Sahih al-Bukhari, hedîsa 1129
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Abdullah ibn Yusufji al‑Bukhari re vegotعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ
- 2Malikمَالِكٌ
- 3Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 4Urwa ibn az‑Zubayrعُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ
- 5AishaDayika Bawermendanعَائِشَةَ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ ـ رضى الله عنها أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلَّى ذَاتَ لَيْلَةٍ فِي الْمَسْجِدِ فَصَلَّى بِصَلاَتِهِ نَاسٌ، ثُمَّ صَلَّى مِنَ الْقَابِلَةِ فَكَثُرَ النَّاسُ، ثُمَّ اجْتَمَعُوا مِنَ اللَّيْلَةِ الثَّالِثَةِ أَوِ الرَّابِعَةِ، فَلَمْ يَخْرُجْ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَلَمَّا أَصْبَحَ قَالَ " قَدْ رَأَيْتُ الَّذِي صَنَعْتُمْ وَلَمْ يَمْنَعْنِي مِنَ الْخُرُوجِ إِلَيْكُمْ إِلاَّ أَنِّي خَشِيتُ أَنْ تُفْرَضَ عَلَيْكُمْ "، وَذَلِكَ فِي رَمَضَانَ.
Ebdullah kurê Yûsif ji me re vegot, got: Malik ji me re ragihand, ji Îbn Şîhab, ji Urwe kurê Zubeyr, ji Aişe Dayika Bawermendan - Xwedê jê razî be - ku Resûlê Allah ﷺ şevekê li mizgeftê nimêj kir û xelkê jî li pişt wî nimêj kirin. Paşê şeva din dîsa nimêj kir û xelk pir bûn. Paşê di şeva sêyemîn an çaremîn de kom bûn, lê Resûlê Allah ﷺ derneket cem wan. Dema sibeh bû, got:
"Min ew tiştê we kir dît û tenê tirs ku ev nimêj li ser we ferz bibe, bû sedem ku ez derneketim cem we." Û ev yek di Remezanê de bû.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ nimêja şevê ya bi cemaatê ji ber tirsa ku ew bibe farz, rawestand.
Ev bûyer di meha Remezanê de qewimî. Piştî ku Pêxember ﷺ çend şevan di mizgeftê de nimêj kir û mirovan li pey wî nimêj kir, ew êdî nehat, ji ber tirsa ku nimêja şevê wek erkekî farz bê diyarkirin.
Meha rojîgirtinê ya îslamî.
Ji aliyê Allah ve wek erkekî olî yê mecbûrî hatin ferzkirin.
Nimêjek e ku mirov bi hev re li pey îmamekî dikin.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku nimêja şevê ya Remezanê pêşniyarkirî ye û nimêjkirina wê bi cemaatê re destûr e. Pêxember ﷺ ji ber ku nimêj ne xwestekî bû, ew rawestand; lê ji ber fikara ku Allah wê bike farz. Gava wehî qediya, wê tirsa taybetî nema; paşê Umer ibn al-Khattab mirovan li pey yek îmamî kom kir. Mezhebên fikhê qîmeta nimêja şevê ya Remezanê qebûl dikin û li ser şêwaz û hejmara rekatan li gorî gelek rivayetan nîqaş dikin.
- Di Remezanê de ji bo nimêja şevê demê veqetîne, bi tenê an bi kesên din re, bêyî ku wê farz bihesibînî.
- Rêber û îmam divê li hêza civakê binêrin.
- Li gorî pratîka pêxemberî tevbigere û îbadetên pêşniyarkirî şaş wek erkên mecbûrî nîşan nede.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.