Sahih al-Bukhari, hedîsa 1569
Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ الأَعْوَرُ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، قَالَ اخْتَلَفَ عَلِيٌّ وَعُثْمَانُ ـ رضى الله عنهما ـ وَهُمَا بِعُسْفَانَ فِي الْمُتْعَةِ، فَقَالَ عَلِيٌّ مَا تُرِيدُ إِلاَّ أَنْ تَنْهَى عَنْ أَمْرٍ فَعَلَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم. فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ عَلِيٌّ أَهَلَّ بِهِمَا جَمِيعًا.
Se‘îd bîn el-Museyyeb wiha gotiye: Elî û Usman (Xwedê ji her duyan razî be) li ‘Usfanê di meseleya Hecê Temetu‘ê de bi hev re nakok bûn. Elî got:
"Tu tenê dixwazî rê li ber tiştekî bigirî ku Pêxember ﷺ ew kiriye?" Dema ku Elî ev yek dît, wî ji bo her duyan (Hec û Umre) bi hev re îhram girêda.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Elî parast Tamattu’ û bi niyeta h ec û umreyê bi hev re ket ihramê.
Cureyekî hecê ye ku meriv pêşî umreyê dike, ji ihramê derdikeve û paşê ji bo hecê dîsa dikeve ihramê.
Rewşa pîroz e ku hacî bi niyeta hecê an umreyê dikeve wê û tê de hin kirin qedexe ne.
Cihek li ser riya di navbera Medîne û Mekkeyê de ye.
Zanayan ji vê yekê derdixin ku Tamattu’ cureyekî hecê ye ku Pêxember ﷺ kiriye û Elî vê yekê wekî delîl anî dema ku Osman nerazîbûna xwe nîşan da. Kirina Elî bi yekgirtina niyeta hec û umreyê ve girêdayî bû; riwayet nîşan dide ku sahabî dikaribûn di derbarê tercîhkirin an sepandina cureyên cuda yên hecê de xwedî nêrînên cuda bin. Çar mezhebên fikhê yên sunnî derbasdariya Tamattu’ê dipejirînin, herçend di hûrguliyan û di tercîhkirina Tamattu’, Qiran an Ifrad de ji hev cuda bin.
- Cureyên naskirî yên hecê fêr bibe û ji bo kirina wan a pratîkî rêberiya pêbawer bişopîne.
- Li ser cudahiyên nêrînan di îbadetê de bi rêz biaxive û nêrînên xwe bi zanîna pêbawer piştgirî bike.
- Dema biryarên îbadetê digirî, kirinên Pêxember ﷺ bi ciddî bigire.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.