Sahih al-Bukhari, hedîsa 1398
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو جَمْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ قَدِمَ وَفْدُ عَبْدِ الْقَيْسِ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا الْحَىَّ مِنْ رَبِيعَةَ قَدْ حَالَتْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ كُفَّارُ مُضَرَ، وَلَسْنَا نَخْلُصُ إِلَيْكَ إِلاَّ فِي الشَّهْرِ الْحَرَامِ، فَمُرْنَا بِشَىْءٍ نَأْخُذُهُ عَنْكَ، وَنَدْعُو إِلَيْهِ مَنْ وَرَاءَنَا. قَالَ " آمُرُكُمْ بِأَرْبَعٍ، وَأَنْهَاكُمْ عَنْ أَرْبَعٍ الإِيمَانِ بِاللَّهِ وَشَهَادَةِ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ ـ وَعَقَدَ بِيَدِهِ هَكَذَا ـ وَإِقَامِ الصَّلاَةِ، وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ، وَأَنْ تُؤَدُّوا خُمُسَ مَا غَنِمْتُمْ، وَأَنْهَاكُمْ عَنِ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالنَّقِيرِ وَالْمُزَفَّتِ ". وَقَالَ سُلَيْمَانُ وَأَبُو النُّعْمَانِ عَنْ حَمَّادٍ " الإِيمَانِ بِاللَّهِ شَهَادَةِ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ ".
Hecac ji me re ragihand, Hemad kurê Zeyd ji me re ragihand, Ebû Cemre ji me re ragihand û got: Min bihîst ku Îbn Ebbas - Xwedê jê razî be - digot: Şandeyeke ji eşîra Ebdulqeys hatin cem Pêxember ﷺ û gotin:
"Ey Resûlê Allah! Em ji eşîra Rebîa ne û kafirên eşîra Mudar di navbera me û te de bûne asteng, lewma em nikarin werin cem te ji bilî di mehên heram de. Loma fermanekê bide me ku em pê bigirin û yên li pişt xwe jî gazî wê bikin." Wî ﷺ fermû: "Ez ferman didim we ku hûn çar tiştan bikin û ji çar tiştan jî we qedexe dikim: Bawerî bi Allah û şehadeta ku tu îlah tune ye ji bilî Allah — û wiha destê xwe girêda — lidarxistina nimêjê, dayîna zekatê, û dayîna ji sedî bîstê (pencekê) xenîmetê. Û ez we ji bikaranîna Dubba', Hentem, Neqîr û Muzefet qedexe dikim." Silêman û Ebû Nu'man jî ji Hemad ragihandin: "Baweriya bi Allah, şahidiya ku tu îlah tune ye ji bilî Allah e."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ bawerî, nimêj, zekat û dayîna pênciyekê hîn kir.
Şandeya Abd al-Qais got ku eşîra Mudar rê li ber gihîştina wan a cem Pêxember ﷺ digirt, ji ber vê yekê wan tenê di mehên pîroz de dikarîbû serdana wî bikin. Wan rêberiyên ku bikaribûn bixwe bişopînin û ji gelê xwe re veguhezînin xwestin.
Beşa yek ji pêncan a talana şerê ku li gorî rêzikên Îslamê tê dayîn.
Cureyên qabên ku di wê demê de vexwarinên serxweşker tê de dihatin hiştin ku ferment bibin; hişyariyê ji bo bikaranîna wan bi vî awayî bû.
Zanyar ji vê derdixin ku baweriya bi Allah û şahidiya tewhîdê bi erkên pratîk ên nimêj û zekatê re girêdayî ne. Gotina pênciyê derbarê talana şerê de ye û ne rêgezek giştî ya zekatê ye. Qabên hatine gotin hatin qedexekirin, ji ber ku vexwarin dikarîbû tê de ferment bibe û serxweşker bibe; bingeh qedexekirina vexwarinên serxweşker e, ne qedexekirina daîmî ya her qebeke ji wan materyalan hatiye çêkirin.
- Erkên bingehîn ên baweriya xwe hîn bibe û zanîna pêbawer ji malbat û civaka xwe re veguhezîne.
- Zekatê wek erkeke olî bibîne û ji bo hesabkirina wê şîretê pisporan bistîne.
- Ji madeyên serxweşker û her tiştê ku dibe sedema bikaranîna wan dûr bikeve.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.