Sahih al-Bukhari, hedîsa 278
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Ishaq ibn Nasrji al‑Bukhari re vegotإِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ
- 2Abd ar‑Razzaqعَبْدُ الرَّزَّاقِ
- 3Ma'marمَعْمَرٍ
- 4Hammam ibn Munabbihهَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ
- 5Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كَانَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ يَغْتَسِلُونَ عُرَاةً، يَنْظُرُ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ، وَكَانَ مُوسَى يَغْتَسِلُ وَحْدَهُ، فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا يَمْنَعُ مُوسَى أَنْ يَغْتَسِلَ مَعَنَا إِلاَّ أَنَّهُ آدَرُ، فَذَهَبَ مَرَّةً يَغْتَسِلُ، فَوَضَعَ ثَوْبَهُ عَلَى حَجَرٍ، فَفَرَّ الْحَجَرُ بِثَوْبِهِ، فَخَرَجَ مُوسَى فِي إِثْرِهِ يَقُولُ ثَوْبِي يَا حَجَرُ. حَتَّى نَظَرَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ إِلَى مُوسَى، فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا بِمُوسَى مِنْ بَأْسٍ. وَأَخَذَ ثَوْبَهُ، فَطَفِقَ بِالْحَجَرِ ضَرْبًا ". فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَنَدَبٌ بِالْحَجَرِ سِتَّةٌ أَوْ سَبْعَةٌ ضَرْبًا بِالْحَجَرِ.
Ebû Hureyre (r.a.) wiha rivayet dike: Pêxember ﷺ ferman kir:
"Benî Îsraîl bi tazî xwe dişon û li hev dinêrîn. Lê Mûsa (a.s.) bi tenê xwe dişo. Wan digot: 'Bi Xwedê! Tiştekî ku nahêle Mûsa bi me re xwe bişo nîne, lê ew êd e (kêmasiya wî ya laşî heye).' Carekê Mûsa çû xwe bişo û cilên xwe danîn ser kevirekî. Kevir bi cilên wî reviya. Mûsa li pey wî çû û digot: 'Cilên min ey kevir! Cilên min ey kevir!' Heta ku Benî Îsraîl li Mûsa mêze kirin û gotin: 'Bi Xwedê! Di Mûsa de tu kêmasî nîne.' Mûsa cilên xwe hildan û dest bi lêdana kevir kir." Ebû Hureyre dibêje: "Bi Xwedê! Ji ber lêdana zêde, hîn şeş an heft şopên lêdanê li ser wî kevirî hene."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Mūsā tenê ji ber şermê bi tenê xwe dişuşt, û Allah bi nîşaneyekê îftiraya li ser wî red kir.
Zarokên Israîl, gelê pêxember Ya‘qub.
Nexweşiyek ku tê de tevîn li devera kehê derdikeve; mirovan Mūsā bi vê yekê tawanbar dikir.
Hesteke şerm û fedakariyê ku mirov ji tevgera neguncaw dûr dixe.
Zanyarên klasîk vê rivayetê wek delîl nîqaş dikin ku pêxember ji kêmasiyên laşî yên ku dikarin rûmet û peyama wan zirarê bigihînin tên parastin. Al-Nawawi û zanyarên din tekez dikin ku Mūsā ji ber fedakariyê xwe ji mirovan dûr dikir; ev çîrok herwiha gumanên bêbingeh şermezar dike. Fiqhzanan herwiha nîqaş dikin ku bê sedem xwe li ber kesên din tazîkirin destûr nîne û divê awret were nixumandin. Sînorên rast ên awret û îstîsnayên wê ji aliyê çar mezhebên fiqhê ve tên ravekirin.
- Awreta xwe bigire û heke gengaz be, dema ku xwe dişo paşveşartinê hilbijêre.
- Derbarê laş an rûmeta kesekî de îftirayên bêbingeh belav neke.
- Li hember tinazê bi rûmet bersiv bide û bawer bike ku derew dikare eşkere bibe.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.