secde neke, guneh li ser wî nîne." Û Umer (ezîzê Xwedê lê be) wê rojê secde nekir. Nafi' ji Îbn Umer (ezîzê Xwedê li her duyan be) zêde kir: "Xwedê secdeya tilawetê ferz nekiriye, heger em bixwazin em dikin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Omer nîşan dide ku secdeya di dema xwendinê de ne mecbûrî ye.
Omer roja înê sûreya an-Nahl ji minberê dixwend. Dema gihîşt ayetên secdeyê, roja înêkê secde kir, lê roja înê ya din rave kir ku ev ne mecbûrî ye û secde neket.
Cihê bilindkirî yê xutbeyê di mizgeftê de.
Secdeya ku dema xwendin an guhdarkirina ayetek taybet a Quranê tê kirin.
Zanyar ji kiryar û gotinên Omer digihîjin vê encamê ku secdeya di dema xwendinê de ne mecbûrî ye. Mezheba Henefî wê mecbûrî dibîne, lê mezhebên Malikî, Şafiî û Henbelî bi gelemperî wê wekî îbadeteke pêşniyarkirî dibînin. Herwiha ev hedîs delîl e ku terk kirina wê ne guneh e.
- Ger tu ayeta secdeyê bixwînî an bibihîzî, dikarî ji bo îbadetê secde bikî; bê zanîna têr, terk kirina wê wekî guneh nebîne.
- Di mijarên îbadetê de bi aramî rave bike ka çi mecbûrî ye û çi dilxwaz dimîne.
- Li ser hûkmê mezheba xwe xwe dispêre zanîna pêbawer û nêrînên din ên naskirî bi rêz bigire.
Ev rivayeta sahih ji heman beşê gotûbêja derbarê secdeyê temam dike û delîleke têkildar derbarê pêkanîna wê de pêşkêş dike.
Sahih al-Bukhari · #1076 (Sahih)Ev rivayeta sahih jî li ser secdeya di dema xwendina Quranê de ye û alîkarî dike ku mijar di çarçoveya beşê de bê fêmkirin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.