Sahih al-Bukhari, hedîsa 1832
Abu Shuraih al-Adawi rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Shuraih al-Adawi hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي شُرَيْحٍ الْعَدَوِيِّ، أَنَّهُ قَالَ لِعَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ، وَهُوَ يَبْعَثُ الْبُعُوثَ إِلَى مَكَّةَ ائْذَنْ لِي أَيُّهَا الأَمِيرُ أُحَدِّثْكَ قَوْلاً قَامَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلْغَدِ مِنْ يَوْمِ الْفَتْحِ، فَسَمِعَتْهُ أُذُنَاىَ، وَوَعَاهُ قَلْبِي، وَأَبْصَرَتْهُ عَيْنَاىَ حِينَ تَكَلَّمَ بِهِ، إِنَّهُ حَمِدَ اللَّهَ، وَأَثْنَى عَلَيْهِ، ثُمَّ قَالَ " إِنَّ مَكَّةَ حَرَّمَهَا اللَّهُ وَلَمْ يُحَرِّمْهَا النَّاسُ، فَلاَ يَحِلُّ لاِمْرِئٍ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ يَسْفِكَ بِهَا دَمًا وَلاَ يَعْضُدَ بِهَا شَجَرَةً، فَإِنْ أَحَدٌ تَرَخَّصَ لِقِتَالِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُولُوا لَهُ إِنَّ اللَّهَ أَذِنَ لِرَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَأْذَنْ لَكُمْ، وَإِنَّمَا أَذِنَ لِي سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ، وَقَدْ عَادَتْ حُرْمَتُهَا الْيَوْمَ كَحُرْمَتِهَا بِالأَمْسِ، وَلْيُبَلِّغِ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ ". فَقِيلَ لأَبِي شُرَيْحٍ مَا قَالَ لَكَ عَمْرٌو قَالَ أَنَا أَعْلَمُ بِذَلِكَ مِنْكَ يَا أَبَا شُرَيْحٍ، إِنَّ الْحَرَمَ لاَ يُعِيذُ عَاصِيًا، وَلاَ فَارًّا بِدَمٍ، وَلاَ فَارًّا بِخَرْبَةٍ. خَرْبَةٌ بَلِيَّةٌ.
Quteybe ji me re vegot, Leys ji me re vegot, ji Seîd kurê Ebû Seîd el-Meqburî, ji Ebû Şureyh el-Edevî, ku wî ji Emr kurê Seîd re got dema ku wî leşker dişandin Mekkeyê:
"Ey Mîr! Rê bide min ku ez peyveka Resûlullah ﷺ ji te re vebêjim ku piştî Roja Fethê rabû û pêşkêş kir. Guhên min ew bihîstin, dilê min ew fêm kir û çavên min ew dît dema ku wî ﷺ pê axivî. Bêguman wî ﷺ hemd û senaya Allah kir, paşê got: 'Bêguman Allah Mekke heram kiriye, ne mirovan. Ji ber vê yekê, ji bo kesekî ku baweriyê bi Allah û Roja Dawîn tîne helal nîne ku tê de xwînê birijîne an darekê jê bike. Heke yek bi şerê Resûlullah ﷺ îstîsnayê bike, jê re bibêjin: Allah ji Resûlê xwe ﷺ re destûr daye, lê ji we re destûr nedaye. Tenê ji bo saetekê di rojê de ji min re destûr hat dayîn û îro hurmeta wê wekî hurmeta wê ya duh e. Bila yê hazir ji yê ne hazir re ragihîne.'" Paşê ji Ebû Şureyh hate pirsîn: "Emr ji te re çi got?" Wî got: "Wî got: Ey Ebû Şureyh! Ez ji te baştir dizanim; bêguman Herem gunehkarekî, kujerekî an dizê naparêze."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pîroziya Mekkeyê rijandina xwînê qedexe dike û her tim dimîne.
Dema Amr ibn Sa'id leşker şandin Mekkeyê, Abu Shuraih bi wî re axivî. Wî axaftina Pêxember ﷺ ya roja piştî fetihkirina Mekkeyê bi bîr xist.
Qada Mekkeyê ku Allah pîroziya taybet dayê.
Zirarkirin an jêbirina daran di hundirê herema pîroz de; hedîs vê yekê li kêleka rijandina xwînê dibêje.
Sûc an binpêkirineke giran; di şîroveyên vê rîwayetê de wateya wê ya rast cûda dibe.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku pîroziya Mekkeyê ji aliyê Allah ve hatiye diyarkirin û mirov nikarin wê betal bikin. Destûra taybet a şer kirinê di dema fetihê de tenê ji bo Pêxember ﷺ bû û demeke kurt domand; ew ne îstîsnayeke giştî ye. Mezhebên hiqûqî qedexeya tundûtûjiyê û xisarê gihandinê xwezayê di qada pîroz de nas dikin; rêgezên derbarê sûcdarekî ku tê geriyan û li wir penah digere, di hiqûqê de cuda tên vekolîn. Abu Shuraih herwiha nîşan dide ku zanîn divê bi zelalî û rêzê were veguhastin, heta ji kesekî desthilatdar re jî.
- Pîroziya Mekkeyê biparêze û tundûtûjiyê wek çareseriyeke xweser bikar bîne.
- Zanîna pêbawer bi zelalî û rêzê veguhêze, heta gava ku divê tu bi rêberekî re biaxivî.
- Hişyariyên girîng bigihîne kesên din, wekî ku Pêxember ﷺ ji kesên amade xwest wan agahdar bikin kesên tunebûn.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.