Sahih al-Bukhari, hedîsa 1387
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ دَخَلْتُ عَلَى أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ فَقَالَ فِي كَمْ كَفَّنْتُمُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ فِي ثَلاَثَةِ أَثْوَابٍ بِيضٍ سَحُولِيَّةٍ، لَيْسَ فِيهَا قَمِيصٌ وَلاَ عِمَامَةٌ. وَقَالَ لَهَا فِي أَىِّ يَوْمٍ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ يَوْمَ الاِثْنَيْنِ. قَالَ فَأَىُّ يَوْمٍ هَذَا قَالَتْ يَوْمُ الاِثْنَيْنِ. قَالَ أَرْجُو فِيمَا بَيْنِي وَبَيْنَ اللَّيْلِ. فَنَظَرَ إِلَى ثَوْبٍ عَلَيْهِ كَانَ يُمَرَّضُ فِيهِ، بِهِ رَدْعٌ مِنْ زَعْفَرَانٍ فَقَالَ اغْسِلُوا ثَوْبِي هَذَا، وَزِيدُوا عَلَيْهِ ثَوْبَيْنِ فَكَفِّنُونِي فِيهَا. قُلْتُ إِنَّ هَذَا خَلَقٌ. قَالَ إِنَّ الْحَىَّ أَحَقُّ بِالْجَدِيدِ مِنَ الْمَيِّتِ، إِنَّمَا هُوَ لِلْمُهْلَةِ. فَلَمْ يُتَوَفَّ حَتَّى أَمْسَى مِنْ لَيْلَةِ الثُّلاَثَاءِ وَدُفِنَ قَبْلَ أَنْ يُصْبِحَ.
Bavê Hişam ragihand: Aişe (razî be Xuda jê re) got:
"Di dema nexweşiya xwe ya dawî de ez çûm cem Ebû Bekir (razî be Xuda jê re). Wî ji min pirsî: 'Pêxember ﷺ bi çend perçeyên cilan hat kefenkirin?' Min bersiv da: 'Bi sê perçe qumaşên spî yên Suhûlî; tê de ne kiras hebû û ne jî destar.' Dîsa Ebû Bekir pirsî: 'Resûlê Allah ﷺ roja çi mir?' Min got: 'Roja Duşemê.' Wî pirsî: 'Îro roja çi ye?' Min got: 'Îro jî Duşem e.' Wî got: 'Ez hêvî dikim ku di navbera vê sibehê û îşev de bimirim.' Paşê li cilekî xwe yê ku di dema nexweşiyê de li xwe kiribû mêze kir û şopeke zefranê lê hebû. Got: 'Vî cilê min bişon û du cilên din lê zêde bikin û min tê de kefen bikin.' Min got: 'Ev cil kevne û qelişî ye.' Wî got: 'Ji bo mirovê zindî mafê cilên nû mezintir e; kefen tenê ji bo ava laş e.' Ew heta şeva Sêşemê nemir û beriya sibehê hat definkirin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ bi sê qumaşên spî yên sade hatibû pêçan, bê kiras û bê dîşdêm.
Qumaşên pembû yên spî ji Suhulê, cihêk li Yemenê.
Qumaşên ku mirî berî veşartinê bi wan tê pêçan.
Bihateke bîhnxweş e ku wek boyaxê dihat bikaranîn û dikare lekeyên zer bihêle.
Zanyar ji vê rivayetê derdixin ku merivê mêr yê mirî dikare bi sê qumaşan bê pêçan, bêyî ku kiras an dîşdêm pêwîst be. Hilbijartina Ebu Bekir a cilên berê hatine bikaranîn nîşan dide ku sadebûn guncaw e û cilên nû yên biha dikarin ji bo zindiyan bimînin. Rivayet teşeyek gelemperî ya kefenê vedibêje; mezhebên fikhê herwiha hûrguliyên din û cûdahiyên di rêgezên veşartinê de nîqaş dikin.
- Ji bo veşartinê rêwresmeke rêzdar û sade hilbijêrin û ji lêçûnên bêpêwîst dûr bikevin.
- Daxwazên xwe yên derbarê veşartinê de zû bi kesên nêz re nîqaş bikin, da ku ew daxwazên mirî bizanibin.
- Cil û amûrên baş ji bo zindiyan bikar bînin; kefenê nekevin sembola statuyê.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.