Jibîrkirin di Nimêjê de · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hedîsa 1234

Sahl ibn Sa'd as-Sa'idi rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.

Sahih (pêbawer)Pirtûk: Jibîrkirin di Nimêjê de
صحيح البخاري
Kê ew vegot?

Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ

Sahih (pêbawer)
  1. 1Qutayba ibn Sa'idji al‑Bukhari re vegotقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ
  2. 2Ya'qub ibn Abd ar‑Rahmanيَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ
  3. 3Abu Hazimأَبِي حَازِمٍ
  4. 4Sahl ibn Sa'd as‑Sa'idiسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ
  5. 5Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.

Rîwayet

Nivîsa erebî

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَلَغَهُ أَنَّ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ كَانَ بَيْنَهُمْ شَىْءٌ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصْلِحُ بَيْنَهُمْ فِي أُنَاسٍ مَعَهُ، فَحُبِسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَحَانَتِ الصَّلاَةُ فَجَاءَ بِلاَلٌ إِلَى أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ حُبِسَ وَقَدْ حَانَتِ الصَّلاَةُ فَهَلْ لَكَ أَنْ تَؤُمَّ النَّاسَ قَالَ نَعَمْ إِنْ شِئْتَ‏.‏ فَأَقَامَ بِلاَلٌ وَتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ فَكَبَّرَ لِلنَّاسِ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمْشِي فِي الصُّفُوفِ حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ، فَأَخَذَ النَّاسُ فِي التَّصْفِيقِ، وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ لاَ يَلْتَفِتُ فِي صَلاَتِهِ، فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ الْتَفَتَ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُهُ أَنْ يُصَلِّيَ، فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ يَدَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَرَجَعَ الْقَهْقَرَى وَرَاءَهُ حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ، فَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى لِلنَّاسِ فَلَمَّا فَرَغَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ ‏ "‏ يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَا لَكُمْ حِينَ نَابَكُمْ شَىْءٌ فِي الصَّلاَةِ أَخَذْتُمْ فِي التَّصْفِيقِ، إِنَّمَا التَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِ، مَنْ نَابَهُ شَىْءٌ فِي صَلاَتِهِ فَلْيَقُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ‏.‏ فَإِنَّهُ لاَ يَسْمَعُهُ أَحَدٌ حِينَ يَقُولُ سُبْحَانَ اللَّهِ إِلاَّ الْتَفَتَ، يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تُصَلِّيَ لِلنَّاسِ حِينَ أَشَرْتُ إِلَيْكَ ‏"‏‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ مَا كَانَ يَنْبَغِي لاِبْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏

Werger

Sehl bîn Se'd es-Sa'idî (rezayê Xwedê lê be) wiha rivayet kiriye: Nûçeya nakokiyên di navbera qewma Benî Emr bîn Evf de gihîşte Resûlullah ﷺ û ew jî ligel hinek ji hevalên xwe derket da ku di navbera wan de aştiyê çêbike. Resûlullah ﷺ li wir dereng ma û dema nimêjê hat. Bîlal hat cem Ebû Bekir (rezayê Xwedê lê be) û got:

"Ey Ebû Bekir! Resûlullah ﷺ dereng maye û dema nimêjê hatiye; tu dixwazî ji bo xelkê bibî pêşnimêj?" Ebû Bekir got: "Erê, eger tu bixwazî." Bîlal îqame xwend û Ebû Bekir (rezayê Xwedê lê be) pêş ve çû û ji bo xelkê tekbîr anî. Di vê navberê de Resûlullah ﷺ hat û di nav refan re derbas bû heta ku di refa yekem de sekinî. Xelkê dest bi çepikdanê kirin. Ebû Bekir (rezayê Xwedê lê be) di nimêja xwe de li aliyekî nedinerî, lê gava xelkê zêde çepik dan, wî paşve mêze kir û dît ku Resûlullah ﷺ li wir e. Resûlullah ﷺ îşaret da wî ku bila nimêjê bidomîne. Ebû Bekir (rezayê Xwedê lê be) destên xwe bilind kirin, hemd û senaya Xwedê kir û paşve vegeriya heta ku di refê de sekinî. Paşê Resûlullah ﷺ pêş ve çû û ji bo xelkê nimêj kir. Gava nimêj qediya, rûyê xwe da xelkê û got: "Ey xelko! Çima gava di nimêjê de tiştek bi serê we de tê hûn dest bi çepikdanê dikin? Çepikdan tenê ji bo jinan e. Kî di nimêja xwe de rastî tiştekî were, bila bibêje 'Subhanellah'. Lewra tu kes nîne ku dengê 'Subhanellah' bibihîze û paşve nenêre. Ey Ebû Bekir! Gava min îşaret da te, çi asteng kir ku tu ji bo xelkê nimêj bikî?" Ebû Bekir (rezayê Xwedê lê be) bersiv da: "Ne layiq e ku kurê Ebû Quhafe li pêşiya Resûlullah ﷺ nimêjê bike."

Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.

Peyama bingehîn

Di rewşa neçaverêkirî ya di nimêjê de «SubhanAllah» tê gotin, û li ser aşitiyê divê bal were dayîn.

Paşxane û sedem

Pêxember ﷺ bihîst ku di navbera Banu 'Amr ibn 'Awf de nakokî heye û bi hevalên xwe re çû cem wan da ku wan li hev bîne. Ji ber ku dema wî li wir derbas bû û dema nimêjê hat, Abu Bakr di destpêkê de nimêja cemaatê pêşengî kir.

Wateya peyvên dijwar
iqama

Bangê ku rasterast destpêka nimêja ferz ragihîne.

SubhanAllah

Pîroznameyek e ku tê wateya ku Allah ji her kêmasiyê bilindtir e.

tekbîr

Gotina «Allahu akbar» e ku nimêj bi wê dest pê dike.

Zanyar ji vê çi derdixin

Zanayan ji vê yekê derdixin ku dema di nimêjê de tiştekî neçaverêkirî çêdibe, mêran Allah pîroz dikin û dest lê nadin; ji bo jinan dest lêdan wek nîşanek hatiye gotin. Hedîs herwiha nîşan dide ku şûngirê destûrdar dikare nimêja cemaatê pêşengî bike û di dema nimêjê de dikare bi îşaretekê bala îmamê bikişîne. Paşvekişîna Abu Bakr ji ber rêzgirtina ji Pêxember ﷺ wek qaîdeyek giştî nayê fêmkirin ku şûngir divê her carê cihê xwe berde: fekîh hûrguliyên şûngirtina îmamê digirin ber çavan û li gor delîlên firehtir û şertên nimêjê biryar didin.

Dersên ji bo îro
  1. Heke dixwazî di dema nimêjê de tiştekî neçaverêkirî nîşan bidî, li şûna dest lêdan «SubhanAllah» bêje.
  2. Dema cemaatê ji te dixwaze ku nimêjê pêşengî bikî, berpirsiyariyê bistîne û bi nermî û xwe-nizmiyê tevbigere.
  3. Ji bo aşitkirina aliyên nakok bixebite, tewra heke ev yek planên te biguherîne.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Her roj hedîsek, bi zimanê te

Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.