Sahih al-Bukhari, hedîsa 1669
Usama ibn Zayd rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Usama ibn Zayd hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي حَرْمَلَةَ، عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ قَالَ رَدِفْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ عَرَفَاتٍ فَلَمَّا بَلَغَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الشِّعْبَ الأَيْسَرَ الَّذِي دُونَ الْمُزْدَلِفَةِ أَنَاخَ، فَبَالَ ثُمَّ جَاءَ فَصَبَبْتُ عَلَيْهِ الْوَضُوءَ، فَتَوَضَّأَ وُضُوءًا خَفِيفًا. فَقُلْتُ الصَّلاَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " الصَّلاَةُ أَمَامَكَ ". فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ، فَصَلَّى ثُمَّ رَدِفَ الْفَضْلُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَدَاةَ جَمْعٍ. قَالَ كُرَيْبٌ فَأَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ الْفَضْلِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَزَلْ يُلَبِّي حَتَّى بَلَغَ الْجَمْرَةَ.
Usame kurê Zeyd (Xwedî jê razî be) got: Min li pişt Resûlullah ﷺ siwar bû ji Erefatê ve. Gava ku Resûlullah ﷺ gihîşt derbasgeha çiyayî ya li aliyê çepê yê beriya Muzdelîfeyê, deve xwe da rûniştin û mîz kir. Paşê hat û min av rijand ser wî da ku destnimêjê bigire. Wî destnimêjek sivik girt. Min got: 'Ya Resûlallah! Nimêj e?' Wî ferman kir: 'Nimêj li pêşiya te ye (li Muzdelîfeyê).' Piştre Resûlullah ﷺ siwar bû heta ku gihîşt Muzdelîfeyê û li wir nimêj kir. Paşê, sibeha roja Cejnê (10'ê Zulhiccê), Fedl kurê Ebbas li pişt Resûlullah ﷺ siwar bû. Kureyb got: Ebdullah kurê Ebbas (Xwedî jê razî be) ji Fedl ji min re ragihand ku Resûlullah ﷺ her tim telbiye digot heta ku gihîşt Cemreyê.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ di rê de wudû kir û li Muzdelîfe nimêj kir.
Şûştina rêûresmî ya ku misilman berî nimêjê dikin.
Cihek di navbera Arefat û Minayê de ye; hecî di dema hecê de li wir şevê dimînin û nimêj dikin.
Gotina hecê ye ku hecî bi wê bersiva bangê Allah dide û beşdariya xwe di hecê de diyar dike.
Zanyar ji vê derdixin ku hecî dikare di dema hecê de wudûya xwe nû bike bêyî ku pêdivî bi şûştineke dirêj hebe; herwiha wudûya kurt jî derbasdar e heke kiryarên pêwîst hatibin kirin. Pêxember ﷺ nimêj heta gihîştina Muzdelîfeyê paş xist; zanyar vê yekê di têkiliya bi nimêjên ku li wir di dema hecê de têne kirin de nîqaş dikin. Rivayetê herwiha dibêje ku Pêxember ﷺ heta gihîştina Cemreta’l-Eqebeyê gotina Telbiyê domand.
- Di dema hecê de nimêjan li gor cih û demên diyarkirî plan bike û rêberiya olî ya pêbawer bişopîne.
- Wudûyê bi baldarî bike, hetta dema ku di rê de yî û av an dem kêm be.
- Di dema hecê de Telbiyê bibêje heta ku ayîna ku ew ji bo wê hatiye destnîşankirin biqede.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.