Sahih al-Bukhari, hedîsa 1790
Aisha bint Abi Bakr rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha bint Abi Bakr hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا يَوْمَئِذٍ حَدِيثُ السِّنِّ أَرَأَيْتِ قَوْلَ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى {إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا} فَلاَ أُرَى عَلَى أَحَدٍ شَيْئًا أَنْ لاَ يَطَّوَّفَ بِهِمَا. فَقَالَتْ عَائِشَةُ كَلاَّ، لَوْ كَانَتْ كَمَا تَقُولُ كَانَتْ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لاَ يَطَّوَّفَ بِهِمَا. إِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِي الأَنْصَارِ كَانُوا يُهِلُّونَ لِمَنَاةَ، وَكَانَتْ مَنَاةُ حَذْوَ قُدَيْدٍ، وَكَانُوا يَتَحَرَّجُونَ أَنْ يَطُوفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، فَلَمَّا جَاءَ الإِسْلاَمُ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا}. زَادَ سُفْيَانُ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ هِشَامٍ مَا أَتَمَّ اللَّهُ حَجَّ امْرِئٍ وَلاَ عُمْرَتَهُ لَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ.
Ebdullah kurê Yûsif ji me re vegot: Malik ji me re ragihand, ji Hişam kurê Urwe, ji bavê wî, ku got: Dema ez ciwan bûm, min ji Ayişeyê (Xwedê jê razî be), hevjîna Pêxember ﷺ pirsî:
"Te dîtiye gotina Xwedê Tebarek û Teala: 'Bêguman Sefa û Merwe ji nîşanên Xwedê ne. Loma kî Beytê hec bike an umre bike, ti guneh li ser wî nîne ku di navbera wan de tawafê bike'? Ji vê yekê ez wisa fêm dikim ku tu guneh li ser kesekî nîne eger ew di navbera wan de tawafê neke." Ayişeyê got: "Na, heger wekî tu dibêjî bûya, dê wiha bihata xwendin: 'Ti guneh li ser wî nîne ku di navbera wan de tawafê neke'. Ev ayet der barê Ensaran de hatiye nazilkirin; ew ji bo Menatê telbiye digotin û Menat li hemberî Qudeydê bû, û ew ditirsiyan ku di navbera Sefa û Merwe de tawafê bikin. Gava Îslam hat, wan ev pirs ji Resûlullah ﷺ kirin, û Xwedê Teala ev ayet nazil kir: 'Bêguman Sefa û Merwe ji nîşanên Xwedê ne. Loma kî Beytê hec bike an umre bike, ti guneh li ser wî nîne ku di navbera wan de tawafê bike'." Sufyan û Ebû Muawiye ji Hişam zêde kirin: "Xwedê heca kesekî an umra wî temam nake eger ew di navbera Sefa û Merwe de tawafê neke."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Aisha rave dike ku sa‘y di navbera Safa û Merwa beşek ji hec û umreyê ye.
Ensar ji meşê di navbera Safa û Merwa de dudil bûn, ji ber ku berî Îslamê ew Manat diparastin û ayînên xwe bi wê ve girê didan. Wan ji Pêxember ﷺ li ser vê yekê pirsî, paşê Quran 2:158 hate nazilkirin.
Ayîna meşê di navbera girên Safa û Merwa de di dema hecê an umreyê de.
Rewşa pîroz a ku di wê de hecî ayînên hecê an umreyê pêk tîne.
Butek ku berî Îslamê ji aliyê hin eşîrên Ereb ve dihat perestin.
Aisha rave dike ku gotina «guneh tune ye» di Quran 2:158 de dudiliya berê ya Ensaran rakir; ev nayê wê wateyê ku meriv dikare sa‘yê neke. Zêdekirina di rivayetê de dibêje ku hec an umre bê sa‘y temam nabe. Çar mezhebên hiqûqî yên sunî sa‘yê wekî ayînek bingehîn dibînin, lê di derbarê nirxandina hiqûqî ya tam û encamên nehêştina wê de cûda dibin.
- Berî ku ji nivîsek olî qaîdeyek pratîkî derxe, wê di çarçoveya xwe ya dîrokî û zimanî de bixwîne.
- Dema ku gotinek di nihêrîna yekem de nezelal xuya dike, ji kesên pispor şîrove bixwaze.
- Sa‘yê wekî beşek ji hec an umreyê pêk bîne û berê fêr bibe ka ev ayîn çawa tê kirin.
Urwa ji Aishayê li ser wateya ayetê dipirse û her wiha fêm dike ka çima nivîs dibêje ku kirina sa‘yê guneh nîne.
Sahih al-Bukhari · #1776 (Sahih)Urwa bi Ibn Umar û Abdullah ibn Umar re wateya Quran 2:158 nîqaş dike û fêm dike ka misilmanên pêşîn çawa çarçoveya ayînî fam dikirin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.