Sahih al-Bukhari, hedîsa 313
Umm Atiyya rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Umm Atiyya hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ حَفْصَةَ ـ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ أَوْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ عَنْ حَفْصَةَ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ ـ قَالَتْ كُنَّا نُنْهَى أَنْ نُحِدَّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثٍ، إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا، وَلاَ نَكْتَحِلَ وَلاَ نَتَطَيَّبَ وَلاَ نَلْبَسَ ثَوْبًا مَصْبُوغًا إِلاَّ ثَوْبَ عَصْبٍ، وَقَدْ رُخِّصَ لَنَا عِنْدَ الطُّهْرِ إِذَا اغْتَسَلَتْ إِحْدَانَا مِنْ مَحِيضِهَا فِي نُبْذَةٍ مِنْ كُسْتِ أَظْفَارٍ، وَكُنَّا نُنْهَى عَنِ اتِّبَاعِ الْجَنَائِزِ. قَالَ رَوَاهُ هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ عَنْ حَفْصَةَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
Ebdullah kurê Ebdulwehab ji me re got: Hemad kurê Zeyd ji me re got, ji Eyûb, ji Hefseyê — Ebû Ebdillah got an jî Hişam kurê Hesan ji Hefseyê, ji Ummu Etiyyeyê — wê got: Em hatibûn qedexekirin ku em ji bo miriyekî zêdetirî sê rojan şînê bigirin, lê tenê ji bo mêr divê çar meh û deh roj şîn bê girtin. Di vê demê de me nedikarî sûrme bikşînin, bixûr û bêhnên xweş bi kar bînin an jî cilên boyaxkirî li xwe bikin, ji bilî cilê 'Esb'. Dema ku yeka me piştî heyza xwe xwe dişuşt, ji me re destûr hat dayîn ku em perçeyekî biçûk ji bixûra neynûkan bi kar bînin. Her wiha em hatibûn qedexekirin ku em li pey cenazeyan biçin. Hat gotin ku Hişam kurê Hesan ev hadîs ji Hefseyê, ji Ummu Etiyyeyê, ji Pêxember ﷺ riwayet kiriye.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Rêzikên şînê sînorên wê diyar dikin û pêkanîna hukmên dema bendewariyê diparêzin.
Ji xwe dûr girtina ji xemilandin û madeyên bîhnxweş wek nîşana şînê; ji bo jinebiyekê ev di dema bendewariyê de derbas dibe.
Cureyekî qumaşê yê Yemenî yê hatî rijandin e, ku di vegotinê de wek îstîsnayek di nav kincên rengîn de tê gotin.
Madeyeke bîhnxweş e ku jin dikarin piştî heyvê di dema şûştinê de bi pîvaneke biçûk bikar bînin.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku şîna kesekî din ji hevjînê ne zêdetirî sê rojan e, lê jinebiyek di tevahiya dema bendewariya xwe ya çar mehan û deh rojan de şînê digire. Di vê demê de ew, di nav tiştên din de, ji bîhnxweşiyê, kohlê û kincên xemilandî dûr dikeve. Zanyar li ser hûrgulî û îstîsnayên derbarê kinc û lênihêrîna kesane de nîqaş dikin; çar mezhebên hiqûqî yên sunnî berpirsiyariya jinebiyê ya pêkanîna rêzikên şînê yên diyarkirî di dema bendewariyê de qebûl dikin. Behsa şopandina merasîmên cenaze ji aliyê hiqûqzan ve di nîqaşên wan ên derbarê jinên ku li dû merasîma cenazeyê diçin de tê hesibandin.
- Di dema şînê de li gorî demên diyarkirî tevbigere û windakirina hevjînê ji windakirina kesên din ên nêzîk cuda bike.
- Jinebiyek dikare ji xizmên pêbawer an zanyaran piştgirî bixwaze da ku di dema bendewariyê de rêzikên şînê bi baldarî pêk bîne.
- Piştî heyvê, jin divê paqijkirina diyarkirî pêk bîne; vegotin di heman demê de behsa bikaranîna hindik madeyeke bîhnxweş di dema şûştinê de dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.