Sahih al-Bukhari, hedîsa 3141
Abdur-Rahman ibn Awf rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdur-Rahman ibn Awf hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ، عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ بَيْنَا أَنَا وَاقِفٌ، فِي الصَّفِّ يَوْمَ بَدْرٍ فَنَظَرْتُ عَنْ يَمِينِي، وَشِمَالِي، فَإِذَا أَنَا بِغُلاَمَيْنِ، مِنَ الأَنْصَارِ حَدِيثَةٍ أَسْنَانُهُمَا، تَمَنَّيْتُ أَنْ أَكُونَ بَيْنَ أَضْلَعَ مِنْهُمَا، فَغَمَزَنِي أَحَدُهُمَا فَقَالَ يَا عَمِّ، هَلْ تَعْرِفُ أَبَا جَهْلٍ قُلْتُ نَعَمْ، مَا حَاجَتُكَ إِلَيْهِ يَا ابْنَ أَخِي قَالَ أُخْبِرْتُ أَنَّهُ يَسُبُّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَئِنْ رَأَيْتُهُ لاَ يُفَارِقُ سَوَادِي سَوَادَهُ حَتَّى يَمُوتَ الأَعْجَلُ مِنَّا. فَتَعَجَّبْتُ لِذَلِكَ، فَغَمَزَنِي الآخَرُ فَقَالَ لِي مِثْلَهَا، فَلَمْ أَنْشَبْ أَنْ نَظَرْتُ إِلَى أَبِي جَهْلٍ يَجُولُ فِي النَّاسِ، قُلْتُ أَلاَ إِنَّ هَذَا صَاحِبُكُمَا الَّذِي سَأَلْتُمَانِي. فَابْتَدَرَاهُ بِسَيْفَيْهِمَا فَضَرَبَاهُ حَتَّى قَتَلاَهُ، ثُمَّ انْصَرَفَا إِلَى رَسُولِ اللَّهُ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَاهُ فَقَالَ " أَيُّكُمَا قَتَلَهُ ". قَالَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا أَنَا قَتَلْتُهُ. فَقَالَ " هَلْ مَسَحْتُمَا سَيْفَيْكُمَا ". قَالاَ لاَ. فَنَظَرَ فِي السَّيْفَيْنِ فَقَالَ " كِلاَكُمَا قَتَلَهُ ". سَلَبُهُ لِمُعَاذِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْجَمُوحِ. وَكَانَا مُعَاذَ ابْنَ عَفْرَاءَ وَمُعَاذَ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْجَمُوحِ. قَالَ مُحَمَّدٌ سَمِعَ يُوسُفُ صَالِحًا وَإِبْرَاهِيمَ أَبَاهُ (عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ)
Ebdurehman bîn Ewf (rz) ragihand: Dema ez di roja Bedirê de di rêzê de sekinîbûm, min li rast û çepê xwe nihêrî û min du xortên Ensarî dîtin ku temenê wan biçûk bû. Min dixwest ku ez ji wan bihêztir bim. Yekî ji wan bal kişand ser xwe û got:
"Ey mam! Tu Ebû Cehl nas dikî?" Min got: "Erê, tu çi dixwazî jê re ey lawê birayê min?" Wî got: "Min bihîstiye ku ew çêran li Resûlullah ﷺ dike. Bi wî yê ku canê min di destê wî de ye, sond dixwim heke ez wî bibînim, dê laşê min ji laşê wî veneqete heta ku yê herî zû ji me bimire." Ez ji vê axaftinê ecêbmayî mam. Paşê yê din jî bal kişand ser xwe û heman tişt got. Piştî demekê min dît ku Ebû Cehl di nav gel de digere. Min got: "Va ye hevalê we yê ku we ji min pirsî!" Her duyan bi şûrên xwe êrîşî wî kirin û ew kuştin. Paşê vegeriyan cem Resûlullah ﷺ û jê re agahdar kirin. Resûlullah ﷺ pirsî: "Kîjan ji we ew kuştiye?" Her yekî ji wan got: "Min ew kuştiye." Resûlullah ﷺ pirsî: "We şûrên xwe paqij kirine?" Wan got: "Na." Wî li şûran nihêrî û got: "Her duyan jî ew kuştiye, lê talana mirî ji bo Muaz bîn Emr bîn Cemûh e." Ew du xort Muaz bîn Efra û Muaz bîn Emr bîn Cemûh bûn.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Du ciwanên Ensar li dijî Ebû Cehl şer kirin û talan ji wan re hate veqetandin.
Ev bûyer di Şerê Bedrê de qewimî. Her du ciwanên Ensar li pey Ebû Cehl ketin piştî ku bihîstin wî Rêwiyê Xwedê ﷺ şermezar kiriye.
Niştecîhên Medîneyê yên ku piştgirî dan Pêxember ﷺ û misilmanan.
Malên ku di şerekî rewa de ji aliyê dijber tên desteserkirin.
Beşa pêncem a talana şerê ku, li gorî rêgezên Îslamê, ji cihên hatine diyarkirin re tê veqetandin.
Zanayan ji vê yekê derdixin ku Pêxember ﷺ li ser sedema nakokiyê bi baldarî lêkolîn dikir: ew şûran kontrol kir berî ku biryar bide ku her du xortan Ebû Cehl kuştiye. Wî herwiha diyar kir ku talana kesane ya wî dê kê bigire. Ev hedîs ji kesan re destûra giştî nade ku tundûtûjiyê bikar bînin; şer û dabeşkirina talana şerê di bin rêgezên olî û rêveberiyê yên derbasdar de ne.
- Nakokiyekê bi baldarî lêkolîn bike û biryara xwe li ser delîlên dikarin bên dîtin ava bike.
- Dabeşkirina malên hevpar bide destê rêveberiya desthilatdar û rêgezên zelal bişopîne.
- Bi hikmetê û di nav sînorên qanûn û berpirsiyariyê de kesên din ji heqaretan biparêze.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.