Sahih al-Bukhari, hedîsa 2045
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Muhammad ibn Muqatil Abu al‑Hasanji al‑Bukhari re vegotمُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ أَبُو الْحَسَنِ
- 2Abdullahعَبْدُ اللَّهِ
- 3Al‑Awza'iالأَوْزَاعِيُّ
- 4Yahya ibn Sa'idيَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ
- 5Amra bint Abd ar‑Rahmanعَمْرَةُ بِنْتُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ
- 6Aishaعَائِشَةَ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ أَبُو الْحَسَنِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَتْنِي عَمْرَةُ بِنْتُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَكَرَ أَنْ يَعْتَكِفَ الْعَشْرَ الأَوَاخِرَ مِنْ رَمَضَانَ، فَاسْتَأْذَنَتْهُ عَائِشَةُ فَأَذِنَ لَهَا، وَسَأَلَتْ حَفْصَةُ عَائِشَةَ أَنْ تَسْتَأْذِنَ لَهَا فَفَعَلَتْ فَلَمَّا رَأَتْ ذَلِكَ زَيْنَبُ ابْنَةُ جَحْشٍ أَمَرَتْ بِبِنَاءٍ فَبُنِيَ لَهَا قَالَتْ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا صَلَّى انْصَرَفَ إِلَى بِنَائِهِ فَبَصُرَ بِالأَبْنِيَةِ فَقَالَ " مَا هَذَا ". قَالُوا بِنَاءُ عَائِشَةَ وَحَفْصَةَ وَزَيْنَبَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " آلْبِرَّ أَرَدْنَ بِهَذَا مَا أَنَا بِمُعْتَكِفٍ ". فَرَجَعَ، فَلَمَّا أَفْطَرَ اعْتَكَفَ عَشْرًا مِنْ شَوَّالٍ.
Mihemed kurê Muqatil Ebû Hesen ji me re vegot: Ebdullah ji me re ragihand: Ewzaî ji me re ragihand: Yehya kurê Seîd ji min re got: Emre keça Ebdirehman ji min re got: Ji Aişeyê (Xwedê jê razî be) tê ragihandin ku Resûlullah ﷺ behs kir ku ew ê di deh rojên dawî yên Remezanê de bikeve îtîkafê. Aişeyê destûr xwest û wî destûr da wê. Hefseyê ji Aişeyê xwest ku ji bo wê jî destûrê bixwaze û Aişeyê wiha kir. Gava Zeyneb keça Cehş ev yek dît, ferman da ku çadirek ji bo wê were vedan û ji bo wê hate vedan. Aişe dibêje: Resûlullah ﷺ piştî nimêjê ber bi çadirê xwe ve diçû. Wî çadir dîtin û pirsî:
"Ev çi ye?" Gotin: "Çadirên Aişe, Hefse û Zeynebê ne." Resûlullah ﷺ got: "Ma bi vê yekê qenciye xwestine? Ez ê nekim îtîkafê." Paşê vegeriya. Gava rojî qediya, di meha Şewalê de deh rojan kete îtîkafê.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ îʿtikafê hişt û paşê di meha Şewalê de qezayî kir.
Di meha Remezanê de, Pêxember ﷺ çend kon dît ku ji bo îʿtikafê hatibûn danîn. Wî pirsî gelo jin bi vê yekê dixwestin xwe ji bo îbadetê veqetînin, biryar da ku îʿtikafê neke û paşê deh roj di meha Şewalê de îʿtikaf kir.
Xwe di mizgeftê de ji bo îbadeta Allahê veqetandin.
Meha ku piştî Remezanê tê.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku îʿtikaf di Remezanê de, bi taybetî di deh rojên dawî de, îbadetek pêşniyarkirî ye. Bersiva Pêxember ﷺ hîn dike ku îbadet ne divê bibe pêşbazî an jî mirov ji armanca hevpar dûr bixe. Îʿtikafa wî ya di meha Şewalê de nîşan dide ku îbadetek dilxwaz a ku nehatiye kirin dikare paşê were qezakirin; ev ne wateya ku îʿtikaf di Şewalê de ferz e.
- Di îbadetê de niyeta xwe paqij bihêle û nehêle ku pêşbazî an xwe-nîşandan armanca wê binivîse.
- Ji bo xelwet û nimêjê dem veqetîne, lê aramî û berjewendiya hevpar a kesên din jî biparêze.
- Heke îbadetek dilxwaz pêk neyne, dikarî wê paşê bikî.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.