Sahih al-Bukhari, hedîsa 2708
Zubair ibn al-Awwam rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Urwa ibn az‑Zubayr
- 1Abu al‑Yamanji al‑Bukhari re vegotأَبُو الْيَمَانِ
- 2Shu'aybشُعَيْبٌ
- 3Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 4Urwa ibn az‑Zubayrعُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ الزُّبَيْرَ، كَانَ يُحَدِّثُ أَنَّهُ خَاصَمَ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي شِرَاجٍ مِنَ الْحَرَّةِ كَانَا يَسْقِيَانِ بِهِ كِلاَهُمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلزُّبَيْرِ " اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلْ إِلَى جَارِكَ ". فَغَضِبَ الأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ آنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " اسْقِ ثُمَّ احْبِسْ حَتَّى يَبْلُغَ الْجَدْرَ ". فَاسْتَوْعَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَئِذٍ حَقَّهُ لِلزُّبَيْرِ، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ ذَلِكَ أَشَارَ عَلَى الزُّبَيْرِ بِرَأْىٍ سَعَةٍ لَهُ وَلِلأَنْصَارِيِّ، فَلَمَّا أَحْفَظَ الأَنْصَارِيُّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اسْتَوْعَى لِلزُّبَيْرِ حَقَّهُ فِي صَرِيحِ الْحُكْمِ. قَالَ عُرْوَةُ قَالَ الزُّبَيْرُ وَاللَّهِ مَا أَحْسِبُ هَذِهِ الآيَةَ نَزَلَتْ إِلاَّ فِي ذَلِكَ {فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ} الآيَةَ.
Urwê kurê Zubeyr ragihand ku Zubeyr wiha digot:
"Min bi mêrekî ji Ensaran re ku beşdarî şerê Bedirê bûbû, li ber Resûlullah ﷺ di meseleya cihê avdaniyê yê li Herreyê de ku em her du jî pê avdanî dikirin, gengeşe kir. Resûlullah ﷺ ji Zubeyr re got: 'Ey Zubeyr! Pêşî tu av bide, paşê ji cîranê xwe re bihêle.' Lê Ensarî hêrs bû û got: 'Ey Resûlullah! Ma ji ber ku ew kurxaltiyê te ye?' Rûyê Resûlullah ﷺ guherî û got: 'Av bide, paşê avê bigire heya ku bigihîje dîwaran.' Wê demê Resûlullah ﷺ hemû mafê Zubeyr da wî. Beriya vê yekê, Resûlullah ﷺ ramanek fireh û bi feyde hem ji bo Zubeyr û hem jî ji bo Ensarî pêşniyar kiribû, lê gava Ensarî Resûlullah ﷺ hêrs kir, Wî li gorî hukmê zelal hemû mafê Zubeyr da wî." Urwê got: Zubeyr sond xwar û got: "Bi Xwedê! Ez bawer nakim ku ev ayet ji bilî vê bûyerê hatibe nazilkirin: {Na, bi Rebbê te sond! Ew ê bawer nekin heya ku te di navbera wan de wekî dadwer qebûl nekin.}"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Divê dadger pêşî li lihevhatinê bigere, lê di dawiyê de mafê diyarkirî yê her kesî biparêze.
Ez-Zubeyr û zilamek ji Ensaran li ser ava avdana zeviyên xwe nakok bûn. Pêxember ﷺ di destpêkê de çareseriyeke dilovan û fireh ji bo her du aliyan pêşniyar kir. Piştî ku zilam dadmendiya hukmê wî xist bin pirsê, Pêxember ﷺ mafê tevahî yê ku mafê Ez-Zubeyr bû da wî.
Herêmeke nêzî Medîneyê ku zeviyên wê yên lavayê tarî ne.
Berî ku av ber bi zeviya din ve biherike, bihêlin pêşî bigihîje asta sînorê derdora xurmeyan.
Birayareke ku mafê diyarkirî pêk tîne, bêyî vê lihevhatina dilovan a ku berê pêşniyar kiribû.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku dadger dikare çareseriyeke dadmend û aştiyane pêşniyarî aliyên nakokiyê bike, heya ku ev çareserî mafên wan ji destê wan dernexe û ew bi wê razî bin. Di nakokiyekê de dadger divê bêalî bimîne; têkiliyên xizmatiyê divê bandorê li biryara wî nekin. Dema kesek bê sedem dadmendiya dadger dixe bin pirsê, diyarkirina mafê rastîn pêşîn dimîne. Zanyar ayeta sûreta En-Nisa (4:65) bi erkê qebûlkirina biryara Pêxember ﷺ ve girêdidin.
- Di nakokiya bi cîranan re de, pêşî li çareseriyeke dadmend bigere ku têkiliyê bê hewce xirab neke.
- Li ser karanîna çavkaniyên hevpar, wek avê, an mafê derbasbûnê, ji berê ve peymanên zelal bikin.
- Ji ber têkiliyên kesane biryareke dadmend neke bin pirsê; delîl bixwaze û mafê diyarkirî qebûl bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.