Sahih al-Bukhari, hedîsa 2396
Jabir ibn Abdullah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Jabir ibn Abdullah
- 1Ibrahim ibn al‑Mundhirji al‑Bukhari re vegotإِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ
- 2Anasأَنَسٌ
- 3Hishamهِشَامٍ
- 4Wahb ibn Kaysanوَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ
- 5Jabir ibn Abdullahجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، حَدَّثَنَا أَنَسٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَاهُ تُوُفِّيَ، وَتَرَكَ عَلَيْهِ ثَلاَثِينَ وَسْقًا لِرَجُلٍ مِنَ الْيَهُودِ، فَاسْتَنْظَرَهُ جَابِرٌ، فَأَبَى أَنْ يُنْظِرَهُ، فَكَلَّمَ جَابِرٌ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيَشْفَعَ لَهُ إِلَيْهِ، فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَلَّمَ الْيَهُودِيَّ لِيَأْخُذَ ثَمَرَ نَخْلِهِ بِالَّذِي لَهُ فَأَبَى، فَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم النَّخْلَ، فَمَشَى فِيهَا ثُمَّ قَالَ لِجَابِرٍ " جُدَّ لَهُ فَأَوْفِ لَهُ الَّذِي لَهُ ". فَجَدَّهُ بَعْدَ مَا رَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَوْفَاهُ ثَلاَثِينَ وَسْقًا، وَفَضَلَتْ لَهُ سَبْعَةَ عَشَرَ وَسْقًا، فَجَاءَ جَابِرٌ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيُخْبِرَهُ بِالَّذِي كَانَ، فَوَجَدَهُ يُصَلِّي الْعَصْرَ، فَلَمَّا انْصَرَفَ أَخْبَرَهُ بِالْفَضْلِ، فَقَالَ " أَخْبِرْ ذَلِكَ ابْنَ الْخَطَّابِ ". فَذَهَبَ جَابِرٌ إِلَى عُمَرَ، فَأَخْبَرَهُ. فَقَالَ لَهُ عُمَرُ لَقَدْ عَلِمْتُ حِينَ مَشَى فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيُبَارَكَنَّ فِيهَا.
Jabir ibn Ebdullah (rezîyallahu enhuma) wiha ragihandiye:
"Dema bavê min wefat kir, sî veseq xurme li ser wî ji mêrekî cihû re mabûn. Min jê xwest ku demê bide min, lê ew red kir. Min ji Resûlullah ﷺ xwest ku ji bo min şefaetê bike. Resûlullah ﷺ çû cem wî cihûyî û jê xwest ku fêkiyên darên min ên xurman li şûna deynê xwe qebûl bike, lê ew red kir. Paşê Resûlullah ﷺ ket nav baxçê xurman, tê de meşiya û ji Jabir re got: 'Fêkiyan bibire û ya ku li ser te ye temam bide wî.' Piştî ku Resûlullah ﷺ vegeriya, min fêkî birîn û sî veseq temam dan wî, û heftdeh veseq jî zêde ji min re man. Ez çûm cem Resûlullah ﷺ da ku vê yekê jê re bibêjim, lê min ew di nimêja ekrê de dît. Dema nimêj qediyayî, min zêdebûna fêkiyan jê re got. Wî fermû: 'Vê yekê ji Ibn el-Xettab re bibêje.' Ez çûm cem Umer û jê re got. Umer got: 'Dema Resûlullah ﷺ di nav baxçê de meşiya, min dizanibû ku bêguman dê bereket tê de were danîn.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Berhema xurme ya Cabir bi bereketê ji bo dayîna deyna bavê wî bes bû.
Pîvaneke kevn ji bo hilberên çandiniyê; li vir mebest xurme ne.
Ji kesekî daxwaz kirin ku alîkariya kesekî din bike.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku divê piştî mirina kesekî deyn bê dayîn û ji deyndar dikare were xwestin ku demê dirêj bike, lê ew ne di her rewşê de mecbûr e vê yekê bike. Pêxember ﷺ ji bo Cabir navbeynî kir û israr kir ku deyndar mafê xwe bi tevahî bistîne. Berhema pir zêde nîşana bereketê ye; lê tu kesî ji dayîna deynan azad nake.
- Deynên xwe bi zelalî tomar bike û piştrast be ku malbat dizane wan çawa bide.
- Di tengasiyên aborî de bi rêzdarî daxwaza dirêjkirina demê bike û heke bikêr be alîkariya navbeynkaran bigere.
- Tevahiya deynê deyndar bide; bereket sedem nîne ku mafê kesekî kêm bikî.
Ev rîwayeta ji heman beşê jî behsa hewldanên Cabir dike ku deyna bavê xwe bide.
Sahih al-Bukhari · #2394 (Sahih)Ev rîwayet alîkariya Pêxember ﷺ ji Cabir re di rêkxistina mîrata bavê wî de vedibêje.
Sahih al-Bukhari · #2397 (Sahih)Ev rîwayeta di heman beşê de berpirsiyariya dayîna deynê nîqaş dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.