Sahih al-Bukhari, hedîsa 2041
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Muhammadji al‑Bukhari re vegotمُحَمَّدٌ
- 2Muhammad ibn Fudayl ibn Ghazwanمُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلِ بْنِ غَزْوَانَ
- 3Yahya ibn Sa'idيَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ
- 4Amra bint Abd ar‑Rahmanعَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ
- 5Aishaعَائِشَةَ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلِ بْنِ غَزْوَانَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعْتَكِفُ فِي كُلِّ رَمَضَانَ، وَإِذَا صَلَّى الْغَدَاةَ دَخَلَ مَكَانَهُ الَّذِي اعْتَكَفَ فِيهِ ـ قَالَ ـ فَاسْتَأْذَنَتْهُ عَائِشَةُ أَنْ تَعْتَكِفَ فَأَذِنَ لَهَا فَضَرَبَتْ فِيهِ قُبَّةً، فَسَمِعَتْ بِهَا حَفْصَةُ، فَضَرَبَتْ قُبَّةً، وَسَمِعَتْ زَيْنَبُ بِهَا، فَضَرَبَتْ قُبَّةً أُخْرَى، فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الْغَدِ أَبْصَرَ أَرْبَعَ قِبَابٍ، فَقَالَ " مَا هَذَا ". فَأُخْبِرَ خَبَرَهُنَّ، فَقَالَ " مَا حَمَلَهُنَّ عَلَى هَذَا آلْبِرُّ انْزِعُوهَا فَلاَ أَرَاهَا ". فَنُزِعَتْ، فَلَمْ يَعْتَكِفْ فِي رَمَضَانَ حَتَّى اعْتَكَفَ فِي آخِرِ الْعَشْرِ مِنْ شَوَّالٍ.
Mihemed ji me re ragihand; Mihemed kurê Fudeyl kurê Xezwan ji me re xeber da; ji Yehya kurê Seîd, ji Emre keça Ebdurehman, ji Aişeyê — Xwedê jê razî be — ku got:
"Resûlullah ﷺ di her Remezanekê de diçû îtîkafê. Gava nimêja sibehê dikir, diçû cihê xwe yê îtîkafê." Aişeyê destûr xwest ku ew jî bikeve îtîkafê û wî destûr da wê, lewma wê di mizgeftê de çadirek vedan. Gava Hefseyê ev bihîst, wê jî çadirek vedan. Gava Zeynebê ev bihîst, wê jî çadireke din vedan. Roja din, gava Resûlullah ﷺ ji nimêja sibehê vegeriya, wî çar çadir dîtin û pirsî: "Ev çi ne?" Xebara wan ji wî re hat gotin. Wî ferman kir: "Çi wan hanî ser vê yekê? Ma ev qencî ye? Wan rakin, ez naxwazim wan bibînim." Lewma çadir hatin rakirin. Wî di wê salê de di Remezanê de îtîkaf nekir, lê di deh rojên dawî yên Şewwalê de îtîkaf kir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ ferman da kon çadir bên rakirin û îʿtikafa xwe paşxist.
Aîşe ji bo îʿtikafê destûr xwest û di mizgeftê de çadirek ava kir. Hefsa û Zeynebê jî heman tişt kirin. Dema Pêxember ﷺ çadiran dît, ferman da ku bên rakirin û îʿtikafa xwe heta deh rojên dawî yên Şewalê paşxist.
Demekê di mizgeftê de mayîn bi niyeta îbadetkirina Allah.
Cihên veqetandî yên ku di mizgeftê de ji bo mayîna dema îʿtikafê tên danîn.
Zanyar ji vê yekê têdigihîjin ku îʿtikaf îbadetek e ku divê bi dilpakî û bê pêşbaziyê bê kirin. Bersiva Pêxember ﷺ nîşan dide ku di hin rewşan de çalakiya destûrdayî çêtir e were paşxistin, heke pêkanîna wê bibe sedema baldankêşî an bêaramiyê. Mezhebên fiqhê îʿtikaf wek îbadetek pêşniyarkirî dinirxînin; merc û rêgezên wê yên taybet li gorî mezheban diguherin.
- Ji bo paqijkirina niyeta xwe di îbadetê de dem veqetîne û ji şopandina kesên din ji ber pêşbaziyê dûr bikeve.
- Di îbadeta hevpar de aramî û cihê kesên din li mizgeftê di ber çavan de bigire.
- Heke merc îbadetekê asteng dikin, bi zanîn û hikmetê demeke guncaw ji bo kirina wê bibîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.