Sahih al-Bukhari, hedîsa 2789
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدْخُلُ عَلَى أُمِّ حَرَامٍ بِنْتِ مِلْحَانَ، فَتُطْعِمُهُ، وَكَانَتْ أُمُّ حَرَامٍ تَحْتَ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، فَدَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَطْعَمَتْهُ وَجَعَلَتْ تَفْلِي رَأْسَهُ، فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ. قَالَتْ فَقُلْتُ وَمَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَىَّ، غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ، يَرْكَبُونَ ثَبَجَ هَذَا الْبَحْرِ، مُلُوكًا عَلَى الأَسِرَّةِ، أَوْ مِثْلُ الْمُلُوكِ عَلَى الأَسِرَّةِ ". شَكَّ إِسْحَاقُ. قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ. فَدَعَا لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ وَضَعَ رَأْسَهُ، ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ فَقُلْتُ وَمَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَىَّ، غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ ". كَمَا قَالَ فِي الأَوَّلِ. قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ. قَالَ " أَنْتِ مِنَ الأَوَّلِينَ ". فَرَكِبَتِ الْبَحْرَ فِي زَمَانِ مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ، فَصُرِعَتْ عَنْ دَابَّتِهَا حِينَ خَرَجَتْ مِنَ الْبَحْرِ، فَهَلَكَتْ.
Enes bin Malik (rz) wiha rivayet dike: Resûlullah (ﷺ) serdana Ummu Haram bint Milhan dikir û ew jî xwarinê pêşkêşî wî dikir. Ummu Haram hevjîna Ubade bin Samit bû. Carekê Resûlullah (ﷺ) çû serdana wê; wê xwarin da wî û dest bi paqijkirina serê wî kir (ji bo kêzikan). Paşê Resûlullah (ﷺ) razayî û piştre bi ken şiyar bû. Wê pirsî:
"Ya Resûlallah! Çi te dikenîne?" Wî ferman kir: "Hinek kesên ji ummeta min wekî şervanên di riya Allah de li ser vê deryayê siwarbûyî û wekî padîşahan li ser textan rûniştî li ber min hatin nîşandan." (Ravî Îshaq di vê gotinê de guman kir). Wê got: "Ya Resûlallah! Ji Allah re dua bike ku ez jî bibim yek ji wan." Resûlullah (ﷺ) ji bo wê dua kir, paşê serê xwe danî û dîsa razayî. Piştre dîsa bi ken şiyar bû. Min pirsî: "Ya Resûlallah! Çi te dikenîne?" Wî ferman kir: "Hinek kesên ji ummeta min wekî şervanên di riya Allah de li ber min hatin nîşandan," mîna cara yekem. Wê got: "Ya Resûlallah! Ji Allah re dua bike ku ez jî bibim yek ji wan." Wî ferman kir: "Tu ji yên pêşîn î." Di dema Muawiye bin Ebî Sufyan de ew li ser deryayê siwar bû; dema ji deryayê derket, ji heywana xwe ket û wefat kir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ ji Umm Haram re cihê di nav rêwiyên yekem ên deryayê de mizgîn da.
Di vê çarçoveyê de, ev tê wateya seferiyeke leşkerî ku bi niyeta dilpak ji bo xizmeta doza Allah tê kirin.
Gotineke mecazî ye ji bo gemîtiya li deryaya vekirî.
Berawirdkirineke ku rûmet û rewşa bilind a rêwiyan nîşan dide.
Zanyarên klasîk, di nav wan de Ibn Hecer, vê rîwayetê wekî delîla rewşa taybet a Umm Haram û pêşgotina ku ew dê di nav rêwiyên yekem ên deryayê de be, nîqaş dikin. Ew ji vê yekê jî derdixin ku xewneke rast a pêxemberî dikare mizgîniyan dihewîne. Zanyaran têkiliya Pêxember ﷺ bi Umm Haram re jî nîqaş kirine; di nav tiştên din de, ew xizmtiya ji ber şîrdanê destnîşan dikin, lê ev rîwayet bi tena xwe rêgezek giştî derbarê têkiliyên di navbera mêran û jinan de destnîşan nake.
- Bi dilpakî ji Allah bixwaze ku te jî bike beşdarê kirinên baş û xêrên wan.
- Li rêyên pratîk bigere da ku piştgirî bidî kesên ku ji bo armanceke baş hewl didin.
- Mizgîniyan bi spasdarî pêşwazî bike û di heman demê de bi niyeta paqij tevbiger.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.