Sahih al-Bukhari, hedîsa 214
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عَامِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، ح قَالَ وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَامِرٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَتَوَضَّأُ عِنْدَ كُلِّ صَلاَةٍ. قُلْتُ كَيْفَ كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ قَالَ يُجْزِئُ أَحَدَنَا الْوُضُوءُ مَا لَمْ يُحْدِثْ.
Emrû bin Amir ragihand: Enes got,
"Pêxember ﷺ ji bo her nimêjekê destnimêj digirt." Min ji Enes pirsî: "Hûn çi dikirin?" Wî bersiv da: "Yek ji me bi heman destnimêjê nimêj dikir heya ku em nebin xwediyê hadesê (destnimêj neşikê)."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ gelek caran berî her nimêjê wudû digirt, lê ev ne ferz bû.
Paqijkirina ayînî ya ku, ji bo nimêjê jî, pêwîst e.
Rewşeke ku paqijiya ayînî betal dike û wudûkirina nû pêwîst dike.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku nûkirina wudûyê berî her nimêjê destûr e û dikare pêşniyar bibe, lê heta ku wudûya berê neşikestibe ne ferz e. Çar mezhebên hiqûqî yên sunnî qebûl dikin ku wudûyeke derbasdar ji bo çend nimêjan bes e.
- Dema paqijiya te ya ayînî şikest, dîsa wudû bigire; ne pêwîst e ku berî her nimêjê bixweber wudû bigirî.
- Wudûya xwe biparêze heke ew hîn derbasdar be, da ku bi heman wudûyê çend nimêjan bikî.
- Heke bixwazî, ji bo baldarî û amadekariya zêdetir a nimêjê wudûya xwe nû bike, lê vê yekê wek ferz nebîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.