Sahih al-Bukhari, hedîsa 1162
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ أَبُو النَّضْرِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فَإِنْ كُنْتُ مُسْتَيْقِظَةً حَدَّثَنِي وَإِلاَّ اضْطَجَعَ. قُلْتُ لِسُفْيَانَ فَإِنَّ بَعْضَهُمْ يَرْوِيهِ رَكْعَتَىِ الْفَجْرِ. قَالَ سُفْيَانُ هُوَ ذَاكَ.
Elî kurê Ebdullah ji me re got: Sufyan ji me re got: Ebû Nadr ji Ebû Seleme, ew jî ji Aişeyê (Xwedê jê razî be) veguhestiye ku Pêxember ﷺ du rekatan nimêj dikir; eger ez şiyar bûma bi min re diaxivî, wekî din dirêj dibû û radiza. Min ji Sufyan re got:
"Hinek kes vê yekê wekî du rekatên sibehê vediguhêzin." Sufyan got: "Ew ev e."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Piştî du rek‘etên berî nimêja sibehê, Pêxember ﷺ bi Aîşeyê re diaxivî an radiket da bêhnê xwe bigire.
Yekeya nimêjê ye ku, ji tiştên din re, rawestan, rûkirin û secde dihewîne.
Du rek‘etên sunnetê yên ku berî nimêja ferz a sibehê têne kirin.
Zanyar li vir du rek‘etan wek sunnetê berî nimêja ferz a sibehê şîrove dikin; Sufyan diyar dike ku gotinên cihê heman du rek‘etan nîşan didin. Rivayet nîşan dide ku Pêxember ﷺ piştî wê bi Aîşeyê re diaxivî ger ew şiyar bû, û ger na, radiket da bêhnê xwe bigire. Zanyar vê razanê wek kiryarek destûrdayî dinirxînin; mezhebên fiqhê di derbarê girîngî û pileya pêşniyarkirina wê de cuda ne, lê wê wek kiryarek pêxemberî dipejirînin.
- Du rek‘etên sunnetê berî sibehê bi baldarî bike û wan bike beşek ji rêûresma xwe ya sibehê.
- Piştî nimêjê, heke pêwist be bêhnê xwe bigire, lê nimêja ferz a sibehê di destpêka wextê wê de ji dest nede.
- Di jiyana malbatî de ji bo axaftinên aram cih veke û li xew û bêhna hev din binêre.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.