Sahih al-Bukhari, hedîsa 276
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو حَمْزَةَ، قَالَ سَمِعْتُ الأَعْمَشَ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَتْ مَيْمُونَةُ وَضَعْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم غُسْلاً، فَسَتَرْتُهُ بِثَوْبٍ، وَصَبَّ عَلَى يَدَيْهِ فَغَسَلَهُمَا، ثُمَّ صَبَّ بِيَمِينِهِ عَلَى شِمَالِهِ، فَغَسَلَ فَرْجَهُ، فَضَرَبَ بِيَدِهِ الأَرْضَ فَمَسَحَهَا، ثُمَّ غَسَلَهَا فَمَضْمَضَ، وَاسْتَنْشَقَ، وَغَسَلَ وَجْهَهُ وَذِرَاعَيْهِ، ثُمَّ صَبَّ عَلَى رَأْسِهِ، وَأَفَاضَ عَلَى جَسَدِهِ، ثُمَّ تَنَحَّى فَغَسَلَ قَدَمَيْهِ، فَنَاوَلْتُهُ ثَوْبًا فَلَمْ يَأْخُذْهُ، فَانْطَلَقَ وَهْوَ يَنْفُضُ يَدَيْهِ.
Ebdan ji me re got: Ebû Hemze ji me re ragihand: Min ji E‘meş bihîst, ew jî ji Salim, ew jî ji Kureyb, ew jî ji Îbn ‘Ebbas (r.a.) veguhest: Meymûne (r.a.) got: Min ji bo Xweda ﷺ ava xuslê danî û ez bi cilikê min ew veşart. Wî av li ser destên xwe rijand û şûştin. Paşê bi destê xwe yê rastê av li ser yê çepê rijand û cihê xwe yê taybet şûşt. Destê xwe li erdê xiş kir û paqij kir, paşê şûşt. Devê xwe av da û bêhn kişand (av kir nav pozê xwe û derxist), rûyê xwe û milên xwe şûştin. Paşê av li ser serê xwe rijand û li ser laşê xwe belav kir. Dûv re ji wê derê dûr ket û lingên xwe şûştin. Min cilikek da wî lê wî negirt, û ew çû dema ku bi her du destên xwe ava li ser laşê xwe dihejand.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ gusl bi baldarî dikir û dema xwe dişuşt ve xwe diparast.
Şuştina tevahî ya olî ku di hin rewşên nepakiyê ya mezin de pêwîst e.
Avê ku xistibû hundirê pozê xwe derxist.
Maymune Pêxember ﷺ bi parçe cilê veşart, da ku dema xwe dişuşt were nixumandin.
Zanyarên klasîk vê rivayetê wekî ravekirina gusla pêxemberî bikar tînin: pêşî dest û cihên şermê têne şuştin, dû re wudu tê kirin, paşê av li ser serî û laş tê rijandin û ling di dawiyê de tên şuştin. Rivayet herwiha hîn dike ku mirov dikare lingan di dawiyê de bişo. Di hin hûrguliyan de û di diyarkirina tiştên farz an pêşniyarkirî de mezhebên fiqhê cuda dibin; lê şuştina olî ya tevahiya laş wekî şertê bingehîn dibînin. Veşartina xwe dema şuştinê balê dikişîne ser parastina haya.
- Dema guslê tevahiya laş bi baldarî bişo û li gorî rêbaza pêxemberî tevbigere.
- Dema xwe dişuşt xwe veşêre û rûmeta xwe biparêze.
- Piştî paqijkirina cihên şermê destên xwe bişo û di wudu de dev û pozê xwe bişo.
Ev rivayeta sahih bi zincîreke veguhastinê ya nêzîk hatiye veguhastin û rêza gavên şuştinê piştrast dike.
Sahih al-Bukhari · #249 (Sahih)Di vê rivayetê de jî Maymune dibêje ku Pêxember ﷺ wudu kir, şuştina lingan hişt paşê û dû re wan şûşt.
Sahih al-Bukhari · #248 (Sahih)Ev ravekirina Aîşeyê hûrguliyên din li ser awayê şuştina Pêxember ﷺ ji bo nimêjê dide.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.