Sahih al-Bukhari, hedîsa 164
Uthman ibn Affan rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Uthman ibn Affan hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ، عَنْ حُمْرَانَ، مَوْلَى عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ أَنَّهُ رَأَى عُثْمَانَ دَعَا بِوَضُوءٍ، فَأَفْرَغَ عَلَى يَدَيْهِ مِنْ إِنَائِهِ، فَغَسَلَهُمَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، ثُمَّ أَدْخَلَ يَمِينَهُ فِي الْوَضُوءِ، ثُمَّ تَمَضْمَضَ، وَاسْتَنْشَقَ، وَاسْتَنْثَرَ، ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاَثًا وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثَلاَثًا، ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ، ثُمَّ غَسَلَ كُلَّ رِجْلٍ ثَلاَثًا، ثُمَّ قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَتَوَضَّأُ نَحْوَ وُضُوئِي هَذَا وَقَالَ " مَنْ تَوَضَّأَ نَحْوَ وُضُوئِي هَذَا ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ، لاَ يُحَدِّثُ فِيهِمَا نَفْسَهُ، غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ ".
Humran (azadkiriyê Usman kurê Efan) got: Min dît ku Usman kurê Efan xwest avê bîne da ku destnimêjê bigire. Dema av hat anîn, wî ji firaqê av rijand ser her du destên xwe û sê caran şûştin. Paşê destê xwe yê rastê xist nav firaqa avê, devê xwe şûşt, av kişand nav pozê xwe û paşê derxist. Dû re rûyê xwe sê caran û her du destên xwe heta enîşkan sê caran şûştin. Paşê serê xwe mesh kir û her lingekî sê caran şûşt. Piştî vê yekê Usman got: 'Min dît ku Pêxember ﷺ mîna vî destnimêja min destnimêj digirt û wiha ferman kir:
«Kî mîna vî destnimêja min destnimêjê bigire û paşê du rekatan nimêj bike, di wan de tiştekî din nefikirîne, Xwedê gunehên wî yên berê lê dibexşîne».'
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Osman fêr dike ku wudûya bi baldarî, piştî wê du rek'et, gunehan jê dibin.
Paşojîna ayînî ya ku misilman berî nimêjê dikin.
Yekeya nimêjê ye ku tê de, di nav tiştên din de, rawestan, rûkenîn û secde hene.
Di nimêjê de balê bikişîne ser gotin û tevgerên nimêjê.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku Osman bi awayekî pratîk wudûya Pêxember ﷺ nîşan dide û ku sê caran şûştina beşên laş di nav awayê pêxemberî yê ku hatiye vegotin de ye. Hedîs vê wudûyê bi du rek'etên ku tê de bal li ser nimêjê dimîne ve girêdide û lêborîna gunehên berê wek xelatê dibêje. Şîrovekarên klasîk diyar dikin ku ev soz ji bo gunehên biçûk e; ji bo gunehên mezin poşmanbûna rastîn pêwîst e. Mezhebên fiqhê hûrguliyên wudûyê li gorî vê û vegotinên din nîqaş dikin; sê caran şûştin pêşniyarkirî ye, lê beşên farz bi yek car şûştinê jî tên bicihanîn.
- Wudûyê bi aramî û baldarî bike, bêyî ku avê vala bikar bînî.
- Piştî wudûyê ji bo du rek'etan dem veqetîne û bala xwe bide nimêjê.
- Ji Allah lêborîn bixwaze û ji bo şaşiyên giran jî poşman bibe.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.