Sahih al-Bukhari, hedîsa 2893
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Qutaybaji al‑Bukhari re vegotقُتَيْبَةُ
- 2Ya'qubيَعْقُوبُ
- 3Amrعَمْرٍو
- 4Anas ibn Malikأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ
- 5Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لأَبِي طَلْحَةَ " الْتَمِسْ غُلاَمًا مِنْ غِلْمَانِكُمْ يَخْدُمُنِي حَتَّى أَخْرُجَ إِلَى خَيْبَرَ ". فَخَرَجَ بِي أَبُو طَلْحَةَ مُرْدِفِي، وَأَنَا غُلاَمٌ رَاهَقْتُ الْحُلُمَ، فَكُنْتُ أَخْدُمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا نَزَلَ، فَكُنْتُ أَسْمَعُهُ كَثِيرًا يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَضَلَعِ الدَّيْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ ". ثُمَّ قَدِمْنَا خَيْبَرَ، فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْحِصْنَ ذُكِرَ لَهُ جَمَالُ صَفِيَّةَ بِنْتِ حُيَىِّ بْنِ أَخْطَبَ، وَقَدْ قُتِلَ زَوْجُهَا وَكَانَتْ عَرُوسًا، فَاصْطَفَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِنَفْسِهِ، فَخَرَجَ بِهَا حَتَّى بَلَغْنَا سَدَّ الصَّهْبَاءِ حَلَّتْ، فَبَنَى بِهَا، ثُمَّ صَنَعَ حَيْسًا فِي نِطَعٍ صَغِيرٍ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " آذِنْ مَنْ حَوْلَكَ ". فَكَانَتْ تِلْكَ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى صَفِيَّةَ. ثُمَّ خَرَجْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ قَالَ فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُحَوِّي لَهَا وَرَاءَهُ بِعَبَاءَةٍ، ثُمَّ يَجْلِسُ عِنْدَ بَعِيرِهِ فَيَضَعُ رُكْبَتَهُ، فَتَضَعُ صَفِيَّةُ رِجْلَهَا عَلَى رُكْبَتِهِ حَتَّى تَرْكَبَ، فَسِرْنَا حَتَّى إِذَا أَشْرَفْنَا عَلَى الْمَدِينَةِ نَظَرَ إِلَى أُحُدٍ فَقَالَ " هَذَا جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ ". ثُمَّ نَظَرَ إِلَى الْمَدِينَةِ فَقَالَ " اللَّهُمَّ إِنِّي أُحَرِّمُ مَا بَيْنَ لاَبَتَيْهَا بِمِثْلِ مَا حَرَّمَ إِبْرَاهِيمُ مَكَّةَ، اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي مُدِّهِمْ وَصَاعِهِمْ ".
Enes bin Malik (x.j.q) wiha rivayet dike: Pêxember ﷺ ji Ebû Talha re got:
"Ji bo sefera Xeyberê, xortekî ji xulamên xwe hilbijêre da ku xizmeta min bike." Loma Ebû Talha ez birim û li pişta xwe siwar kirim; ez di wê demê de xortekî bûm ku nêzîkî temenê balixbûnê bûm. Dema ku Pêxember ﷺ ji bo bêhnvedanê disekinîn, ez xizmeta wî dikir. Min gelek caran dibihîst ku digot: "Ya Ellah! Ez ji te penahiyê dixwazim ji xemgîniyê, ji kederê, ji aciziyê, ji tiralbûnê, ji çikneziyê, ji newêrekiyê, ji giraniya deyn û ji serdestiya mêran." Paşê em gihîştin Xeyberê. Gava ku Ellah keleha Xeyberê feth kir, bedewiya Sefiyye bint Huyey bin Extab ji Pêxember ﷺ re hate vegotin. Mêrê wê hatibû kuştin û ew hêjin bûk bû. Pêxember ﷺ ew ji bo xwe pasand kir û bi xwe re bir heta ku em gihîştin cihekî bi navê Seddu's-Sehba. Li wir paqijiya wê hat û Pêxember ﷺ bi wê re zewicî. Paşê li ser çermekî biçûk xwarina 'Heys' hate amadekirin. Pêxember ﷺ ji min re got: "Kesên li derdora xwe vexwîne." Ev bû ziyafeta dawetê ya Pêxember ﷺ ji bo Sefiyyeyê. Piştre em ber bi Medîneyê ve derketin. Min dît ku Pêxember ﷺ eba xwe li ser pişta deve dirêj kir da ku cihê rûniştinê ji bo Sefiyyeyê fireh bike, paşê li kêleka deveya xwe rûnişt û çokê xwe danî, Sefiyye lingê xwe danî ser çokê wî û siwar bû. Em rêwîtiya xwe domandin heta ku em nêzîkî Medîneyê bûn. Wî li Çiyayê Uhudê nihêrî û got: "Ev çiyayek e ku me hez dike û em jî jê hez dikin." Paşê li Medîneyê nihêrî û got: "Ya Ellah! Ez navbera her du kevirên reş ên vê bajarê wekî herama Îbrahîm a ji bo Mekeyê heram dikim. Ya Ellah! Di pîvanên wan ên 'Mudd' û 'Sa' de bereketê bide wan."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ duayan hîn kir û lênêrîn û mêvanperwerî nîşan da.
Xwarineke sade ku, ji nav tiştên din, ji xurme û cehê tê çêkirin.
Pîvanên kevneşopî yên qebareyê ji bo xwarinê; Pêxember ﷺ ji Allah xwest ku di pîvanên xwarinê yên Medîneyê de bereketê bide.
Herêmên ku bi kevirê volkanî yê tarî ve hatine nixumandin û sînorên Medîneyê nîşan didin.
Zanyar ji vê duayê derdixin ku mislimek dikare ji Allah bipirse ku ew ji barên hundirîn û rewşên dijwar biparêze. Vegotin herwiha nirxa xizmetkirina kesên din, ziyafeta zewacê ya sade û muameleya bi dilovanî bi jinê re nîşan dide. Gotina li ser Uhud girêdana taybet a Pêxember ﷺ û bawermendan bi Medîneyê re diyar dike; duaya wî pîroziya bajêr û bereketa wê piştrast dike.
- Duaya parastinê ji xem, xemgîniyê, tembeliyê û deynan bike beşek ji duayên xwe yên rojane.
- Bi kirinên pratîk lênêrînê nîşan bide, wekî ku bi ewlehî alîkariya kesekî bikî û rehetîya wî girîng bibînî.
- Demên girîng bi dilovanî û sadehî pîroz bike û ji Allah ji bo civaka xwe bereketê bixwaze.
Ev vegotin alîkariya kesekî ji bo siwarbûna li ser ajalekê wekî kiryareke rojane ya xêrxwaziyê bi nav dike; ev li gorî lênêrîna ku Pêxember ﷺ ji bo Safiyye nîşan da ye.
Sahih al-Bukhari · #2894 (Sahih)Ev hedîs ji heman çarçoveya çîrokê dike ku vegotina li ser Safiyye û vegera Medîneyê di kontekstê de bê dîtin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.