Sahih al-Bukhari, hedîsa 2600
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Muhammad ibn Mahbubji al‑Bukhari re vegotمُحَمَّدُ بْنُ مَحْبُوبٍ
- 2Abd al‑Wahidعَبْدُ الْوَاحِدِ
- 3Ma'marمَعْمَرٌ
- 4Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 5Humayd ibn Abd ar‑Rahmanحُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ
- 6Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَحْبُوبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ هَلَكْتُ. فَقَالَ " وَمَا ذَاكَ ". قَالَ وَقَعْتُ بِأَهْلِي فِي رَمَضَانَ. قَالَ " تَجِدُ رَقَبَةً ". قَالَ لاَ. قَالَ " فَهَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تَصُومَ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ ". قَالَ لاَ. قَالَ " فَتَسْتَطِيعُ أَنْ تُطْعِمَ سِتِّينَ مِسْكِينًا ". قَالَ لاَ. قَالَ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ بِعَرَقٍ ـ وَالْعَرَقُ الْمِكْتَلُ ـ فِيهِ تَمْرٌ فَقَالَ " اذْهَبْ بِهَذَا فَتَصَدَّقْ بِهِ ". قَالَ عَلَى أَحْوَجَ مِنَّا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا بَيْنَ لاَبَتَيْهَا أَهْلُ بَيْتٍ أَحْوَجُ مِنَّا. قَالَ " اذْهَبْ فَأَطْعِمْهُ أَهْلَكَ ".
Ebû Hureyre (r.a.) wiha rivayet dike: Mêrekî hat cem Resûlê Allah ﷺ û got:
"Ez helak bûm." Pêxember ﷺ pirsî: "Çi bûye?" Wî got: "Min di Remezanê de bi jina xwe re têkiliya zayendî kir." Pêxember ﷺ pirsî: "Tu dikarî koleyekî azad bikî?" Wî got: Na. Paşê pirsî: "Tu dikarî du mehên li pey hev rojî bigirî?" Wî got: Na. Pêxember ﷺ pirsî: "Tu dikarî şêst kesên feqîr têr bikî?" Wî got: Na. Di wê navberê de mêrekî ji Ensaran sepeteke tijî xurma anî. Pêxember ﷺ ji wî mêrî re got: "Vê bibe û wek sadqe belav bike." Mêr got: "Ey Resûlê Allah! Ma ez bidim kesên ji me feqîrtir? Bi wî Zatê ku te bi heq şandiye sond dixwim, di navbera her du çiyayên Medîneyê de malbatek ji ya me feqîrtir nîne." Resûlê Allah ﷺ got: "Here, vê bide malbata xwe da ku bixwin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ kefaretê bi dilovanîya ji bo malbateke hewcedar re girêda.
Zilamek ji Pêxember ﷺ re got ku dema di meha Remezanê de rojî digirt, bi jina xwe re têkiliya zayendî kiriye. Gava nikarîbû cureyên fermankirî yên kefaretê pêk bîne, xurme jê re hatin dayîn; ji ber ku malbata wî herî feqîr bû, destûr hate dayîn ku ew xurman ji bo xwarina malbata xwe bi kar bîne.
Du meh bê navber rojîgirtin, ku di rivayetê de wek cureyekî kefaretê hatiye gotin.
Diyariyek ku ji bo razîbûna Allah ji kesên din re tê dayîn.
Niștecîhên Medîneyê ku Pêxember ﷺ û misilmanên ji Mekkeyê pêşwazî kirin û piştgirî dan wan.
Zanyar ji vê yekê digihîjin wê encamê ku têkiliya zayendî ya bi qest di rojê de, dema rojîgirtina Remezanê, binpêkirineke giran e û kefaretê dixwaze. Rivayet rêza van gavên kefaretê vedibêje: azadkirina koleyekî, du meh li pey hev rojîgirtin û, heke ev ne gengaz be, xwarina şêst hewcedaran. Mezhebên fiqhê hûrguliyên sepandinê û mercên vê kefaretê nîqaş dikin; ji bo rewşeke taybet şîreta pisporê fiqhê ya jêhatî pêwîst e. Her wiha tê dîtin ku Pêxember ﷺ rewşa kesê û hêza wî dihesiband û destûr da ku zilamê hewcedar xurman bide malbata xwe.
- Dema tu xeletiyeke giran dikî, rêberî bixwaze û bi rastî bêje tu çi dikarî û çi nikarî bikî.
- Alîkariyê li gorî hewcedariyên rastîn ên mirovan bike; kesê ku bixwe hewcedar e neçar nîne tiştê ku malbata wî pê hewce ye bide.
- Bi kesên ku poşman dibin re bi cidiyet û dilovanî tevbigere û alîkariya wan bike ku rêyek pêkan bibînin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.