Sahih al-Bukhari, hedîsa 1211
Abu Barza Al-Aslami rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Al‑Azraq ibn Qays
- 1Adamji al‑Bukhari re vegotآدَمُ
- 2Shu'baشُعْبَةُ
- 3Al‑Azraq ibn Qaysالأَزْرَقُ بْنُ قَيْسٍ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا الأَزْرَقُ بْنُ قَيْسٍ، قَالَ كُنَّا بِالأَهْوَازِ نُقَاتِلُ الْحَرُورِيَّةَ، فَبَيْنَا أَنَا عَلَى جُرُفِ نَهَرٍ إِذَا رَجُلٌ يُصَلِّي، وَإِذَا لِجَامُ دَابَّتِهِ بِيَدِهِ فَجَعَلَتِ الدَّابَّةُ تُنَازِعُهُ، وَجَعَلَ يَتْبَعُهَا ـ قَالَ شُعْبَةُ ـ هُوَ أَبُو بَرْزَةَ الأَسْلَمِيُّ ـ فَجَعَلَ رَجُلٌ مِنَ الْخَوَارِجِ يَقُولُ اللَّهُمَّ افْعَلْ بِهَذَا الشَّيْخِ. فَلَمَّا انْصَرَفَ الشَّيْخُ قَالَ إِنِّي سَمِعْتُ قَوْلَكُمْ، وَإِنِّي غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سِتَّ غَزَوَاتٍ أَوْ سَبْعَ غَزَوَاتٍ وَثَمَانِيًا، وَشَهِدْتُ تَيْسِيرَهُ، وَإِنِّي أَنْ كُنْتُ أَنْ أُرَاجِعَ مَعَ دَابَّتِي أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ أَدَعَهَا تَرْجِعُ إِلَى مَأْلَفِهَا فَيَشُقَّ عَلَىَّ.
Ezraq bin Qeys ragihand: Em li Ehvazê li dijî Harûriyan (Xewaric) şer dikirin. Dema ez li perava çemekî bûm, min mêrek dît ku nimêj dike û hefsara heywana wî di destê wî de bû; heywan kişand û ew jî li pey wî çû. (Şu'be dibêje: Ew Ebû Berze Eslemî bû.) Mêrekî ji Xewarican got:
"Ya Ellah! Bi vî kalî re hişk be." Gava kal nimêja xwe qedand, got: "Min gotina we bihîst. Bêguman min bi Resûlullah ﷺ re şeş, heft an heşt caran gazwa kirine û min hêsaniya wî dîtiye. Ji bo min, dema nimêjê heywana xwe bigirim baştir e ji wê yekê ku ez wê berdim da vegere axura xwe û paşê zehmetiyê bide min."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ebu Berze di dema nimêjê de zînê heywana xwe ya siwarî girt, da ku ji nerehetiyê dûr bixe.
Herêmek ku veguhêzer tê de bûn.
Navê komek ji Xewaricê.
Kembera ku bi wê heywanek siwarî tê rêvebirin.
Zanyar ji vê rîwayetê derdixin ku tevgera sînordar di dema nimêjê de destûr e, dema ku hewcedariyek pratîk hebe; wek girtina heywana siwarî da ku nereve. Ebu Berze xwe dispêre nermî û hêsankirina ku wî li cem Pêxember ﷺ dîtibû. Ji ber vê yekê, rîwayetê fêr dike ku baldarî di nimêjê de dikare bi destûra kirinên pêwîst re were hev; lê ev ne destûr e ji bo tevgerên bêhewce.
- Di dema nimêjê de ji tevgerên bêhewce dûr bikeve, lê dema hewcedariyek rastîn hebe tevbigere.
- Bi zanîn û xweparêzî li ser kirinên kesên din dadbarî bike, ne ku bi lez wan sûcdar bikî.
- Di pratîka olî de di navbera rêzgirtina nimêjê û nermiya ku Pêxember ﷺ hîn kir de hevsengiyê bibîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.