Sahih al-Bukhari, hedîsa 1277
Sahl ibn Sa'd rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Abdullah ibn Maslamaji al‑Bukhari re vegotعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ
- 2Ibn Abu Hazimابْنُ أَبِي حَازِمٍ
- 3Bavê wîأَبِيهِ
- 4Sahlسَهْلٍ
- 5Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَهْلٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ امْرَأَةً، جَاءَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِبُرْدَةٍ مَنْسُوجَةٍ فِيهَا حَاشِيَتُهَا ـ أَتَدْرُونَ مَا الْبُرْدَةُ قَالُوا الشَّمْلَةُ. قَالَ نَعَمْ. قَالَتْ نَسَجْتُهَا بِيَدِي، فَجِئْتُ لأَكْسُوَكَهَا. فَأَخَذَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مُحْتَاجًا إِلَيْهَا، فَخَرَجَ إِلَيْنَا وَإِنَّهَا إِزَارُهُ، فَحَسَّنَهَا فُلاَنٌ فَقَالَ اكْسُنِيهَا، مَا أَحْسَنَهَا. قَالَ الْقَوْمُ مَا أَحْسَنْتَ، لَبِسَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مُحْتَاجًا إِلَيْهَا، ثُمَّ سَأَلْتَهُ وَعَلِمْتَ أَنَّهُ لاَ يَرُدُّ. قَالَ إِنِّي وَاللَّهِ مَا سَأَلْتُهُ لأَلْبَسَهَا إِنَّمَا سَأَلْتُهُ لِتَكُونَ كَفَنِي. قَالَ سَهْلٌ فَكَانَتْ كَفَنَهُ.
Ebdullah kurê Mesleme ji me re vegot; Îbn Ebî Hazim ji bavê xwe, ew jî ji Sehl (razî be Allah jê) vegot: Jinekê çû cem Pêxember ﷺ û 'Burde'yeke tevnkirî ya bi qerax anî. (Sehl pirsî:) Ma hûn dizanin Burde çi ye? Wan got: Ew şalek e. Wî got: Erê. Jinikê got: Min ew bi destên xwe tevniye û ez anîme da ku tu li xwe bikî. Pêxember ﷺ jî ji ber ku pêdiviya wî pê hebû, ew qebûl kir. Paşê derket cem me û ew wekî îzarê (cilê jêrîn) li ser bû. Kesekî ew eciband û got: Çiqas xweş e! Ma tu nadî min? Gelî gotin: Te ne baş kir; Pêxember ﷺ pêdiviya wî pê heye û te jê xwest, lê tu dizanî ku ew tu carî daxwaza kesekî venagerîne. Wî got: Bi Allah sond, min ne ji bo li xwe bikim xwest, lê min xwest da ku bibe kefenê min. Sehl got: Û di dawiyê de ew bû kefenê wî.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ xenceyek qebûl kir û paşê ew da kesekî din.
Xenceyek an jî qapokekî ji qumaşê hatiye çêkirin.
Qumaşê ku mirî pê ve tê pêçandin ji bo veşartinê.
Qumaşek ku li dora bejnê tê lixwekirin û beşa jêrîn a laşê dipêşîne.
Zanyar ji vê derdixin ku mirov dikare diyariyekê qebûl bike û paşê tiştê wergirtî bide kesekî din. Pêxember ﷺ daxwazê red nekir, herçend pêdiviya wî bi xenceyê hebû; ev dilovanîya wî nîşan dide. Mêr ew xwest da ku paşê wekî kefenê xwe bi kar bîne. Zanyar ji vê herwiha girîngiya amadekariyeke sade ji bo mirinê derdixin, lê hedîs ferman nake ku mirov kefenekî xwe biparêze.
- Bi dilpakî diyariyan bide û nirxa karê destan û xebata kesane bizane.
- Tiştên xwe bi kesên din re parve bike, herçend tu jî pêdiviya xwe bi wan hebe, di sînorên şiyana xwe de.
- Bi bawerî û kirinên baş ji bo mirinê xwe amade bike; tiştên maddî neke armanceke xwe.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.