Sahih al-Bukhari, hedîsa 266
Maimuna bint al-Harith rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Maimuna bint al-Harith hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ مَيْمُونَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ، قَالَتْ وَضَعْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غُسْلاً وَسَتَرْتُهُ، فَصَبَّ عَلَى يَدِهِ، فَغَسَلَهَا مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ـ قَالَ سُلَيْمَانُ لاَ أَدْرِي أَذَكَرَ الثَّالِثَةَ أَمْ لاَ ـ ثُمَّ أَفْرَغَ بِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ، فَغَسَلَ فَرْجَهُ، ثُمَّ دَلَكَ يَدَهُ بِالأَرْضِ أَوْ بِالْحَائِطِ، ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ، وَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ، وَغَسَلَ رَأْسَهُ، ثُمَّ صَبَّ عَلَى جَسَدِهِ، ثُمَّ تَنَحَّى فَغَسَلَ قَدَمَيْهِ، فَنَاوَلْتُهُ خِرْقَةً، فَقَالَ بِيَدِهِ هَكَذَا، وَلَمْ يُرِدْهَا.
Meymûna bint El-Haris (r.a.) wiha rivayet dike: Min ji bo xusla Resûlullah ﷺ av danî û min perdeyek li pêşiya wî danî. Wî av rijand ser destên xwe û carekê an du caran şuştin. (Raviyê jêrîn got: Ez nizanim ka wê cara sêyemîn jî gotibû yan na). Paşê bi destê xwe yê rastê av rijand ser destê xwe yê çepê û cihê edebê xwe şuşt. Dûv re destê xwe li erdê an dîwar xwişand û paqij kir. Paşê devê xwe şuşt, av kişand nav pozê xwe û paqij kir. Rûyê xwe, destên xwe û serê xwe şuşt. Piştre av rijand ser laşê xwe, paşê ji wê derê dûr ket û lingên xwe şuştin. Min perçeyekî qumaş (destmal) da wî, lê wî bi destê xwe wiha îşaret kir û ew qebûl nekir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Mejmûne vedibêje ka Pêxember ﷺ gusl dikir û xwe diparast.
Serşûştineke ayînî ye ku tê de av li ser tevahiya laş tê rijandin da ku nepakiya ayînî ya mezin bê rakirin.
Astengiyek ku dema kesekî xwe dişo, nepenîtiyê peyda dike.
Av xistin hundirê pozê û paşê bi nefesê derxistin.
Zanyarên kevneşopî ji vê danasînê derdixin ku Pêxember ﷺ guslê bi rêzekê rêkûpêk dikir: pêşî dest û cihê şermê xwe dişo, paşê destnimêj digirt û dû re av li ser tevahiya laşê xwe dirijand. Di dawiyê de şûştina lingan nîşan dide ku ev dikare piştî şûştina laş jî bê kirin. Redkirina destmalê nîşan dide ku xwe zuwakirin ne mecbûrî ye. Perde girîngiya nepenîtiyê û fedakariyê derdixe pêş.
- Dema guslê, rêzeke bi baldarî bişopîne û piştrast be ku av digihîje tevahiya laşê te.
- Dema xwe dişoyî perdeyekê bikar bîne da ku nepenîtiya xwe biparêzî.
- Bikaranîna destmalê piştî şûştinê ne mecbûrî ye; tu dikarî bixwazî xwe zuw bikî an na.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.