Sahih al-Bukhari, hedîsa 1821
Abu Qatada rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Qatada hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ، قَالَ انْطَلَقَ أَبِي عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ فَأَحْرَمَ أَصْحَابُهُ، وَلَمْ يُحْرِمْ، وَحُدِّثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ عَدُوًّا يَغْزُوهُ، فَانْطَلَقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم، فَبَيْنَمَا أَنَا مَعَ أَصْحَابِهِ يَضْحَكُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ، فَنَظَرْتُ فَإِذَا أَنَا بِحِمَارِ وَحْشٍ، فَحَمَلْتُ عَلَيْهِ، فَطَعَنْتُهُ، فَأَثْبَتُّهُ، وَاسْتَعَنْتُ بِهِمْ، فَأَبَوْا أَنْ يُعِينُونِي، فَأَكَلْنَا مِنْ لَحْمِهِ، وَخَشِينَا أَنْ نُقْتَطَعَ، فَطَلَبْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَرْفَعُ فَرَسِي شَأْوًا، وَأَسِيرُ شَأْوًا، فَلَقِيتُ رَجُلاً مِنْ بَنِي غِفَارٍ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ قُلْتُ أَيْنَ تَرَكْتَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ تَرَكْتُهُ بِتَعْهِنَ، وَهُوَ قَائِلٌ السُّقْيَا. فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَهْلَكَ يَقْرَءُونَ عَلَيْكَ السَّلاَمَ وَرَحْمَةَ اللَّهِ، إِنَّهُمْ قَدْ خَشُوا أَنْ يُقْتَطَعُوا دُونَكَ، فَانْتَظِرْهُمْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَصَبْتُ حِمَارَ وَحْشٍ، وَعِنْدِي مِنْهُ فَاضِلَةٌ. فَقَالَ لِلْقَوْمِ " كُلُوا " وَهُمْ مُحْرِمُونَ.
Ebdullah kurê Ebû Qetade (rz) ragihand: Bavê min di sala Hudeybiyeyê de derket rê, hevalên wî ketin nav îhramê, lê ew neket nav îhramê. Di wê demê de ji Pêxember ﷺ re hat gotin ku dijmin dixwaze êrîşî wan bike, lewma Pêxember ﷺ pêş ve çû. Dema bavê min bi hevalên xwe re bû, hinek ji wan li hev dinihêrin û dikenîn. Min serê xwe bilind kir û kerekî kovî dît. Min êrîşî wî kir, bi rimê ew birîndar kir û girt. Paşê min ji hevalên xwe alîkarî xwest, lê wan red kirin ku alîkariya min bikin. Piştre me hemûyan goştê wî xwar. Em tirsiyan ku em ji Pêxember ﷺ paşde bimînin, lewma min li Pêxember ﷺ geriyan; carna hespê xwe bi lez diajot û carna jî hêdî dimeşiyam. Di nîvê şevê de min mêrekî ji eşîra Benî Xifar dît. Min jê pirsî: 'Te Pêxember ﷺ li ku derê hişt?' Wî got: 'Min ew li Tehnê hişt û ew niyet dike ku li Suqyayê rahiştina nîvro bike.' Min şopand û gihîştim Pêxember ﷺ û gotim: 'Ey Resûlê Allah! Gelê te (hevalên te) silav û rehmeta Allah ji te re dişînin. Ew ditirsin ku ji te paşde bimînin; loma li benda wan bisekine.' Min zêde kir: 'Ey Resûlê Allah! Min kerekî kovî nêçîr kir û parçeyekî goştê wî li cem min maye.' Pêxember ﷺ ji gel re got: 'Bixwin', her çend ew hemû di rewşa îhramê de bûn.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kesekî ku ne hacî bû nêçîra heywanekî kovî kir, û haciyan karîbûn ji goştê wê bixwin.
Bûyer di dema rêwîtiya sala al-Hudeybiyê de qewimî. Ebû Qetade di îhramê de nebû, lê hevalên wî di îhramê de bûn; Pêxember ﷺ destûr da ku ew ji heywana kovî ya hatiye nêçîrkirin bixwin.
Rewşa pîroz a ji bo hecê an umreyê, ku tê de hin kiryar qedexe ne.
Onager; heywanekî kovî ye ku di vê riwayetê de hatiye nêçîrkirin.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku hacî dikare ji goştê heywanekî kovî bixwe ku kesekî ne di îhramê de ew nêçîr kiriye, bi şertê ku hacî bixwe di nêçîrê de alîkarî nekiriye û heywan ji bo wî nehatiye nêçîrkirin. Mezhebên fiqhê şertên rastîn nîqaş dikin û di nav de cudahiyê dikin ka nêçîr ji bo haciyê hatiye armanc kirin an na. Hevalan di destpêkê de red kirin ku alîkariyê bikin, ji ber ku dixwestin rêgezên îhramê bi baldarî bi cih bînin.
- Di dema hecê de kontrol bike ka tu an haciyekî din di nêçîrê de alîkarî kiriye an na.
- Heke di derbarê rêgezên îhramê de gumanên te hene, berî ku tevbigêrî ji zanyarekî pêbawer şîret bistîne.
- Sînorên îbadetê bi baldarî biparêze, tevî ku kesên li dora te cuda tevdigerin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.