Sahih al-Bukhari, hedîsa 2292
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا الصَّلْتُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ إِدْرِيسَ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما – {وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ} قَالَ وَرَثَةً {وَالَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ} قَالَ كَانَ الْمُهَاجِرُونَ لَمَّا قَدِمُوا الْمَدِينَةَ يَرِثُ الْمُهَاجِرُ الأَنْصَارِيَّ دُونَ ذَوِي رَحِمِهِ لِلأُخُوَّةِ الَّتِي آخَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُمْ، فَلَمَّا نَزَلَتْ {وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ} نَسَخَتْ، ثُمَّ قَالَ {وَالَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ } إِلاَّ النَّصْرَ وَالرِّفَادَةَ وَالنَّصِيحَةَ، وَقَدْ ذَهَبَ الْمِيرَاثُ وَيُوصِي لَهُ.
Selat kurê Mihemed ji me re vegot, Ebû Usame ji me re vegot, ji Îdrîs, ji Telha kurê Muserrif, ji Seîd kurê Cübeyr, ji Îbn Ebbas - Xwedê jê razî be - got: Di ayeta {وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ} de, wî got: Ev tê wateya mîratgirên wan. Û di barê ayeta {وَالَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ} de got: Dema ku Muhaciran hatin Medîneyê, Muhacir ji Ensarî mîrat digirt û xizmên wî yên xwînê mîrat nedigirtin, ji ber wê biratiyê ku Pêxember ﷺ di navbera wan de danîbû. Lê dema ku ayeta {وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ} nazil bû, ew hukm hate mensûxkirin (betal kirin). Paşê got: Ayeta {وَالَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ} tenê ji bo alîkarî, piştgirî û şîreta baş ma, lê mîrat çû û tenê wasiyetkirina ji bo wî kesî caiz e.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Biratiya waneyên pêşîn ên misilman bi hev ve girêdida, lê şûna mîrasxuran nagirti.
Dema Muhacirîn hatin Medîneyê, Pêxember ﷺ di navbera wan û Ensaran de girêdanên biratiyê ava kir. Di destpêkê de, ew li ser bingeha vê girêdanê ji hev mîras distandin, berî ku xizmên wan ên xwînî were hesibandin.
Misilmanên ku ji ber baweriya xwe ji Mekkeyê koçî Medîneyê kirin.
Misilmanên Medîneyê ku Pêxember ﷺ û koçberan pêşwazî kirin û alîkariya wan kirin.
Rêberiyek di wesiyetnameyê de ku piştî mirina kesek tiştekî ji kesekî re bihêle.
Ibn Abbas diyar dike ku ayeta derbarê mîrasxurên diyarkirî de rêbaza kevn a mîrasgirtinê ya li ser bingeha biratiyê rawestand. Lê girêdana di navbera Muhacirîn û Ensaran de ji bo alîkarî, piştgirî û şîreta dilsoz hîn jî girîng ma. Zanyar ji vê yekê digirin ku para mîrasê li gorî rêzikên îslamî yên derbarê mîrasê de tê diyarkirin, lê wesiyet dikare rêbazeke cuda be ji bo sûdmendkirina kesekî, di çarçoveya rêzikên têkildar de.
- Bi alîkariya rastîn piştgiriya malbat û civakê bike, her çend tu berjewendiyeke aborî nestînî jî.
- Dema mijara mîrasê tê, mîrasxurên qanûnî ji kesên ku dixwazî bi wesiyetê sûdmend bikî cuda bike.
- Şîreta dilsoz bide û piştgirî pêşkêşî kesên bike ku tu bi wan re girêdaneke xurt heye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.