Sahih al-Bukhari, hedîsa 1284
Usama ibn Zaid rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Usama ibn Zaid hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، وَمُحَمَّدٌ، قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا عَاصِمُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَرْسَلَتِ ابْنَةُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَيْهِ إِنَّ ابْنًا لِي قُبِضَ فَائْتِنَا. فَأَرْسَلَ يُقْرِئُ السَّلاَمَ وَيَقُولُ " إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَلَهُ مَا أَعْطَى وَكُلٌّ عِنْدَهُ بِأَجَلٍ مُسَمًّى، فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ ". فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ تُقْسِمُ عَلَيْهِ لَيَأْتِيَنَّهَا، فَقَامَ وَمَعَهُ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ وَرِجَالٌ، فَرُفِعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّبِيُّ وَنَفْسُهُ تَتَقَعْقَعُ ـ قَالَ حَسِبْتُهُ أَنَّهُ قَالَ ـ كَأَنَّهَا شَنٌّ. فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ. فَقَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا هَذَا فَقَالَ " هَذِهِ رَحْمَةٌ جَعَلَهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ عِبَادِهِ، وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ ".
Usame bin Zeyd (rz) wiha rivayet dike: Keça Pêxember (ﷺ) ji wî re şand û got ku kurekî wê di ber mirinê de ye, lewma jê xwest ku were cem wan. Pêxember (ﷺ) silav şand û ferman da ku bêjin:
"Bêguman ya ku Allah distîne jî ya Wî ye û ya ku dide jî ya Wî ye. Her tişt li cem Wî bi eceleke diyarkirî ye. Bila sebir bike û xêra xwe li cem Allah bixwaze." Lê belê keça wî dîsa şand û sond xwar ku divê ew teqez were. Li ser vê yekê Pêxember (ﷺ) rabû; Sa'd bin Ubade, Muaz bin Cebel, Ubey bin Ka'b, Zeyd bin Sabit û çend mêrên din jî bi wî re rabûn. Zarok anîn cem Resûlullah (ﷺ) û nefesa wî di sînga wî de dihejiya – gotevîjekê wiha digot – mîna tûrikekî avê yê çermîn ê kevn bû. Çavên Pêxember (ﷺ) tijî hêsir bûn. Sa'd got: "Ya Resûlallah! Ev çi ye?" Wî ferman kir: "Ev ew rehmet e ku Allah di dilên bendeyên xwe de daye cihkirin. Allah tenê ji bendeyên xwe yên rehmker re rehm dike."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ ji dilovanî girî û sebrê di dema windakirinê de hîn kir.
Keça Pêxember ﷺ jê re got ku zarokê wê li ber mirinê ye û jê xwest were. Ew bi çend hevalan re hat; gava zarok anî cem wî, ew girî.
Her jiyanek dawiyek heye ku Allah wê diyar kiriye.
Xemgîniyê bê gilîkirin ji Allah re tehemûl kirin, di heman demê de hêviya xelata Wî hebûn.
Dilsoziya û nermiya ku Allah di dilên mirovan de daniye.
Zanyar ji vê derdixin ku hêsir û xemgîniya ji ber windakirinê ne dijberî sebrê û teslîmbûna Allah in. Pêxember ﷺ piştrast dike ku dilovanî xisletekî baş e û Allah li mirovanên dilovan re dilovanî dike. Bangkirina li ser sebrê û xwestina xelatê bawermendan hîn dike ku windakirinê bi îmanê pêşwazî bikin, bêyî ku hestên xwe yên mirovane înkar bikin.
- Dema kesek di xemê de be, li cem wî bimîne û dilê wî aram bike; hêsirên xemgîniyê kêmbûna îmanê nîşan nadin.
- Ji xwe û yên din re bîr bîne ku ew tiştê Allah dide û distîne, ya Wî ye; ji Wî sebr û xelatê bixwaze.
- Li kesên di xemê de dilovan be, wek Pêxember ﷺ.
Ev rivayet jî behsa hêsirên Pêxember ﷺ ji ber windakirina kesekî hêja dike û diyar dike ku dil xemgîn dibe, lê ziman tiştê ku Allah pê razî ye dibêje.
Sahih al-Bukhari · #1283 (Sahih)Rivayet behsa girînê dema mirinê dike û bi cudahiya di navbera hêsirên dilovanî û nîşandanên ku bi sebrê re li hev nayên ve girêdayî ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.