Sahih al-Bukhari, hedîsa 2375
Ali ibn Abi Talib rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Ali ibn Abi Talib hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، أَنَّ ابْنَ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ أَبِيهِ، حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ـ رضى الله عنهم ـ أَنَّهُ قَالَ أَصَبْتُ شَارِفًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي مَغْنَمٍ يَوْمَ بَدْرٍ قَالَ وَأَعْطَانِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَارِفًا أُخْرَى، فَأَنَخْتُهُمَا يَوْمًا عِنْدَ باب رَجُلٍ مِنَ الأَنْصَارِ، وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أَحْمِلَ عَلَيْهِمَا إِذْخِرًا لأَبِيعَهُ، وَمَعِي صَائِغٌ مِنْ بَنِي قَيْنُقَاعَ فَأَسْتَعِينَ بِهِ عَلَى وَلِيمَةِ فَاطِمَةَ، وَحَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ يَشْرَبُ فِي ذَلِكَ الْبَيْتِ مَعَهُ قَيْنَةٌ، فَقَالَتْ أَلاَ يَا حَمْزَ لِلشُّرُفِ النِّوَاءِ. فَثَارَ إِلَيْهِمَا حَمْزَةُ بِالسَّيْفِ، فَجَبَّ أَسْنِمَتَهُمَا، وَبَقَرَ خَوَاصِرَهُمَا، ثُمَّ أَخَذَ مِنْ أَكْبَادِهِمَا. قُلْتُ لاِبْنِ شِهَابٍ وَمِنَ السَّنَامِ قَالَ قَدْ جَبَّ أَسْنِمَتَهُمَا فَذَهَبَ بِهَا. قَالَ ابْنُ شِهَابٍ قَالَ عَلِيٌّ ـ رضى الله عنه ـ فَنَظَرْتُ إِلَى مَنْظَرٍ أَفْظَعَنِي فَأَتَيْتُ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدَهُ زَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ فَخَرَجَ وَمَعَهُ زَيْدٌ، فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ، فَدَخَلَ عَلَى حَمْزَةَ فَتَغَيَّظَ عَلَيْهِ فَرَفَعَ حَمْزَةُ بَصَرَهُ وَقَالَ هَلْ أَنْتُمْ إِلاَّ عَبِيدٌ لآبَائِي فَرَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُقَهْقِرُ حَتَّى خَرَجَ عَنْهُمْ، وَذَلِكَ قَبْلَ تَحْرِيمِ الْخَمْرِ.
Huseyn kurê Elî (xwedê jê razî be) ragihandiye ku Elî kurê Ebû Talib (xwedê jê razî be) gotiye:
"Di roja şerê Bedirê de di ğenîmetê de deveke mê para min derket û Resûlullah ﷺ jî deveke din a mê da min. Ez rojekê ew her du deve li ber deriyê mêrekî ji Ensaran dan rûniştinê, da ku ez êzqirê bar bikim ser wan û bifiroşim û bi pereyê wê ziyafeta daweta xwe ya bi Fatimeyê re amade bikim. Zêrkerekî ji Benî Qeynuqa' jî li gel min bû. Hemze kurê Ebdul-Muttelib di wê malê de şerab vedixwar û stranbêjeke jin li gel wî bû; wê got: 'Ey Hemze! Wan devenên qelew serjê bike (û pêşkêşî mêvanan bike).' Hingê Hemze bi şûr rabû ser wan her du devan, kûpikên wan jê kirin, kêlekên wan dirandin û ji kezebên wan parçeyek stand." (Min ji Ibn Şîhab re got: 'Ma ji kûpikan jî stand?' Wî bersiv da: 'Erê, wî kûpikên wan jê kirin û bir.') Elî (xwedê jê razî be) wiha domand: "Dema min ew dîmena tirsnak dît, ez çûm cem Pêxember ﷺ û xebera wî bûyerê damê. Pêxember ﷺ ligel Zeyd kurê Harîse yê ku li cem wî bû derket derve, ez jî bi wan re çûm. Ew çû cem Hemze û bi tundî lê xeber da. Hemze serê xwe bilind kir û got: 'Ma hûn ne tenê xulamên bav û kalên min in?' Hingê Resûlullah ﷺ paşpaşî vegeriya û ji cem wan derket. Ev bûyer beriya qedexekirina şerabê qewimiye.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Deveyên Elî di dema şahiyek bi vexwarina alkolî de, berî qedexekirina alkolê, hatin wêrankirin.
Elî vedibêje ku wî du deve ji destkeftên şerê Bedrê hebûn û dixwest wan ji bo veguhastina giyayê ji bo ziyafeta zewaca xwe bi Fatimê re bikar bîne. Di dema şahiyek bi vexwarina alkolî de, Hemze heywanan qut kir. Pêxember ﷺ ji ber vê yekê hişyarî da wî. Li gorî nivîsê, bûyer berî qedexekirina alkolê qewimî.
Cureyek giyayê bîhnxweş e ku li Mekkeyê ji bo armancên cuda dihat bikaranîn.
Qebîleyeke cihû ya li Medîneyê; zêrkerê di çîrokê de ji vê qebîleyê bû.
Niștecihên Medîneyê ku piştgirî dan Pêxember ﷺ û misilmanên ji Mekkeyê.
Zanyar destnîşan dikin ku çîrok bandorên zirardar ên serxweşiyê nîşan dide û di heman demê de eşkere dike ku bûyer berî qedexekirina alkolê qewimî. Pêxember ﷺ wêrankirin nerazî dît û bi Hemzeyê re axivî, lê paşê xwe vekişand, dema ku dixuya Hemze ji ber vexwarinê nikaribû gotinên xwe baş kontrol bike. Fiqhzan ji vê yekê herwiha digihîjin vê encamê ku mirov bê destûr milkê kesekî din zirardar neke û bikar neyne; rêzikên rast ên derbarê telafîkirinê de girêdayî rewşê û mezhebê ne.
- Milkê kesekî din zirardar neke û berî bikaranîna tiştekê destûrê bixwaze.
- Di pevçûnekê de pêşî xwe dûr bixe û rêyekê hilbijêre ku zirara zêdetir asteng bike.
- Baldar be ku tiştên ku hiş û dadweriyê lawaz dikin dikarin zirarê bidin tevger û têkiliyan.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.