Sahih al-Bukhari, hedîsa 3018
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Mu'alla ibn Asadji al‑Bukhari re vegotمُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ
- 2Wuhaybوُهَيْبٌ
- 3Ayyubأَيُّوبَ
- 4Abu Qilabaأَبِي قِلاَبَةَ
- 5Anas ibn Malikأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَهْطًا، مِنْ عُكْلٍ ثَمَانِيَةً قَدِمُوا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَاجْتَوَوُا الْمَدِينَةَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، ابْغِنَا رِسْلاً. قَالَ " مَا أَجِدُ لَكُمْ إِلاَّ أَنْ تَلْحَقُوا بِالذَّوْدِ ". فَانْطَلَقُوا فَشَرِبُوا مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا حَتَّى صَحُّوا وَسَمِنُوا، وَقَتَلُوا الرَّاعِيَ، وَاسْتَاقُوا الذَّوْدَ، وَكَفَرُوا بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ، فَأَتَى الصَّرِيخُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، فَبَعَثَ الطَّلَبَ، فَمَا تَرَجَّلَ النَّهَارُ حَتَّى أُتِيَ بِهِمْ، فَقَطَّعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ، ثُمَّ أَمَرَ بِمَسَامِيرَ فَأُحْمِيَتْ فَكَحَلَهُمْ بِهَا، وَطَرَحَهُمْ بِالْحَرَّةِ، يَسْتَسْقُونَ فَمَا يُسْقَوْنَ حَتَّى مَاتُوا. قَالَ أَبُو قِلاَبَةَ قَتَلُوا وَسَرَقُوا وَحَارَبُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ صلى الله عليه وسلم وَسَعَوْا فِي الأَرْضِ فَسَادًا.
Enes bin Malik (rz) ragihand: Komek ji heşt mêrên eşîra Ukl hatin cem Pêxember ﷺ û paşê dît ku avhewaya Medînê li wan nayê. Loma gotin:
"Ey Resûlê Allah ﷺ! Ji bo me çavkaniyeke şîr peyda bike." Resûlê Allah ﷺ got: "Ez ji we re pêşniyar dikim ku hûn tevlî keriyê deveyan bibin." Ew çûn û mîza deveyan û şîrê wan (wek derman) vexwarin heta ku sax bûn û qelew bûn. Paşê wan şivan kuşt û deve ajotin, û piştî ku bûbûn misilman, careke din kafir bûn. Dema ku hawara alîkariyê gihîşte Pêxember ﷺ, wî kes şandin pey wan, û berî ku roj bilind bibe, ew hatin girtin. Wî dest û lingên wan jê kirin. Paşê ferman da ku bizmar bên anîn û sor kirin, û bi wan çavên wan şewitandin, û ew li Herreyê (axa kevirî ya Medînê) hiştin. Wan av xwest, lê kesî av neda wan heta ku mirin. (Raviyê duyem) Ebû Qilabe got: "Wan kuşt, dizîn, li dijî Allah û Resûlê wî ﷺ şer kirin û li ser rûyê erdê fesad belav kirin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Hedîs cezakirina kuştinê, talankirinê û terora tundûtûj vedibêje.
Heşt zilamên ji eşîra 'Ukl nikarîn xwe bi Medîneyê re biguncînin. Piştî ku bi şîreta Pêxember ﷺ li cem kerwanê dewan man, şivan kuştin û heywanan dizîn. Rivayet dibêje ku ew hatin girtin û ceza dîtin.
Şîdeta çekdarî û teror ku mirovan dixe xetereyê û ewlehiya giştî xera dike.
Herêmeke kevirî li nêzî Medîneyê.
Cezayên diyarkirî di hiqûqa îslamî de; sepandina wan berpirsiyariya dadgeha desthilatdar e.
Zanyarên klasîk vê bûyerê bi rêzikên derbarê hirabahê û giraniya mezin a kuştin û talankirinê ve girêdidin. Ebu Qilaba sûcan wek kuştin, dizî, şerê li dijî Allah û Resûlê Wî ﷺ û belavkirina fesadê binav dike. Zanyar her wiha muameleya giran a di vê bûyera taybet de bi rivayetên din ên derbarê cezakirinê û qedexeya mutilkirinê re nîqaş dikin. Hedîs destûrê nade kesan ku bi serê xwe ceza pêk bînin; darizandin û sepandina cezayan tenê mafê desthilatdarên berpirsiyar e.
- Şîdeta giran û talankirinê yekser ragihînin desthilatdarên berpirsiyar; tu carî dadweriya xwe bi xwe pêk neînin.
- Parastina şivanan, rêwiyan û kesên din ên di xetereyê de berpirsiyariyeke rastîn a civakê ye.
- Muameleya dadperwer di sûcan de pêdivî bi piştrastkirina hişyar a rastiyan û darizandina desthilatdarên berpirsiyar heye.
Ev rivayet ji heman beşê jî cezakirina kesên ku şîdet û talankirin kirine vedibêje.
40 Hadith van an-Nawawi · #14 (Sahih)Hedîs sedemên sînorkirî yên ku li gorî nivîsê dikarin jiyana misilmanekî bi awayekî rewa bidin dest nîşan dide û bi vî awayî giraniya kuştinê derdixe holê.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.