Sahih al-Bukhari, hedîsa 1423
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Musaddadji al‑Bukhari re vegotمُسَدَّدٌ
- 2Yahyaيَحْيَى
- 3Ubaydullahعُبَيْدِ اللَّهِ
- 4Khubayb ibn Abd ar‑Rahmanخُبَيْبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ
- 5Hafs ibn Asimحَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ
- 6Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي خُبَيْبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " سَبْعَةٌ يُظِلُّهُمُ اللَّهُ تَعَالَى فِي ظِلِّهِ يَوْمَ لاَ ظِلَّ إِلاَّ ظِلُّهُ إِمَامٌ عَدْلٌ، وَشَابٌّ نَشَأَ فِي عِبَادَةِ اللَّهِ، وَرَجُلٌ قَلْبُهُ مُعَلَّقٌ فِي الْمَسَاجِدِ، وَرَجُلاَنِ تَحَابَّا فِي اللَّهِ اجْتَمَعَا عَلَيْهِ وَتَفَرَّقَا عَلَيْهِ، وَرَجُلٌ دَعَتْهُ امْرَأَةٌ ذَاتُ مَنْصِبٍ وَجَمَالٍ فَقَالَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ، وَرَجُلٌ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ فَأَخْفَاهَا حَتَّى لاَ تَعْلَمَ شِمَالُهُ مَا تُنْفِقُ يَمِينُهُ، وَرَجُلٌ ذَكَرَ اللَّهَ خَالِيًا فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ ".
Ebû Hureyre (r.a.) wiha rivayet dike: Pêxember ﷺ ferman kir:
"Di roja ku tu sîber nîne ji bilî sîbera Wî, Allah Teala dê heft kesan di bin sîbera xwe de bihêle: (1) Rêberekî dadperwer; (2) Ciwanekî ku di perestişa Allah de mezin bûye; (3) Mêrekî ku dilê wî bi mizgeftan ve girêdayî ye; (4) Du kesên ku tenê ji bo Allah hevdu hez dikin, li ser vê yekê dicivin û ji hev vediqetin; (5) Mêrekî ku jineke xwedî meqam û bedewî wî bangî guneh dike lê ew dibêje: 'Ez ji Allah ditirsim'; (6) Kesekî ku sadakayê wisa dizî dide ku destê wî yê çep nizane destê wî yê rast çi daye; (7) Û kesekî ku di tenêtiyê de Allah tîne bîra xwe û çavên wî bi hêsiran tijî dibin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Xwedê heft xulamên dilsoz bi sîya Xwe di Roja Qiyametê de rêz dike.
Nîşana rêzgirtin û parastina Xwedê di Roja Qiyametê de ye; nivîsê rave nake ku ev sî çawa ye.
Kesek ku bi dilxwazî diçe mizgeftê û nimêj û têkiliya xwe bi Xwedê re li wir diparêze.
Bi niyeta dilsoz a razîkirina Xwedê, ne ji bo berjewendiya kesane.
Zanyarên klasîk rave dikin ku heft mînakên hatine gotin îbadeta dilsoz û xwekontrolê nîşan didin. Ev rêzandin parastina Xwedê tenê bi heft kesan sînordar nake: vegotinên din jî komên ku dê bêne parastin behs dikin. Ravekirina sedeyê veşartî pesnê parastina niyetê ji xwefiroşiyê dide, lê nayê wê wateyê ku dayîna eşkere her tim xelet e. Çar mezhebên hiqûqî yên Sunnî girîngiya niyeta dilsoz di îbadet û xêrxwaziyê de qebûl dikin; ev hedîs bi tena serê xwe sedem nade ku sedeyên ferz bêne paşguhkirin.
- Bi rêkûpêk sedeyê bide da ku Xwedê razî bikî û, dema guncaw be, diyariya xwe veşartî bihêle.
- Di bernameya xwe de ji bo mizgeftê û nimêjên bi cemaatê cih veke.
- Li pey hevalên ku alîkariya te dikin ji Xwedê re bibe guhêrî bigere û dema te gazî gunehê dikin li ser biryara xwe bisekine.
Ev vegotin behsa zilamekî dike ku sedeyê dide û girîngiya niyeta li pişt dayînê diyar dike.
Sahih al-Bukhari · #1422 (Sahih)Ev hedîs jî behsa dayîna sedeyê dike û alîkarî dike ku mijara dilovanîya dilsoz kûrtir bibe.
Sahih al-Bukhari · #1424 (Sahih)Pêxember ﷺ di wê de teşwîqê dide ku sedeyê were dayîn; bi vê hedîsê re, ew nirxa xêrxwaziyê derdixe holê.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.