Sahih al-Bukhari, hedîsa 1785
Jabir ibn Abdullah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Muhammad ibn al‑Muthannaji al‑Bukhari re vegotمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى
- 2Abd al‑Wahhab ibn Abd al‑Majidعَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ
- 3Habib al‑Mu'allimحَبِيبٍ الْمُعَلِّمِ
- 4Ataعَطَاءٍ
- 5Jabir ibn Abdullahجَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ، عَنْ حَبِيبٍ الْمُعَلِّمِ، عَنْ عَطَاءٍ، حَدَّثَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَهَلَّ وَأَصْحَابُهُ بِالْحَجِّ وَلَيْسَ مَعَ أَحَدٍ مِنْهُمْ هَدْىٌ، غَيْرَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَطَلْحَةَ، وَكَانَ عَلِيٌّ قَدِمَ مِنَ الْيَمَنِ، وَمَعَهُ الْهَدْىُ فَقَالَ أَهْلَلْتُ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. وَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَذِنَ لأَصْحَابِهِ أَنْ يَجْعَلُوهَا عُمْرَةً، يَطُوفُوا بِالْبَيْتِ، ثُمَّ يُقَصِّرُوا وَيَحِلُّوا، إِلاَّ مَنْ مَعَهُ الْهَدْىُ، فَقَالُوا نَنْطَلِقُ إِلَى مِنًى وَذَكَرُ أَحَدِنَا يَقْطُرُ فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لَوِ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ، وَلَوْلاَ أَنَّ مَعِي الْهَدْىَ لأَحْلَلْتُ ". وَأَنَّ عَائِشَةَ حَاضَتْ فَنَسَكَتِ الْمَنَاسِكَ كُلَّهَا، غَيْرَ أَنَّهَا لَمْ تَطُفْ بِالْبَيْتِ قَالَ فَلَمَّا طَهُرَتْ وَطَافَتْ، قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَنْطَلِقُونَ بِعُمْرَةٍ وَحَجَّةٍ، وَأَنْطَلِقُ بِالْحَجِّ فَأَمَرَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ أَنْ يَخْرُجَ مَعَهَا إِلَى التَّنْعِيمِ، فَاعْتَمَرَتْ بَعْدَ الْحَجِّ فِي ذِي الْحَجَّةِ، وَأَنَّ سُرَاقَةَ بْنَ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ لَقِيَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ بِالْعَقَبَةِ، وَهُوَ يَرْمِيهَا، فَقَالَ أَلَكُمْ هَذِهِ خَاصَّةً، يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " لاَ، بَلْ لِلأَبَدِ ".
Muhammed ibn el-Musenna ji me re vegot, Ebdulwehab ibn Ebdilmecîd ji me re vegot, ji Hebîb el-Muelim, ji Ata, û Cabir ibn Ebdillah - Xwedê ji her duyan razî be - wiha got: Pêxember ﷺ û hevalên wî ji bo Hecê îhram girêdan û li cem tu kesekî ji wan qurbanî (hedy) tune bû, ji bilî Pêxember ﷺ û Telha. Elî ji Yemenê hatibû û qurbaniya wî li cem hebû. Wî got:
"Min bi heman niyeta ku Resûlullah ﷺ pê îhram girêdaye, îhram girêda." Pêxember ﷺ destûr da hevalên xwe ku îhrama xwe ya ku pê hatine bikin umre, li dora Beytê (Kebeyê) tawafê bikin, paşê porê xwe kurt bikin û ji îhramê derkevin; lê yên ku qurbanî li cem wan hebûn ne wisa bûn. Wan gotin: "Em diçin Minayê û yek ji me (ji ber têkiliya zayendî) dilop dike." Ev gihîşt Pêxember ﷺ û wî got: "Heke min tiştê ku niha dizanim berê bizanibûya, min ê qurbanî neanîba. Heke qurbanî li cem min nebûya, min ê jî ji îhramê derketiba." Û Aişeyê heyz dît û hemû menasikên hecê kirin, lê li dora Beytê tawaf nekir. Dema ku paqij bû û tawaf kir, got: "Ya Resûlallah! Hûn bi umre û hecekê vedigerin, lê ez tenê bi hecê vedigerim!" Loma wî emir da Ebdurrahman ibn Ebî Bekr ku bi wê re here Ten'îmê. Vêca piştî hecê di meha Zîlhicceyê de umre kir. Û Suraqa ibn Malik ibn Cu'şum rastî Pêxember ﷺ hat dema ku li Eqebeyê keviran davêt û got: "Ya Resûlallah! Gelo ev tenê ji bo we ye?" Wî got: "Na, belkî ev heta hetayê ye."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kesê ku heywanekî qurbanê bi xwe re nebû, dikaribû îhrama hecê biguherîne bo umreyê.
Ev hedîs behsa hecê dike ku Pêxember ﷺ û hevalên wî tê de ketin îhramê. Ji kesên ku heywanekî qurbanê bi xwe re tunebû re destûr hat dayîn ku ayînên xwe wek umreyê temam bikin û ji îhramê derkevin. Aîşe ji ber heyza xwe di destpêkê de nikarî tavafê bike; piştî ku paqij bû, bi rêberiya Pêxember ﷺ çû at-Tan'imê da ku umreyê bike.
Rewşa pîroz a ku heciyê tê de divê hin rêzik û qedexeyan bi cih bîne.
Heywanekî qurbanê ku ji bo hecê tê birin an li cihê xwe tê qurban kirin.
Heft caran dorpêçkirina Ka'beyê wek beşek ji ayînên hecê.
Zanyar ji vê derdixin ku heciyên bê heywanê qurbanê dikaribûn piştî gihîştina Mekkeyê îhrama hecê biguherînin bo umreyê, paşê porê xwe kurt bikin û ji îhramê derkevin. Kesê ku heywanekî qurbanê bi xwe re hebû, heta dema qurbanê di îhramê de diman. Hedîs herwiha piştrast dike ku umre berî hecê destûr e; gotinên Pêxember ﷺ ji Suraqa re nîşan didin ku ev rêzik tenê ji bo wê hecê nebû. Bûyera Aîşeyê nîşan dide ku heyz tavafê paş dixist, lê pêkanîna ayînên din ên hecê asteng nedikir.
- Di dema hecê de ji alimê pispor bipirse ka kîjan cureya hecê li rewşa te tê û gelo divê heywanekî qurbanê bi xwe re bibî.
- Heyz nahêle ku jin ayînên din ên hecê pêk bîne; ew heta paqij dibe ji bo tavafê disekine.
- Rêberiyên olî yên zelal bişopîne, heta ku hêviyên te yên derbarê ayînan de cuda bin.
Ev rivayeta sahih ji heman çarçoveyê agahiyên bûyerên derbarê tavafa paşxistî û umreya Aîşeyê de temam dike.
Sahih al-Bukhari · #1784 (Sahih)Ev jî behsa rêwîtiya Aîşeyê ya bo at-Tan'imê dike da ku piştî hecê umreyê bike.
Sahih al-Bukhari · #1786 (Sahih)Derbarê heca wê û kiryarên ku piştî heyzê pêk anîn de agahiyên zêde dide.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.